Houston, we have a Medal
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 Houston, we have a Medal

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Houston, we have a Medal   wo mei 04, 2016 6:13 pm


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -
Met het enthousiasme dat ook in haar als laatste verstuurde berichtjes was voorgekomen, praatte Jane tegen haar als camera dienstdoende Holo Caster, die ze op haar gezicht gericht had. De roodharige grijnsde breed. ".. Dus is het nu tijd om hem zijn medaille en een mooie serenade te geven. Let's do this." Ze stapte uit de straat die tussen het één of andere huizenblok en het café in zat en baande zich doelbewust een weg naar de deur van het laatstgenoemde gebouw. De grijns kreeg ze niet van haar gezicht. Als er iets was waar Jane pure joy uit haalde – naast de standaard dingen, that is – dan was het wel rare acties zoals deze uitvoeren. Het zorgde er ook voor dat ze even niets meer merkte van de pijn aan haar been, trouwens, wat een prettig bijeffect was. Haar Holo Caster hield ze nu een eind van haar gezicht, zodat zijzelf nog steeds te zien was maar de rest van de omgeving ook. De roodharige opende de deur met meer kracht dan dat de bedoeling was geweest, waardoor haar aankomst aangekondigd werd met een harde knal. Meteen gingen haar honingkleurige ogen de cafébezoekers af, op zoek naar iemand die net zoals zij aan het filmen was. Die persoon vond ze al snel, en ze draaide zich naar de blondharige jongeman toe, waarna ze langzaam zijn kant op begon te stappen. Het nummer was al even bezig, maar Jane kende de tekst goed genoeg om meteen in te kunnen springen. Vele overdreven handgebaren makend en met een zo serieus mogelijk gezicht begon ze te zingen.

"Please, don't cry
We both know I'm not what you, you need—
"

De bezoekers van het café draaiden versteld hun hoofd haar kant op. Jane kon haar grijns niet langer van haar gezicht houden toen ze hun blikken zag, die varieerden van pure verbijstering tot milde irritatie. Snel haalde ze diep adem om de volgende regels mee te kunnen zingen.

"And I— will always love you—
I— will always love you—
"

In tegenstelling tot Whitney Houston kon Jane geen hele hoge noten halen en daarom zette ze iets lager in. Ze was verbaasd te merken dat ze de eerste uithalen niet helemaal te verpestte en zag sommige mensen een zachtere gezichtsuitdrukking aannemen. Oh, dacht Jane met een grijns, hoe snel ze die positievere instelling weer om zou laten slaan met de volgende uithaal. Maar eerst nog een couplet. Inmiddels was ze bijna bij de blondharige. Een geweldig dom idee schoot haar te binnen en ze stak haar vrije hand naar hem uit, hopend dat hij deze zonder vragen te stellen aan zou pakken.
WHAT KATY DID

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   vr mei 06, 2016 12:31 pm


JANE HARPER
425 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
In tegenstelling tot hoe hij zich tot nu toe had gedragen via de Holocaster, was de arme knul zenuwachtig voor de plotselinge ontmoeting met een willekeurige vreemdelinge. Sure, hij had wel eens vaker van die spontante, sociale uitspattingen gehad, maar dat maakte hem er nog geen heer en meester in, helaas. Desondanks was hij niet uit pure zenuwen opgestaan en weggelopen, want hoewel hij misschien last kreeg van sociale angst, was zijn nieuwsgierigheid en zijn beleefde opvoeding sterker dan dat. Alex speelde afwezig met de medaille die hij voor Jane had gemaakt, proberend zichzelf af te leiden door zijn vingers bezig te houden. In zijn andere hand, echter, hield hij zijn Holocaster al klaar om de volgende gebeurtenissen op te kunnen nemen. Een intro had hij niet, maar hij had wel al op recorden geduwd zodat hij niks zou missen. Gelukkig hoefde hij niet lang te wachten – de timer op zijn Holocaster zelf gaf aan dat hij pas twaalf seconden aan het opnemen was toen de deur opeens openzwaaide en een klap weerklonk. Alex kromp even ineen door het geluid, maar zijn grijze ogen vielen al snel op de roodharige die binnen kwam gestapt.

Wow.

Toen blikken elkaar kruisten, kwam de roodharige opeens zijn kant op gelopen. Even was hij compleet in de war, maar toen herinnerde hij zich dat hij hier spontaan had afgesproken en besefte hij zich dat dit waarschijnlijk Jane was. Alex was gestopt met friemelen aan de medaille en bleef versteend op zijn plek zitten. Pas toen ze overdreven met haar handen bewoog en begon te zingen, kreeg hij het voor elkaar om een brede glimlach op zijn gelaat te toveren. Hij kon het niet laten om te lachen, ondanks dat de redhead ontzettend serieus bij het zingen keek. Zo verschrikkelijk klonk het niet. Jane had hem verteld dat het vreselijk zou zijn, maar het was tot nu toe iets waar hij graag naar zou luisteren elke dag. Oké, misschien niet elke dag hetzelfde nummer, want dat zou uiteindelijk alleen maar gaan vervelen. Ondertussen was Jane bijna bij hem gearriveerd en stak ze haar hand naar hem uit. Niet wetend wat ze er precies mee bedoelde, hield hij zijn hoofd een tikje scheef, al stond hij wel vragend op van zijn stoel. Moest hij de hand aannemen? Dat leek hem wel duidelijk, alleen had hij geen flauw idee wat ze van plan was. Met maar een kleine aarzeling stak hij zijn eigen hand uit en legde die voorzichtig op de hare, benieuwd naar wat ze verder in petto voor hem had.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   ma mei 09, 2016 12:19 pm


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -
De verbazing  – of ten minste, Jane nam aan dat het dat was  – die op Alex' gezicht te zien was, maakte het voor de roodharige vele malen moeilijker om een brede grijns te onderdrukken. De lach die volgde, deed daar nog een schepje bovenop. Maar ze moest sterk zijn. Ze moest in haar rol blijven. Eerdere beweging van de handen van de jongen hadden haar aandacht getrokken, waardoor haar blik nu viel op hetgeen dat hij vasthield. Het was de medaille. Jane kon het lichtjes omhoog krullen van haar lippen niet tegengaan en merkte dat ze haar pas wilde versnellen zodat ze het compliment dat ze in haar hoofd had kon uitspreken. Ze weerhield zichzelf ervan, though; sneller lopen zou haar dramatische entree verpesten en ze zat midden in het zingen van een couplet. Ze zou moeten wachten op een geschikter moment.

Haar hand werd aangenomen, zij het aarzelend. Yess. Met een vloeiende stap voegde Jane zich naast de blondharige, er niet op lettend dat ze misschien net iets te dichtbij stond. Ze ging teveel op in haar rol als serieuze zangeres, en bovendien vergat de roodharige normaal gesproken al wel eens dat er zoiets als de nodige personal space bestond. Misschien omdat dat er bij haarzelf bijna niet was.

"I hope life treats you kind
And I hope you have all you've dreamed of—
And I wish to you joy and happiness
But above all this, I wish you love—
"

Ze begon langzaam van links naar rechts te zwaaien terwijl ze zong. Als ze zelf niet degene was geweest die zong, had ze ook nog een hand in de lucht gestoken, het liefste met daarin een brandende aansteker. Die had ze echter niet, net zoals ze haast geen tijd had om diep adem te halen en snel naar Alex te fluisteren voordat ze aan De Uithaal™ moest beginnen: "Doe mee." Ze zette haar beste puppyogen op. Alsjeblieft?
TAG: ALEX! + QUICK NOTES
WHAT KATY DID

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   wo mei 11, 2016 12:08 pm


JANE HARPER
292 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
Voor hij er erg in had, stond de roodharige opeens vlak naast hem. Alex werd zich er echter al snel van bewust dat dit alleen maar meer aandacht naar hemzelf trok in plaats van alleen naar Jane en dus werd hij met de seconde nerveuzer. Ondanks dat bevond zich een glimlach rond zijn lippen, zij het alleen maar omdat dit echt een heel persoonlijk concert was en niks dat voor hem kon overtreffen. Het nam echter een onverwachte wending toen Jane met puppyoogjes aan hem vroeg of hij mee wilde doen. Waar hij tot nu toe langzaam opbouwende paniek voelde, sloeg het nu als een tsunami in. Wat als Jane deed alsof ze de uithaal met hem zou doen en hij het uiteindelijk alleen deed – waardoor iedereen in het café zijn slechte stem kon horen en hem uit zou lachen? Nee, bedacht hij zich vlug. Dat kon niet. Jane kon dit niet als een set-up hebben geregeld, want ze kenden elkaar nog maar net. Bovendien leek ze echt niet dat type te zijn. Ze zette zichzelf nu al voor schot met de overdreven bewegingen die ze maakte, dus waarom zou ze dan niet met hem mee zingen?

Hoewel het voor Alex als minutenlang aanvoelde, speelde dit alles zich op razendsnel tempo in zijn hoofd af. Hierdoor besloot hij nog net op tijd dat hij zijn mond open moest trekken, wilde hij Jane assisteren met haar zang. Dat was dan ook wat hij deed. De jongeman nam diep adem en deed zijn best om net zo overdreven met zijn handen te zwaaien als de roodharige, zodat hij niet al te houterig overkwam. Alex vergat echter één dingetje en dat hoorde hij meteen toen hij met volle borst meezong. Zijn stem sloeg over.

Shit.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   za jun 04, 2016 1:30 am


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -

"And I— will always love you—"

Ah yes, daar was het. Jane hoorde zichzelf de mist in gaan en zag de aanwezigen in de bar schrikken. Ze grijnsde vrolijk. De reactie was precies zoals ze het zich ingebeeld had. Haar grijns werd nog breder toen ze merkte dat de jongeman naast haar daadwerkelijk met haar meezong. Terwijl ze zong – al zou Jane het op het moment meer als brullen omschrijven – stelde ze de manier waarop ze haar Holo Caster bij zodat niet meer de omgeving, maar alleen zij en Alex nog te zien waren. Dit was Het Moment, dat moest ze wel zo perfect mogelijk vastleggen.

Jane dacht aardig goed te zijn in het inschatten van leeftijden – dat was ze niet, maar deze keer zat ze er eens niet meters ver naast – en wist daarom met zekerheid te zeggen dat Alex ouder dan twintig en daarmee uit de puberteit was. Toen de stem van de blondharige oversloeg, was Jane dan ook vooral verrast, wat de frons die voor enkele seconden op haar gezicht stond duidelijk maakte. Al snel schoot haar een – voor Jane's doen, mind you – zeer logische verklaring te binnen: Alex probeerde de uithaal die zij slecht had gemaakt expres nog slechter te maken. Een grote grijns verscheen op Jane's gelaat. Ze begon deze persoon steeds meer te mogen. Ze bleef doorzingen, maar zong nu zo raar mogelijk; dan ging haar stem teveel de hoogte in, het volgende moment zat ze veel te laag. Ergens achterin schudde iemand met zijn hoofd, zag Jane. Van plan om nu alweer enigszins normaal te gaan zingen was ze niet, echter; daarvoor had ze hier teveel plezier in.
TAG: ALEX! + QUICK NOTES
WHAT KATY DID

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   za jun 04, 2016 9:47 pm


JANE HARPER
196 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
Alex schaamde zich kapot toen hij het hoorde en viel daarom even stil toen hij de blik van Jane opving. Ze had haar Holocaster op hen gericht, waardoor hij zich besefte dat hij de zijne al lang en breed was vergeten. Die stond juist gericht op het publiek doordat hij hem naar achteren had gericht bij zijn bewegingen. Vlug stopte hij met opnemen, al was het vinden van het juiste knopje nogal moeilijk als je blik op iets anders gericht bleef. Jane zei niks over zijn stem. Ze zag het zelfs als een uitnodiging om nog slechte te zingen dan ze net met de uithaal al had gedaan. Alex wist in eerste instantie niet hoe hij zich hierbij moest voelen, maar koos er uiteindelijk voor dat dit positief was, en sprong daarom al snel weer bij met zijn eigen gezang. Misschien kwam het door de grijns van de roodharige, of door haar overduidelijke passie om lol te hebben, maar ook hij zette nu een voorzichtige grijnsje op zijn gezicht en deed weer vrolijk met haar mee. Het was bijna alsof hij het gevoel had dat ze nog maar met z’n tweetjes in het cafeetje stonden. Bijna.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   vr jul 01, 2016 11:51 pm


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -
Het grijnsje dat op het gezicht van het gezelschap verscheen, deed haar goed en zorgde ervoor dat haar eigen grijns alleen maar groter werd. Voor de rest van het nummer deed Jane haar best zo slecht mogelijk te zingen, totdat het laatste gedeelte van het nummer begon en ze op de voor haar normale manier verder zong. Nadat ook Whitney klaar was met haar laatste uitgerekte noot, stopte Jane met een glimlach naar de camera de opname op haar Holocaster. Geklap verwachtte ze niet, maar toch boog de roodharige een paar keer overdreven naar de mensen die in de bar zaten. "Danku! Fooien zijn altijd welkom," sprak ze grappend voordat ze aan het tafeltje ging zitten waar ze Alex aan aangetroffen had. Al snel beseften de andere aanwezigen dat het optreden voorbij was en gingen deze terug naar hun eigen bezigheden, die vooral uit drinken en praten bestonden. De stilte die gevallen was tijdens het duet werd verruild voor het geroezemoes dat zo kenmerkend was voor cafeetjes.

Jane wachtte totdat ook Alex zat voordat ze haar mond weer opendeed. "En, denk je dat ze ons nog drankjes willen serveren na deze mooie voordracht?" Vroeg ze terwijl ze iets onderuit zakte op haar stoel en haar pijnlijke been uitstrekte. Ze slaakte een zucht toen het treiterende gevoel uit haar scheenbeen wegtrok nu ze er geen gewicht meer op zette. Nu ze zat, schoot haar iets te binnen. Ze veerde weer op. "Je medaille!" Haar haastig volgepropte rugzak dumpte ze naast haar stoel, waarna ze het van wc-papier gemaakte, aardappelvormige ding eruit viste en haar gezelschap met een glimlach aanreikte.
TAG: ALEX! + QUICK NOTES

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   ma jul 25, 2016 8:10 pm


JANE HARPER
492 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
In tegenstelling tot zijn roodharige gezelschap, deed hij niet zijn uiterste best om zo slecht mogelijk met de muziek mee te zingen. Alex kende schaamte nog wel en koos er daarom voor nog redelijk als Whitney te klinken, al was hij de zuiverste niet en wist hij dat ook. Gelukkig werd hij niet meer vreemd door Jane aangekeken wanneer hij de mis in ging en zijn stem oversloeg, want hoewel praten hem nog oké afging als het op lager klinken aankwam, was dat absoluut niet het geval wanneer hij zijn muzikale kant naar boven bracht. Alex maakte meteen mentaal een notitie: Meer oefenen met zingen of het maar op een instrument houden als hij de muziekindustrie in wilde gaan.

Toen het nummer aan z’n einde was gekomen, boog Jane theatraal naar voren. De jongeman had gelachen als hij niet een beetje uit zijn doen was geweest, want hoewel hij in een spontane bui ervoor had gekozen om mee te blijven doen, was dit helemaal nieuw voor hem. Het besef dat er wel degelijk anderen bij hadden gezeten, en hem hadden gehoord, kwam nu opzetten terwijl zijn blik door de ruimte ging. Alex deed zijn best om ze allemaal niet te registreren, bang dat hij een fout had begaan die hij niet meer kon terugdraaien. Als Jane zou vertrekken, dan ging hij met haar mee. Dan bleef hij ten minste niet in zijn eentje achter voor een mogelijke vechtpartij.

Besluitend dat hij beter kon gaan zitten om te bekomen, nam hij terug aan tafel plaats. De jongeman keek in eerste instantie naar alles behalve Jane – het tafelblad was een heel stuk interessanter geworden nu – maar toen de roodharige begon te spreken, kon hij niet anders dan zijn grijze ogen op haar te richten. Een nerveus lachje verliet zijn mond zodra ze haar vraag had gesteld en hij haalde stijfjes zijn schouders op. “Wie weet,” kwam er toch bij hem vandaan. Zijn stem klonk verbazingwekkend vast. Voor een moment gleden zijn ogen naar beneden, waardoor hij zich herinnerde dat Jane gezegd had last te hebben van haar been, maar hij kreeg de kans niet om ernaar te vragen. In plaats daarvan ging zijn aandacht naar de medaille die de redhead nu naar hem uitstak.

Voorzichtig nam hij het voorwerp aan en dat was het moment dat hij weer een beetje speelsheid terugkreeg. Alex liet zijn mondhoeken opkrullen tot een klein, dankbaar grijnsje. “In het echt is hij nog veel beter. Dankjewel,” sprak hij. Jammer dat hij het niet kon opspelden, anders had hij er best trots mee willen rondlopen. Voor zover hij dat kon zijn. De jongeman schoof toen voorzichtig de medaille die hij had gemaakt naar voren, want het ding had al die tijd open en bloot op tafel gelegen. “En deze hoort bij jou. Voor je mooie serenade,” voegde hij eraan toe. Het was dan misschien geen echte serenade, maar het was dan ook meer als grapje bedoeld dan een serieuze opmerking.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   di aug 16, 2016 2:36 am


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -
"Mm." Alex leek te twijfelen. Nadenkend plaatste Jane haar kin op haar handen, haar ellebogen rustend op het tafelblad. "Ik waag het erop," besloot ze met een glimlach, waarna ze zich naar de dichtstbijzijnde serveerder draaide en diens aandacht trok. Er werd teruggeseind dat ze zo geholpen zou worden. Tevreden ging Jane weer normaal in haar stoel zitten. "Misschien waren we zo slecht nog niet." Ze hadden met hun optreden de werknemers in ieder geval niet zo erg geïrriteerd dat ze niet meer aan hun loon mochten bijdragen. Dat betekende dat de voorstelling geslaagd was, right? Wat Jane betrof wel.

Ze werd bedankt voor haar misvormde aardappel, die er nog beter uitzag in het echt. Jane grinnikte. De blondharige was veel te aardig. Haar Frankenstein-equivalent van een medaille verdiende dit niet. "Alsjeblieft. Hij is nu helemaal van jou, voor je parkour-vaardigheden en geweldige zang," glimlachte de roodharige. Lang bleef haar aandacht niet bij haar eigen creatie; die van Alex vond ze veel interessanter. Ze nam het vouwwerk van servetten voorzichtig in haar handen en bekeek het uitvoerig. Een 'wow' verliet haar lippen voordat ze haar blik weer op de maker van de medaille richtte. "Hij is fantastisch, ik voel me vereerd," sprak ze, de bewondering duidelijk in haar stem. Haar ogen gleden kort weer af naar het voorwerp in haar handen. "Hoe heb je dit in hemelsnaam in elkaar gevouwen?" Voor Jane kon vouwwerk net zo goed toverkunst zijn; ze was verre van een uitblinker wat artistieke dingen betrof.
TAG: ALEX! + QUICK NOTES

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   za aug 20, 2016 1:45 am


JANE HARPER
292 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
Alex had zijn ogen niet geloofd als hij het zelf niet had gezien. Jane werd niet veracht en hij kreeg geen minachtende blik van de serveerder, wat betekende dat ze nog niet verbannen zouden worden. Tot nu toe was ook nog niet echt iemand op hun afgelopen om dat te doen, dus wat dat betrof had hij niks om zich zorgen over te maken. Misschien stelde hij zich wel gewoon een beetje aan. Alex liet een kleine, opgeluchte zucht van zijn kant komen toen de roodharige hem vertelde dat ze het nog niet zo slecht hadden gedaan. “Gelukkig,” voegde hij eraan toe; om extra de nadruk op zijn opluchting te leggen.

Een grijns brak op zijn gezicht door toen Jane over zijn parkour-vaardigheden en zang begon. Dat laatste liet zijn mondhoeken lichtjes omlaag zakken, eigenlijk, maar hij herstelde zich al snel en probeerde het te verbergen door extra breed te glimlachen. “Mijn jonge zelf zou er trots op zijn geweest,” reageerde hij. “En mijn huidige zelf is dat al helemaal.” Alex had nooit gedacht dat hij voor die kwaliteiten nog een medaille zou krijgen – of in ieder geval iets dat daar op leek. Sowieso had hij nooit verwacht een middag als deze mee te mogen maken, al helemaal als je naging dat zijn gezelschap er echt mocht wezen. Om nog maar te zwijgen over haar enthousiasme en complimentgrage karakter. Alex ging er nog bijna van blozen. Nee, hij bloosde er eigenlijk al door. “Euh,” begon de jongeman wat beschaamd. “Ik was eigenlijk nooit goed in handvaardigheid op school, maar origami ging me nog een beetje goed af,” legde hij uit. “Ik maakte nooit wat de leraar van me wilde, of wat ik zelf wilde, maar er kwam nog steeds iets redelijks uit.”
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   za aug 20, 2016 3:04 pm


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -



Hij was trots. Jane glimlachte breed. "Goedzo," sprak ze tevreden, "dat moet ook." Je moest trots kunnen zijn op wat je behaald had, anders voelde het niet als een prestatie. Zo kon haar gezelschap de medaille die ze gekregen had ook als een prestatie zien, want het ding was geweldig. Om een antwoord af te wachten, richtte Jane haar blik op de blondharige, waardoor ze een rode kleur op diens gezicht opmerkte. Bloosde hij nou? Ja, dat waren blosjes, en Jane kon niet anders dan dat ongelofelijk schattig vinden.

De medaille was origami, werd gezegd. "Woah." Ze zou gevraagd hebben om het haar te leren, ondanks dat ze al wist dat ze het niet zou kunnen, maar op dat moment verscheen de eerder geseinde serveerder bij hun tafel, notitieblok in de hand. Een sterke koffie voor mij, graag," bestelde ze, waarna ze haar blik vragend op Alex richtte in afwachting van diens bestelling.
TAG: ALEX! + QUICK NOTES

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   za aug 20, 2016 9:48 pm


JANE HARPER
211 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
Dat de roodharige zo tevreden was om zijn eigen trots verbaasde Alex een beetje. Normaal gesproken werd er neergekeken op trots, zelfs als je het een klein beetje had, ondanks dat het zo de hemel in werd geprezen door de maatschappij. Dat Jane zo reageerde deed hem dus wel goed en dat liet hij blijken door haar glimlach te weerspiegelen, al was die van hem lang niet zo breed als die van zijn gezelschap. De redhead was ook nog eens onder de indruk van zijn origamikunsten en dat bracht hem nog meer in verlegenheid dan hij al was. Gelukkig kwam de serveerder van eerder hem al redden door te vragen of Jane iets te drinken wilde. Ze bestelde een sterke koffie en keek vervolgens afwachtend naar hem. Alex liet zijn blik even vallen op zijn eigen glas, welke nog net genoeg gevuld was om de bodem te bedekken. “Een Cola voor mij, graag,” voegde de jongeman eraan toe. Toen de serveerder het had ingevoerd op zijn apparaatje, vermeldde hij dat het zo gebracht werd en vertrok weer. Alex nam die tijd om het laatste restje van zijn drinken naar binnen te gooien en het lege glas alvast op de hoek van de tafel te zetten, zodat die gemakkelijk meegenomen kon worden.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   wo aug 24, 2016 4:21 pm


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -

Net toen de serveerder alweer vertrokken was naar een andere tafel, kwam het in Jane op dat ze ook meteen om een icepack had kunnen vragen. "Ah, shit." Snel stond ze op, in haar haast vergetend dat dit betekende dat ze hierbij druk zou zetten op haar been. Het lichaamsdeel waar ze een icepack voor nodig had omdat het pijn deed. Blijkbaar hadden haar reisje naar het café en het lange staan tijdens de prachtige voordracht van haar en haar gezelschap hun tol geëist, want meteen schoot er een felle pijnscheut door Jane's been die haar dwong om weer op haar stoel neer te ploffen. Well, dat was een stuk slechter gegaan dan ze verwacht had. Met een fronsje schoof ze zichzelf en haar stoel iets naar achteren, zodat ze haar broekspijp op kon stropen en haar been kon bekijken. Een grote, paarse plek doemde op, enkele centimeters onder haar knie. "Uh," begon Jane verrast, zich iets voorover buigend om de beurse huid beter te kunnen inspecteren, "zo zag het er eerst niet uit." Huh. Jane had niet erg veel meer verstand van verwondingen dan wat ze geleerd had van de blessures die ze tijdens het honkballen had opgelopen, maar dit leek op iets dat het beste zo snel mogelijk gekoeld kon worden.
TAG: ALEX! + QUICK NOTES

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 58
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   do aug 25, 2016 5:36 pm


JANE HARPER
306 WORDS

HOUSTON, WE HAVE A MEDAL
Alex keek verbaasd op toen de roodharige onschuldig vloekte en opstond. Wacht, wat? Zijn onzekerheid sloeg meteen toe en hij wist niet wat hij ervan moest denken, maar het waren meteen de worst-case scenario’s die in zijn hoofd op doemden. Daar kreeg hij dit keer echter niet uitgebreid de tijd voor, want zodra Jane was opgestaan, plofte ze meteen weer terug op haar stoel. Verbaasd en vooral verward keek hij toe hoe ze haar broekspijp omhoog werkte en herinnerde hij zich wat zijn gezelschap zoal gezegd had over een verwonding. Meteen kwam hij zelf omhoog, zodat hij zelf ook beter kon kijken wat er aan de hand was. Zodra hij de paarse kleur opmerkte, beet hij zachtjes op zijn onderlip. Dat was euh… Niet goed. “Gaat het? Doet het erge pijn?” vroeg hij meteen zodra Jane haar eigen stem had laten klinken. Het was niet Alex’ bedoeling geweest om haar te negeren, maar hij kon daar sowieso niet echt een reactie op geven. “Zal ik om een ice-pack voor je vragen?” vervolgde hij, viel twee seconden stil en draaide zich meteen naar de bar om. De serveerder stond immers niet meer in de buurt. De jongeman stapte zonder een antwoord af te wachten erop af, bezorgd om Jane’s welzijn. Hij wilde haar helpen.

Daarom vergat hij voor een moment ook dat hij niet sociaal was aangelegd. Het koste hem goed en wel een paar minuten voor hij terugkeerde met wat ijs voor de roodharige haar knie. Het was verwikkeld in een dunne handdoek om de vrieskou nog een beetje tegen te gaan, zodat het niet zou bijten. Alex stak het naar Jane uit om aan te nemen. “Ik weet niet of het ook voor een knie helpt om het been plat te leggen?” sprak hij, waarna hij opzij keek om te zoeken naar een lege stoel.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Jane Harper
Punten : 459
Gender : Female ♀
Age : 22 y/o yo
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Bidoof
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3047-jane-harper http://pokemon-journey.actieforum.com/t3049-jane-s-dex#61432

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   ma sep 05, 2016 12:25 am


I SAW SO MANY PLACES, THE THINGS THAT I DID.. WITH EVERY BROKEN BONE, I SWEAR
- I  LIVED -
Er werd gevraagd of het pijn deed, of het ging. Jane keek op van de lelijke, paarse plek op haar been. Alex stelde goede vragen; hoe erg was het eigenlijk? "I mean, het is minder erg dan je been breken," besloot ze met een lichte frons, ergens nog proberend om het als een grappige opmerking te brengen. Ze had wel eens iets gebroken, en dat was zeker geen pretje geweest. Omdat het pijn deed, natuurlijk, maar ook omdat het haar gedwongen had om stil te zitten. Daar zou de verwonding die ze nu had niet voor kunnen zorgen, of op zijn slechtst alleen voor een korte periode. Voorzichtig drukte Jane haar vingers op de plek. Een gemene steek trok door haar been. Sissend zoog ze wat lucht naar binnen. "Hoo, ik overleef het wel, maar prettig is het niet," antwoordde ze eerlijk. Het aanbod om voor haar een icepack te halen, zou Jane dankbaar aangenomen hebben, zij het niet dat Alex al weg gemarcheerd was voordat ze iets kon zeggen. Ietwat verrast door deze plotselinge daadkrachtigheid, keek de roodharige de jongeman na. Op een goede manier verrast, that is. Ze had hem in eerste instantie namelijk meer als het terughoudende en voorzichtige type ingeschat na gezien te hebben hoe Alex op aandacht reageerde, maar meer zelfvertrouwen was altijd beter, als je het Jane vroeg.

Erop lettend dat ze haar been niet al te veel bewoog, leunde Jane naar achteren totdat haar rug contact maakte met de rugleuning van haar stoel. Eenmaal zittend in een ontspannen houding, wachtte ze min of meer geduldig op de terugkeer van haar gezelschap. Lang duurde dat niet; enkele minuten later kwam Alex alweer haar kant op, een in een handdoek gewikkeld iets in de hand. Jane glimlachte dankbaar naar hem. "Je bent mijn redder in nood." Ze nam het koud aanvoelende voorwerp aan en drukte het tegen de zere plek. Even beet de kou, maar al snel was ze eraan gewend en werd de pijn ook minder aanwezig. Een goed teken, oordeelde Jane. "Het is het proberen waard, right?" antwoordde ze niet veel later, een kleine grijns op haar gelaat. Het zou in ieder geval niet tegen kunnen werken, voor zover ze wist, en dat was alle overtuiging die ze nodig had.
TAG: ALEX! + QUICK NOTES

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Houston, we have a Medal   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Houston, we have a Medal
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 3Ga naar pagina : 1, 2, 3  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Coumarine City-
Ga naar: