My City
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 My City

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: My City   wo jan 20, 2016 5:00 pm

even if the day we hope for
doesn't     come
I'll sing until this sky clears up
Een Togepi – dat was wat er had gezeten in het pakje dat hij van zijn moeder had gekregen toen hij weer van huis weg was gegaan. Terwijl het zeker niet de eerste Pokémon was die hij van zijn moeder had gekregen, was het… anders. Zijn andere Pokémon waren oorspronkelijk voor zijn vader bedoeld. Het waren afgewezen cadeautjes geweest. De Togepi, echter, was geen afdankertje. Zijn moeder had de Pokémon speciaal voor hem gekocht. Alhoewel zijn ego een behoorlijke deuk op had gelopen in de korte tijdsspan waarin hij zijn vader had gezien, had de Togepi er voor gezorgd dat hij zich inmiddels al weer behoorlijk wat beter voelde. Nee, sterker nog, het had er voor gezorgd dat hij liever dan ooit wilde bewijzen dat hij zijn tijd niet aan het verspillen was. Wel, misschien niet op dit moment zelf, want hij had zich al een uur lang verschanst in een café, waar hij zich nu te goed deed zijn derde beker warme chocomel terwijl hij keek naar een marathon van een of ander schilder programma dat op een van de tv’s uit werd gezonden.

Ah… schilderen had er nog nooit zo makkelijk uit gezien… Zelfs hij zou op deze manier makkelijk een schilderij kunnen maken. Cooper besefte volledig dat hij zijn tijd enorm aan het verspillen was, maar de schilderaar was inmiddels al weer begonnen aan een nieuw canvas, en als Bob Metagross eenmaal bezig was met schilderen, dan was het onmogelijk om te stoppen met kijken. Cooper was echter niet de enige die geïnteresseerd was in de schilderkunsten Het café zat stampvol met mensen, die al even gretig naar de tv kijken. Dat, of ze schuilden simpelweg in het café omdat het buiten zo enorm koud was. Hij had vandaag nog nauwelijks een stap buiten kunnen zetten, of de haren op zijn vingers waren al bedekt met ijs. Ja, vandaag was hij bijzonder blij geweest dat hij geen korte broek aan had getrokken. “Zou ik deze mogen pakken?” vroeg iemand aan Cooper. Kort keek Cooper op van de tv om te zien wie hem aan had gesproken, waarna hij een kort knikje gaf.

Dat was al de tweede persoon die hem om een stoel had gevraagd. Er was nu nog maar één lege stoel over aan zijn tafeltje. Sterker nog, hij had een groot vermoeden dat het zelfs de laatste stoel was die nog over was in het hele café, zó druk leek het te zijn. Nou ja, het was niet alsof hij het echt goed kon zien, maar te voelen aan hoe benauwd het begon te worden, zou het in ieder geval geen kwaad kunnen als er een aantal mensen naar buiten zouden gaan. Een frons trok over Cooper’s voorhoofd heen terwijl hij probeerde te bedenken op welke manier hij het best iedereen weg kon jagen. Hij had op zich geen probleem met de drukte, maar… wel, al het geklets zorgde er voor dat hij de show nauwelijks meer kon horen, en dat was natuurlijk wél een probleem. Hij overweeg net of het de moeite waard zou zijn om zijn Monferno een brand te laten stichten, toen er iemand naast zijn tafel was komen te staan. Alweer iemand die een stoel nodig had?


x

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle



Laatst aangepast door Cooper Brimstone op di jun 28, 2016 11:38 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   do jan 21, 2016 7:38 pm


COOPER BRIMSTONE
519 WORDS

MY CITY
Het zou zeker interessant zijn geweest voor Alex om een bezoekje te brengen aan de Tower of Mastery. Het zou haar wat materiaal opleveren voor haar blog en ze zou meer te weten kunnen komen over mega evolutie, zelfs al was ze momenteel niet in het bezig van een pokémon die dat kon. Ze had wel potentiële kandidaten, zoals de Riolu die ze ooit had overgenomen van iemand anders, maar ze had nog lang geen keystone of een megastone in bezit en ze was ook niet van plan om intens te gaan trainen zelf. Als het ooit zo ver kon komen was het alleen maar fijn, maar anders niet. Alex wilde er alleen maar heen uit interesse, niet om daadwerkelijk de verkregen informatie te kunnen gebruiken voor wat de meeste trainers erheen gingen. Helaas had het weer die dag andere plannen en was het voor de blondine veel te koud om te gaan sightseeing.

Ze voelde zich niet alleen koud, maar ook eenzaam. Daarom hield ze Aries nu in haar armen vast, de Vulpix genietend van het lichamelijke contact, terwijl haar trainer door de straten van Shalour struinde. Er was nog geen kamer vrij in het Pokécenter, dus moest Alex iets anders vinden om zich mee bezig te houden – iets dat haar hopelijk ook warm zou kunnen houden. Het was op dat moment dat ze een redelijk vol cafeetje voorbij liep en in een oogwenk zag dat er een tv aanstond. Nieuwsgierig liep ze naar het raam en constateerde dat de befaamde schilder Bob Metagross met één van zijn werkjes bezig was. Meer dan de helft van het café leek wel in trans te zijn terwijl hun blik strak op de tv stond gericht. Alex kon het hen niet kwalijk nemen. De man had nu eenmaal dat talent.

De blondine hoefde niet lang na te denken voor ze het besluit nam om naar binnen te gaan. Het was er warm, flink bevolkt en ze kon wat drinken. Ideaal dus om de eenzaamheid en kou te bestrijden. Bovendien was er ook nog eens entertainment. Er was echter één probleempje waar ze pas aan dacht toen ze haar drinken had besteld en met een warme chocomel op zoek wilde naar een tafeltje. Het was stampvol. Alex fronste en dat ging niet onopgemerkt voor Aries, welke ook op zoek ging naar een leeg plekje en al snel eentje had gevonden. Ze kefte naar haar trainer om diens aandacht te trekken en trippelde toen vrolijk naar de lege stoel bij een jongen met knaloranje haar. Alex volgde, maar bleef onzeker staan toen ze zag dat het om een puber ging.

Het was waar dat de jeugd van tegenwoordig meer begrip had voor mensen zoals zij, maar ze kon het niet laten om even twijfelend op haar onderlip te bijten. Aries scheen echter nergens last van te hebben, dus de jongen moest geen kwaad in de zin hebben, toch? Alex vervolgde haar tocht naar het tafeltje – de vreemde blikken die ze af en toe kreeg negerend. “Euh,” begon ze, haar hand leggend op de leuning van de lege stoel. “Mag ik erbij komen zitten?”
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   vr jan 22, 2016 5:08 pm

even if the day we hope for
doesn't     come
I'll sing until this sky clears up
Cooper had het maar half goed gehad. Terwijl hij had gedacht dat de persoon de stoel mee had willen nemen, wilde deze simpelweg bij hem komen zitten. Cooper fronste kort, kijkend naar de man die voor hem stond. Alhoewel zijn stem niet bepaald de meest mannelijke was, had hij het gevoel dat de baard in zijn keel toch al behoorlijk wat groter was dan die van de persoon die voor hem stond. Ah, nu hoefde hij zich alleen nog maar zorgen te maken over het gebrek aan een baard buiten zijn keel. Onbewust voelde Cooper met zijn hand aan zijn eigen wang. Over baarden gesproken, de persoon tegenover hem leek ook al de huid van een baby te hebben in de gezichtsregio, terwijl deze toch duidelijk een paar jaar ouder leek te zijn dan hij zelf. Huh… Zo abnormaal was het dus misschien toch niet om pas op een latere leeftijd baardgroei te krijgen. Dat, of hij had simpelweg een bijzonder goed scheerapparaat. “Uh…” bracht Cooper twijfelend uit. Niet omdat hij er per se iets op tegen had dat er iemand naast hem kwam zitten, maar omdat hij zich afvroeg of de persoon hem er van zou beletten om naar Bob Metagross te kunnen kijken. Het zou aan de andere kant bijzonder gemeen zijn om de persoon nu af te wijzen, aangezien deze al een drankje in zijn handen had.

Cooper was veel dingen, maar gemeen was er daar niet een van. Een rotjoch? Sure. Maar iemand expres iets aan doen? Wel… okay, dat deed hij misschien ook nog wel, maar niet… niet op die manier. “Yeah, sure. Waarom ook niet. Kom zitten,” besloot hij uiteindelijk. Cooper haalde zijn tas van de verder lege stoel af, zodat er weer fatsoenlijk op gezeten kon worden. Zijn blik ging van de chocomel die de blonde jongen vast had, naar zijn eigen beker, die hij inmiddels al weer leeg had gedronken. Hè, moest hij nu alweer meer bestellen? Hij zat net midden in een aflevering… Wel, nu had hij tenminste een levend persoon om zijn plekje bezet te houden. Voor nu kon die chocomel echter nog wel even wachten. “Ben je ook een Bob Metagross fan?” vroeg Cooper die met een brede grijns naar de tv toe knikte. “Ik moet zeggen dat dit de eerste keer is dat ik er naar kijk, maar… het heeft iets… Iets?” legde Cooper uit, die nu fronste in een poging om te bedenken wat het precies was dat Bob Metagross had. “Hij is de coole oom die ik nooit gehad heb,” deed hij een poging om het gevoel in woorden te omschrijven.


ooc: coops gaat er op het moment vanuit dat alex een dude is maar dat was denk ik al duidelijk??

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   zo jan 24, 2016 12:10 am


COOPER BRIMSTONE
290 WORDS

MY CITY
Twijfel en spijt sloeg meteen toe toen ze de frons op zijn voorhoofd zag verschijnen. Ze had niet op hem af moeten lopen. Ze had het café niet in moeten komen. Nu ging ze of uitgelachen of uitgescholden worden en was ze gedoemd om te vertrekken met een gedeukte ego – wat er ook nog maar van over was – en zonder warme chocomelk. Alex beet ietsje harder op haar onderlip. Gescheld of iets anders kwam nog niet uit de jongen zijn mond, maar het zat er dik in dat het eraan kwam. Behalve dan misschien dat hij toestemming gaf om naast hem te komen zitten. Alex’ wenkbrauwen schoten uit verbazing omhoog, maar ze besloot een gegeven Ponyta niet in de bek te kijken en nam voorzichtig plaats op de stoel zodra de tas was weggepakt. “B... Bedankt,” sprak ze vervolgens dankbaar. Aries ging er tevreden naast liggen.

Wat misschien nog wel verbazingwekkender was buiten het feit dat ze naast de vreemdeling mocht zitten, was het feit dat hij een gesprek probeerde aan te knopen met haar. Niet eens geforceerd. Het was echt daadwerkelijk een normaal gesprek. Alex voelde dat haar spieren zich begonnen te ontspannen, waarna haar blik voor een moment naar de tv gleed om Bob Metagross te werk te zien. Dat was, zoals altijd, fantastisch. Zelfs wanneer het maar half af was. Een lach verliet haar mond toen de jongen probeerde te omschrijven wat de man had. “Ja, dat heeft het zeker. Ik ben geen die hard fan, maar als het opstaat, dan kijk ik er graag naar,” reageerde ze op zijn vraag. Ze grinnikte zacht toen de jongen met het oranje haar verder sprak. “Dat is een manier om hem te beschrijven. Het klinkt eigenlijk wel heel passend.”
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   zo jan 24, 2016 11:25 pm

even if the day we hope for
doesn't     come
I'll sing until this sky clears up
Een tevreden glimlach verscheen op Cooper’s gezicht toen de andere jongen ook een Bob Metagross fan bleek te zijn. Nou ja, misschien niet precies een fan, maar hij keek er in ieder geval graag naar, en voor Cooper was dat genoeg. “Ome Bob,” zei Cooper, om vervolgens te grijnzen alsof hij zojuist de beste grap van de hele wereld had verteld. Hij besefte vervolgens dat hij al even niet meer had gekeken naar wat Bob Metagross met zijn schilderij aan het doen was – het laatste dat hij had gezien voordat de jongen bij hem was komen zitten was dat Bob bezig was geweest met het vormen van een achtergrond – waardoor Cooper snel weer naar de tv keek. Bob Metagross bleek inmiddels al een stuk verder te zijn met zijn schilderij, en hij was nu bezig met een kleine, blije boom. Dat gaf gelukkig niet heel erg veel, want het deel waarbij Bob begon met het schilderen van kleine blije bomen, was één van Cooper’s lievelingsdelen van elke aflevering. Bob zag er behoorlijk blij uit met de boom die hij zojuist op het canvas tevoorschijn had getoverd, maar wat hij er daadwerkelijk van vond zou hij waarschijnlijk nooit te weten komen, want het was te rumoerig om ook maar een woord van de schilder te kunnen verstaan. “Kan ik nog een beker chocomel krijgen? Met extra slagroom?” vroeg Cooper aan een serveerster die zich een weg tussen de tafeltjes door baande. De serveerster glimlachte vriendelijk naar hem, maar hij had geen flauw idee of ze hem ook daadwerkelijk gehoord had, want ze tikte niets in op het apparaatje dat ze bij zich droeg. Cooper fronste. Behalve dat hij niet kon horen wat Bob Metagross zei, was hij op het moment ook nog eens in onzekerheid over de status van zijn chocomel. Hij slaakte een zucht en liet zich op zijn kin neerkomen op de tafel, wat bij nader inzien geen goed idee was geweest, want de tafel bleek behoorlijk hard te zijn. Tranen van pijn schoten in zijn ogen, en een zacht, lang gekreun verliet zijn mond. “Man… Ik zou willen dat het hier wat rustiger was,” merkte Cooper op. “Ik snap dat iedereen naar Bob Metagross wil kijken, maar… er is echt niets van te verstaan als iedereen er doorheen praat,” klaagde hij.

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   ma jan 25, 2016 3:57 pm


COOPER BRIMSTONE
370 WORDS

MY CITY
Ome Bob. Het klonk wel passend voor de man. Alex snoof geamuseerd en speelde toen wat met het lepeltje van haar warme chocomel. De slagroom was al flink aan het smelten, merkte ze op. Desondanks was ze nog niet van plan om ervan te drinken. In plaats daarvan werd haar aandacht getrokken door de televisie, waar Bob druk bezig was met het begin van een achtergrond. Alex had nooit kunnen schilderen zelf. Zelfs wanneer ze het met hem samen probeerde, dan lukte het haar niet. Zij hield het wel bij woorden en liet het artistieke talent dat schilderen heette wel aan Bob over. Daar werd hij immers voor betaald. Alex concentreerde zich op het scherm, maar kon door de rumoerigheid amper iets verstaan van wat de man zei. Heel erg frustreerde het haar niet zo, want ze had al kunnen raden dat een vol café inhield dat mensen door elkaar heen gingen praten. Het was op het moment zelfs zo rumoerig dat de blondine niet zeker wist of de bestelling van de jongeman naast haar wel werd gehoord en daar leek hijzelf net zo onzeker over. Hij liet zich naar de tafel zakken en begon vervolgens te klagen over de drukte.

Alex kreeg een beetje medelijden met hem. Ze kon zich voorstellen dat het vervelend moest zijn als je je ergens op har verheugd en dan gebeurde er dit. Besluitend dat ze hem op z’n minst met één ding kon helpen, schoof ze haar mok met warme chocomel zijn kant op. “Hier,” begon ze vriendelijk. “Het helpt niet tegen de drukte, maar een mok warme chocomel doet vaak wonderen.” Haar handen waren inmiddels wel opgewarmd en zoveel dorst had ze nu ook weer niet. In plaats van zich daarover druk te maken, probeerde ze een oplossing te verzinnen voor hun probleem. Of, nou ja, meer zijn probleem, maar Alex hielp graag. De ingeving kwam al snel en de blondine haalde haar Holocaster tevoorschijn, waarna ze ook een paar oortjes uit haar zak toverde en de jongen vragend aankeek. “Weet je welke zender dit is?” Haar Holocaster was misschien kleiner dan de tv, maar het was tenminste iets. Bovendien waren ze niet verplicht om naar het kleine schermpje te moeten kijken.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   vr jan 29, 2016 4:18 pm

even if the day we hope for
doesn't     come
I'll sing until this sky clears up
Een oplossing voor zijn probleem kreeg Cooper niet, maar hij kreeg wel wat anders. De blonde jongen schoof zijn eigen beker warme chocolade melk naar Cooper toe, als goedmakertje voor de drukte. “Voor mij?” bracht hij verbaasd uit. Holy shit, een hele beker warme chocomelk. “Hoef je hem zelf dan niet meer?” vroeg Cooper, die uit ervaring wist hoe lekker de chocomelk wel niet was – hij had er tenslotte al drie bekers van gedronken. Hij besloot uiteindelijk om de chocomelk maar gewoon te accepteren, dus hij vouwde zijn handen om de mok heen, genietend van de warmte die er nog van af kwam. De vrijgevigheid bleef niet bij de beker chocomelk. De jongen had zijn Holocaster tevoorschijn gehaald, samen met een paar oortjes, waarna hij vroeg naar de zender die op stond. “Uhh…” Cooper fronste, terwijl hij probeerde te achterhalen of hij tijdens een van de reclameblokken de naam van de zender had gehoord. Hij herinnerde zich wel een reclame van een of andere ‘Sticky Buddy’, die hij zich voornamelijk kon herinneren omdat hij de naam op zijn hand had opgeschreven, zodat hij het product later nog eens op zou kunnen zoeken op internet. Hij had misschien geen hevig behaarde Pokémon, maar je wist maar nooit wanneer zoiets van pas kon komen. “Volgens mij is de zender Kalos 3,” zei Cooper, die er na een korte blik op de tv achter was gekomen dat de letters “K3” rechts bovenin het scherm zichtbaar waren. “Wat is je naam eigenlijk?” vroeg Cooper, die vond dat hij op zijn minst de naam moest leren van iemand die hem een beker chocolade melk gaf. Hij zou zichzelf er aan herinneren dat hij zijn eigen beker chocolademelk aan de jongen zou moeten geven, nou ja, als hij die nog zou krijgen in ieder geval. “Mijn naam is trouwens Cooper,” stelde hij zichzelf alvast voor.

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   wo feb 03, 2016 9:46 pm


COOPER BRIMSTONE
218 WORDS

MY CITY
De jongen was overduidelijk verbaasd om haar gebaar, maar Alex glimlachte vriendelijk en knikte bevestigend bij de vraag. Vervolgens schudde ze haar hoofd toen er werd gevraagd of zij hem niet meer hoefde. In principe waren haar handen nu wel weer verwarmd en als ze echt dorst zou krijgen, kon ze altijd terug naar de bar lopen om nieuw drinken te halen. Sure, het had haar geld gekost, maar het was niet schrikbarend veel geweest. Op haar vraag om welke zender het ging, wist de vreemdeling niet meteen het antwoord. Zelf probeerde ze het ook te ontdekken, maar door de drukte kon ze niet direct een goed beeld meer krijgen van het scherm. De jongen was haar voor en vertelde haar dat het om Kalos 3 ging, waarna ze door een lijst van zenders scrollde en uiteindelijk de juiste aantikte. Net op het moment dat ze hem één van de twee oortjes wilde geven, vroeg hij naar haar naam. Hijzelf heette klaarblijkelijk Cooper en op de één of andere manier vond ze dat wel bij hem passen. “Alex,” reageerde ze met een glimlach. “Aangenaam, Cooper.” Vervolgens stak ze het oortje naar hem uit en duwde de ander in haar eigen oor. Zo konden ze alsnog van Bob Metagross genieten zonder al teveel problemen met de drukte te hebben.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   wo feb 03, 2016 11:56 pm

Let's bust that tearful face with our
sour     mayonnaise
And get back our lost dream
De jongen beweerde dat hij zijn chocolade melk echt, echt niet meer hoefde, waarop Cooper zich voor nam om hem zijn eigen beker chocomel te geven. Wel, als die überhaupt nog zou komen, in ieder geval. Hij zou hem natuurlijk ook zelf op kunnen drinken, maar aangezien dit inmiddels al zijn vierde beker was, twijfelde hij of het wel zo verstandig zou zijn om ook voor een vijfde beker te gaan. Nou ja, hij twijfelde nu misschien wel, maar als hij een vijfde beker aangeboden zou krijgen, dan was de kans dat hij hem daadwerkelijk af zou slaan behoorlijk klein. Ah, eigenlijk moest hij hem wel af staan, want anders zouden zijn maag en darmen over een paar uur waarschijnlijk aanvoelen alsof er een of andere nucleaire oorlog aan de gang was. “Alex, huh?” herhaalde Cooper de naam van de jongen. “Wel, Alex, in dat geval, heel erg bedankt voor de chocolade melk,” zei Cooper, die hierbij zijn duim opstak om te laten zien hoe erg hij het drinken wel niet waardeerde.

Cooper pakte het oortje dat naar hem werd uitgestoken aan, waarna hij hem in zijn, hopelijke goede, oor duwde. Tot Cooper’s aangename verrassing, hoorde hij nu inderdaad het geluid dat bij de aflevering hoorde. “Het werkt!” zei Cooper. Een grijns van oor tot oor stond op zijn gezicht. De grijns bleef daar echter niet voor al te lang, want er was nog geen minuut voorbij gegaan, of een behoorlijk lange vrouw ging precies tussen Cooper en de tv in staan, waardoor hij het beeld niet meer kon zien. Cooper fronste. Nét nu hij eindelijk weer enigszins normaal van Bob Metagross kon genieten, moest er weer iemand zijn om het te verpesten. Nee, dit was niet hoe het zou eindigen. “Wacht even, ik fix het wel,” zei Cooper. Hij haalde het oortje weer uit zijn oor en stond op, waarnahij luid zijn keel schraapte in een poging haar aandacht te trekken. Geen reactie. Wel, misschien had ze het gewoon niet gehoord. Alhoewel hij zijn best had gedaan om zo luid mogelijk zijn keel te schrapen, was het natuurlijk nog steeds bijzonder rumoerig in het café.

“Pardon?” probeerde opnieuw hij de aandacht van de vrouw te trekken. Opnieuw scheen ze hem straal te negeren. Cooper snoof nijdig. Als er iets was dat hij niet pikte, dan was het wel om genegeerd te worden. Alhoewel hij in iedere andere situatie waarschijnlijk gegild had, had hij het gevoel dat het deze keer niet zijn gewenste impact zou hebben. Hij zou er alleen maar schor van worden. Nee, hij had een ander, veel beter idee. Wel, niet per se beter, maar het was in ieder geval effectiever. Cooper draaide zich om en glimlachte kort naar Alex voordat hij de beker chocomel van de tafel pakte. Hij draaide zich terug om, waarna hij de lauwe drank tegen de rug van de vrouw aan gooide. “Oh nee toch. Sorry,” zei Cooper, die maar half zijn best deed om te klinken alsof hij het daadwerkelijk meende.
* * * * *

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   ma feb 08, 2016 4:57 pm


COOPER BRIMSTONE
368 WORDS

MY CITY
Alex glimlachte zodra de jongen haar naam op zijn lippen testte. Vervolgens bedankte hij haar voor de warme chocomel, waarop zij kort met haar hand wuifde om aan te geven dat het wel goed zat. “Geen dank,” voegde ze eraan toe. Het verbaasde haar dat het socialiseren tot nu toe nog vrij makkelijk ging. Normaal gesproken was ze veel meer open op een jongensdagje. Misschien moest ze maar gewoon blij zijn dat Cooper zo vriendelijk was. Waarschijnlijk lag het gewoon aan hem.

Een geamuseerd grijnsje deed haar mondhoeken opkrullen zodra de oranjeharige knul had geconstateerd dat het werkte. Ze kon nog net een grinnik onderdrukken, omdat ze zijn moment van glorie niet wilde verstoren – en omdat ze hem niet wilde afleiden van de aflevering. Helaas gebeurde dat wel zodra een vrouw hen het beeld blokkeerde. Alex voelde er vrij weinig voor om de dame aan te spreken. Ze konden immers via het kleinere schermpje van haar Holocaster meekijken. Helaas had Cooper wel last van de dame en besloot hij het op te lossen. De blondine liet hem zijn gang gaan met een glimlach en een “oké”, maar daar had ze al snel spijt van. Zijn eerste plan was om gewoon haar aandacht te trekken. Zijn tweede plan... Wel...

Alex haar ogen waren groot van ongeloof toen ze de bruine vlek op de vrouw haar rug zag. Meteen sprong ze op van haar stoel, zichzelf vervloekend dat zij het niet had aangepakt. Desnoods had Aries haar aandacht kunnen trekken. De Vulpix had daar vast geen problemen mee gehad. Nu, echter, stond Alex met een situatie waar ze geen uitweg voor wist. Eigenlijk wilde ze het café nu uitrennen, maar dat was vast geen acceptabele reactie. “Oh Arceus, het spijt me!” was het eerste wat ze uitbracht, waarna ze naar de vrouw toeliep nadat ze haar oortje op de tafel had gelegd, vlak naast haar Holocaster. Een doekje had ze echter niet en ze wist niet wat ze verder moest doen om de vrouw te kunnen helpen. Hulpeloos keek ze naar de andere aanwezigen in het café, waarvan een hele hoop ogen nu op haar waren gericht in plaats van de tv.

Alex bleef als bevroren op de grond staan.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   wo feb 10, 2016 2:33 pm

Let's bust that tearful face with our
sour   mayonnaise
And get back our lost dream
In tegenstelling tot Cooper, scheen zijn tafelgenoot zich heel wat meer te bekommeren om het lot van de vrouw. Cooper had geschrokken achter zich gekeken toen hij het geschuif van een stoel hoorde, alsof hij bang was dat iemand hem zou tackelen. Hij was opgelucht geweest toen het Alex maar bleek te zijn, maar had tegelijk niet helemaal gesnapt waar de jongen mee bezig was. Nee, Alex verontschuldigde zich, en scheen het nog te menen ook. “Alex, wat doe je?” vroeg hij. Hij was degene die chocomel over iemand heen had gegooid, niet Alex. De vrouw was opgestaan, en had zich nu naar hun omgedraaid. De woede droop van haar gezichtsuitdrukking af. Ai. Misschien had hij een ieniemienie klein foutje gemaakt toen hij met de chocomel had gegooid.

Een seconde lang overweeg Cooper om te doen alsof Alex de persoon was die met de chocomel had gegooid, puur omdat de vrouw waarschijnlijk niet door had wie de dader was aangezien ze met haar rug naar hun toe had gezeten. Dat zou natuurlijk de makkelijkste uitweg zijn, maar om de een of andere reden voelde dat even vies als het aflikken van een stoeptegel. Wel, hij had liever spijt dan dat hij een stoeptegel aflikte. “Waarom zeg je sorry? Het is niet alsof jij de chocomel op haar hebt geknoeid,” zei Cooper streng. De vrouw keek hem pissig aan, waardoor Cooper betwijfelde of ze ook maar een seconde geloofde dat het daadwerkelijk een ongeluk was geweest. “Het spijt mij echt heel-”

Pets. Het voelde alsof de klap door het hele café heen echode, hard genoeg om al het rumoer te overstemmen. Langzaam bracht Cooper zijn hand naar zijn wang, die nog na gloeide van de klap. “Jij vieze, kleine, gore, team-rocket waardige strontvlek!” gilde de vrouw. Cooper knipperde versufte met zijn ogen. Ze had hem geslagen. Ze had hem zowaar echt geslagen. Er waren nog veel meer scheldwoorden die volgden, woorden die als maar erger en erger werden, maar Cooper kreeg ze nauwelijks mee.

Hij had verwacht dat het gooien met chocomel niet zonder consequenties zou zijn, maar dat iemand hem zou slaan? Hem? In zijn gezicht? “Ah… Sorry…” mompelde Cooper. De vrouw lachte hooghartig. “Sorry? Sorry?? Ik heb niets aan een sorry! Heb je enig idee hoe duur deze jas is? Hij is gemaakt van echt… echt…! Het doet er niet toe wat het is! Een vies knulletje zoals jij zou toch niet de waarde in kunnen schatten van een jas zoals deze!” brieste ze woedend. Ze richtte haar woede nu op Alex. “En jij! Waarom zorgde jij er niet voor dat dit rotjoch mijn jas niet verpestte?”
* * * * *  

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   zo feb 14, 2016 10:01 pm


COOPER BRIMSTONE
440 WORDS

MY CITY
Dat de schuld nu waarschijnlijk in haar schoenen werd geschoven, omdat zij zich daadwerkelijk had verontschuldigd en het meende, besefte ze zich pas toen Cooper haar aansprak erover. De blondine keek de jongen voor een moment beduusd aan, voordat haar blik terug naar de vrouw gleed en de angst alleen maar meer in haar opwelde. Die keek namelijk niet zo heel erg vrolijk. Als blikken konden doden, dan waren zowel zij als de oranjeharige jongen nu dood neergevallen. De strenge stem van Cooper vulde al snel haar gehoorgang en ergens bedankte ze de jongen dat hij zelf de schuld alsnog op zich nam, want Alex wist niet of ze een woedende preek op het moment had aangekund. Dat bleek echter ook niet in de vrouw te zijn opgekomen, want het eerste wat ze deed toen ze de ware dader had gevonden, was hem een mep te verkopen. Alex’ ogen werden groot van ongeloof toen het in slow motion leek te gebeuren.

Het bleef niet bij die mep. Ze schold de jongen uit – op een manier die haar in een andere situatie misschien aan het grinniken had gekregen – tierde vervolgens nog verder tegen hem. Toen ze met Cooper klaar was, draaide ze zich met een ruk om naar Alex, welke haar best deed om elk woord die de vrouw sprak te laten bezinken. Toen dat eenmaal was geregistreerd, veranderde haar emotie van verrast naar haar eigen woede. Dat was tot nu toe nog maar één keer voorgekomen sinds ze hier in Kalos woonde, maar deze dame had het voor elkaar gekregen om het bloed onder haar nagels vandaan te halen. Haar voorhoofd werd inmiddels versierd met een kwade frons en haar blik verharde toen ze haar mond opende om te reageren op de vraag die haar werd gesteld.

“In alle eerlijkheid vind ik de jas nu beter bij u passen. Nu is hij net zo vies als uw persoonlijkheid,” beet ze de dame toe. “Hij biedt al drie keer zijn excuses aan u aan en u reageert erop door hem een mep te verkopen? Ik geloof dat ik de ‘vieze, kleine, gore, team-rocket waardige strontvlek’ nu in de ogen kijk.” Om haar argument bij te staan, waagde Alex het om de dame inderdaad in de ogen aan te staren. In plaats van angst, wat ze normaal zou voelen bij zo’n meningsverschil, voelde ze zich alleen maar warmer worden door de adrenaline die door haar lijf stroomde. Wat een vreselijk mens. De blondine waagde het vervolgens om haar blik af te wenden en bezorgd naar Cooper te kijken. “Gaat ‘ie?” vroeg ze aan hem, haar stem nu alles behalve streng of boos.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   za feb 20, 2016 9:18 pm

Let's bust that tearful face with our
sour   mayonnaise
And get back our lost dream
Hij kon het maar niet geloven. Iemand had daadwerkelijk het lef gehad om hem te slaan. Niet gewoon een stomp tegen zijn schouder of een beuk in zijn maag, maar hij had daadwerkelijk een klap in zijn gezicht gekregen. In al die jaren waarin hij dit soort dingen uit had gehaald, al die keren dat hij iemand pissig genoeg had gemaakt om ze bijna te laten ontploffen, was dit de eerste keer dat iemand hem daadwerkelijk had geslagen – zijn vader niet meegerekend. Terwijl Cooper langzaam bij kwam van de schok, scheen er iets te zijn geknapt in zijn metgezel. De blondharige, die eerst nog druk bezig was geweest met het aanbieden van excuses voor iets dat Cooper gedaan had, ging nu helemaal los. Alex schreeuwde tegen de vrouw, zonder bang te zijn om zelf ook door haar geslagen te worden. Waar Cooper had gedacht om voor een keer dapper te zijn door de schuld op zich te nemen, was hij op het moment absoluut niet de persoon die daadwerkelijk dapper was.

Na de vrouw nu zelf ook uit te hebben gemaakt voor een vieze, kleine, gore, team-rocket waardige strontvlek, richtte Alex zich op Cooper, wiens mond een klein stukje open hing. Als die vrouw eens wist hoe erg het wel niet was om met hem vergeleken te worden, dan zou ze waarschijnlijk nog stukken bozer zijn geworden dan ze nu al was. Ze keek nu enkel even verbijsterd als Cooper had gedaan nadat hij was geslagen. Alex vroeg of het met hem ging, waarop Cooper hem een paar tellen aankeek, voordat hij snel knikte. “Ja, het – het gaat wel,” beantwoordde de vraag. “Het is niet alsof er nog hersencellen over waren die ze met zo’n klap kapot had kunnen maken,” zei hij vervolgens met een trillerig lachje. Zijn hand hield hij nog steeds tegen zijn wang aan, alsof hij verwachtte dat ze hem daar een tweede keer zou slaan als hij hem weg zou halen.

“Ik denk niet dat ik nog zo veel zin heb om naar Bob Metagross te kijken,” zei Cooper, die zich plots realiseerde dat het bijzonder stil was sinds de vrouw hem had geslagen. De enige die buiten hun groepje om nog geluid durfde te maken was de tv, waarop nu eindelijk te horen was wat Bob Metagross nou precies zei. Hij was blijkbaar weer bezig met een van zijn boompjes. “Ik ga een frisse neus halen,” besloot Cooper, die langzaam zijn hand van zijn wang af haalde. Hij liep terug naar zijn tafel en raapte zijn tas op. Bovenop zijn hoofd hoorde hij zijn Hoppip nu een zacht geluid maken dat hem nog het meest aan een fluitketel deed denken. Blijkbaar was zij al even kwaad als Alex had geklonken. Hij wilde net zijn weg naar de deur maken, toen de vrouw haar tong weer gevonden scheen te hebben. “Waar denk jij wel helemaal niet naar toe te gaan?” brulde de vrouw. “Mijn jas is verpest! Ik had een brandwond kunnen hebben over mijn hele rug! Heb je enig idee wat je wel niet gedaan hebt?” tierde ze.

Cooper draaide zich om, maar keek de vrouw niet aan. “Ga je mee?” vroeg hij, om hierbij alleen naar Alex te kijken. “Ben je doof, knul?” gilde de vrouw. “Jullie gaat helemaal nergens heen, behalve naar de rechtszaal! Mijn advocaat zal je leren wat er met brutale snotjochies zoals jullie!” tierde ze. Cooper keek eindelijk naar de vrouw, en bleef haar een paar seconden lang berekenend aankijken. De jas had er behoorlijk duur uit gezien, maar bij lange na niet duur genoeg. Cooper’s geschokte uitdrukking gleed eindelijk van zijn gezicht af. Hoooooo boy. Dit was nog veel beter dan het gooien van chocolademelk. Glimlachend keek hij de vrouw recht in haar ogen. “Dan. Zien. We. Je. Wel. In. De. Rechtbank,” zei Cooper, die elk woord benadrukte door tegen zijn geslagen wang aan te slaan. Shit, dat had hij niet moeten doen. Nu deed zijn wang al bijna even veel pijn als zijn trots. “Toch, Alex?”
* * * * *  

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alex Beaumont
Punten : 381
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 27
Type : Breeder
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1235-alexandra-alex-beaumont http://pokemon-journey.actieforum.com/t1236-alex-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: My City   zo feb 21, 2016 2:27 am


COOPER BRIMSTONE
517 WORDS

MY CITY
Ze had het niet vaak voor elkaar gekregen om iemand te dissen, maar nu dat wel eens een keertje zo was, voelde Alex zich verbazingwekkend goed. Niet bepaald machtig, aangezien ze nog wel steeds haar onzekere zelf was, maar ze voelde zich... Minder hulpeloos. Dat zou echter niet blijven, dat wist de blondine nu al, dus besloot ze zich sowieso eerst op Cooper te focussen om er zeker van te zijn dat hij in orde was. De jongen probeerde zelfs te grappen, maar echt lachen erom deed Alex niet. Ze glimlachte enkel gerustgesteld, want dat hij een grapje had proberen te maken, gaf alleen maar aan dat het inderdaad beter met zijn welzijn was gesteld dan de blondine eerst had gedacht.

Hij wilde naar buiten. Cooper liep al naar zijn tas toe om deze op te pakken toen Alex zich besefte dat ze niet bepaald alleen gelaten wilde worden in dit café. Niet met die vrouw er nog bij. Bovendien was zij hier de verantwoordelijke volwassene en wilde ze er zeker van zijn dat de jongen zich prima kon redden verder – en dat kon alleen maar door hem eerst nog even in de gaten te houden. De vrouw was het overduidelijk niet eens met zijn vertrek, maar daar gaf Cooper eerst geen gehoor aan. Hij verkoos Alex zelfs boven het reageren op de dame door te vragen of ze meeging. De blondine keek verrast op, maar besloot er geen gras over te laten groeien en pakte meteen haar Holocaster van de tafel. Vervolgens raapte ze Aries van de grond, welke gewekt werd door de plotselinge bewegingen, en stond op het punt om achter Cooper aan te gaan.

Was het niet voor het feit dat ze de deur nog niet uit konden. De vrouw was nog steeds aan het tieren. Het vermoeide Alex nu meer dan dat het haar angst aanjoeg, hoewel het benoemen van een rechtszaak dat toch wel degelijk bij haar deed. Haar Vulpix merkte het ongemak van de blondine en gromde gevaarlijk naar de onbekende dame. Alex waarschuwde Aries door de pokémon vlug aan te tikken, waardoor het gegrom stopte, maar de waarschuwende blik in Aries’ ogen niet wegging. Cooper besloot toen om toch op de dame te reageren en haar er vervolgens bij te betrekken, waardoor de paniek weer even toesloeg bij haar. Oh Arceus, waar had ze zichzelf in verzeild geraakt?

“Y-Yeah,” reageerde Alex nu iets minder zeker van zichzelf. Ze hoopte maar dat de vrouw gewoon wat aan het dreigen was, want een goede advocaat had ze niet echt en geld voor eentje nou ook niet. Ze vermande zich echter toen ze zich realiseerde wat Cooper had bedoeld met zijn wang en dat ze er niet alleen voor stond. Ze hadden zelfs een café vol ooggetuigen hier. “Als u uw geld en tijd wilt verspillen daaraan, gaat uw gang maar. Ik geloof alleen niet dat naar iemand uithalen gewenst gedrag is in het openbaar, dus u heeft alleen uzelf ermee.” Ze fronste koeltjes en snoof, om vervolgens richting de uitgang van het café te lopen. Hier was ze nu wel klaar mee.
robb stark

_________________

I gave in to sickness
Can you find forgiveness
For a dear old friend
So Astoria can end

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Cooper Brimstone
Punten : 132
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Hoppip
https://web.archive.org/web/20170703134709im_/https://i.imgur.com/7ndJtua.png https://web.archive.org/web/20170703134709/http://pokemon-journey.actieforum.com/t1470-cooper-s-dex

BerichtOnderwerp: Re: My City   ma feb 22, 2016 5:55 pm

Let's bust that tearful face with our
sour   mayonnaise
And get back our lost dream
Cooper had gehoopt dat Alex hem meteen bij zou hebben gestaan, maar het eerst dat Alex uit bracht, was een twijfelachtige ‘yeah’. Alex scheen om de een of andere reden een stuk minder vertrouwen te hebben in een rechtszaak dan Cooper. Ah, misschien had hij gewoon niet zulke goede advocaten? Dat was gelukkig niet heel erg, want de advocaten die Cooper in zou kunnen huren, waren met gemak de beste van heel Kalos, als ze niet nog veel beter waren. Als ze de situatie daadwerkelijk naar de rechtszaal toe zouden brengen, dan was de kans dat zij zouden winnen veel groter dan de kans dat de vrouw zou winnen. Niet alleen omdat hij het meeste geld tot zijn beschikking had en daardoor ook automatisch de betere advocaat, maar omdat zelfs de hele situatie in zijn voordeel was. Hij had chocomel op haar ‘geknoeid’, zij had hem daadwerkelijk geslagen. Hij had zijn excuses aangeboden, alhoewel hij daar nu behoorlijk veel spijt van had, terwijl zij hem zowel fysiek als psychisch pijn had gedaan. Hij kon het smartengeld al ruiken. Alex scheen nu ook te begrijpen waarom Cooper zo zeker was van zijn zaak, en ging zelfs zo ver dat hij de vrouw uitlegde waarom het niet verstandig zou zijn om hun aan te klagen. Cooper fronste kort, aangezien de kans dat ze van haar zouden winnen in een rechtszaak groter was als ze niet van tevoren wist waarom zou verliezen.

Alex gebruikte zijn mini speech echter niet om de vrouw uit te dagen, maar gebruikte het als een coole manier om het café met een maximale hoeveelheid swag te kunnen verlaten. Cooper wilde maar al te graag dat de vrouw hem daadwerkelijk aan zou klagen, maar besloot dat het er veel cooler uit zou zien als hij een afscheidsmove zou laten zien en Alex achterna zou gaan. “Thanks voor het begrip,” zei Cooper, die afscheid nam van de vrouw door met zijn vingers te klikken en met pistool vingers naar haar te wijzen. Dat voelde alsof het nog niet helemaal genoeg was, dus hij deed er ook nog een knipoog bij, waarna hij zijn blonde compagnon achterna ging. De buitenlucht voelde onprettig aan in vergelijking met de warmte die het café had geboden, maar dat was bij lange na niet genoeg om zijn gevoel van triomf te onderdrukken. “Bro… Dude… Die burn was fantastisch,” zei Cooper met een opgewonden grijns. “Ahh, we zouden haar echt compleet verwoest hebben als ze ons echt aan zou hebben geklaagd.”
* * * * *  

_________________
Will your friends come along and say
I knew him before he was a puddle

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: My City   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
My City
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Rpg] New york city
» Back in the city

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Shalour City-
Ga naar: