Closed - We are heroes.
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 Closed - We are heroes.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar
Member
Malakaj Lovett
Punten : 161
Gender : Male ♂
Age : 25 y/o
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Icon : Arceus
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7127-malakaj-lovett http://pokemon-journey.actieforum.com/t7128-malakaj-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t7137-malakaj-s-work-log

BerichtOnderwerp: Closed - We are heroes.   zo jan 14, 2018 6:04 pm

Het was fijn om eens weg te zijn uit Lumiose city. De plek begon aan te voelen als een gevangenis waar hij nooit meer uit zou kunnen komen. Wanneer hij er rond liep had hij het gevoel dat alle mensen hem aan het aankijken waren en enkel afkeurende gedachten hadden. Het was uiteraard niet, maar het voelde wel zo aan voor hem. Nog geen volledige week was voorbij gegaan sinds de dag dat hij zich had aangesloten bij Team Rocket, maar het voelde aan als een jaar. Malakaj had al vaker gehoord van vrienden dat hij soms meer naar zichzelf moest kijken en dat hij niet alles moest opofferen voor anderen. Het was echter een eigenschap van hem waar hij niets tegen kon doen.

Vanuit zijn ooghoeken keek hij naar de pokémon die aan zijn voeten zat en haar hoofd neer had gelegd om te slapen. De Nidoran zag er zo vredig uit en zorgenloos. Een diepe frons verscheen op Malakaj zijn gezicht wanneer hij bedacht wat voor leven hij de pokémon zou geven. Het enige wat hij voor haar kon doen was het leven zo makkelijk mogelijk maken.
Rustig boog hij voorover om over het blauwe hoofd van de pokémon te kunnen krabben. Ze werd er gelijk wakker van, maar vond de aandacht niet erg. De tevreden blik die de pokémon hem gaf liet een glimlach op zijn gezicht verschijnen. Uiteindelijk trok hij zijn hand weer weg en ging hij terug rechter zitten wanneer een schaduw over hem heen viel. Klopt, hij was bijna vergeten dat hij een restaurant binnen was gegaan. “Pasta carbonara, alstublieft.” Met een knikje ging de serveerster nadien weer weg.

Malakaj plaatste zijn elleboog op de tafel om vervolgens zijn hoofd te kunnen ondersteunen. Lang duurde het niet voordat zijn gedachten het van hem over namen en hij enkel aan het staren was naar het glas water. Het was rond die periode dat Amren besloot dat ze zich begon te vervelen en iets anders had haar aandacht getrokken. Ze stond recht en liep rustig weg van haar trainer om op onderzoek uit te gaan in het restaurant.

_________________


"Only pieces remain
That can't be replaced
Peril and embrace
Prevails my mistakes

How can I find you
When I can't find myself"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Alexis Lee
Punten : 101
Gender : Female ♀
Age : 24 years
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Gastly
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7110-alexis-lee http://pokemon-journey.actieforum.com/t7111-alexis-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t7112-alexis-work-log

BerichtOnderwerp: Re: Closed - We are heroes.   di jan 16, 2018 6:37 pm

Alexis Lee
So maybe death is a girl and she’s only one dance away
Verveeld prikte Alexis met haar vork in haar salade terwijl ze uit het raam van het restaurant keek. Een slaapverwekkend stadje was het, Santalune City, heel anders dan de metropool van Lumiose City. Ze had een opdracht gekregen van haar officieren op de Team Rocket-basis – er waren berichten binnengekomen over een illegaal festival dat vandaag plaats zou vinden in Santalune, de tweede in korte tijd blijkbaar. Eenmaal daar aangekomen was er niets vreemds te bekennen, in de hele stad niet – loos alarm dus. Ze had het voorgeval gerapporteerd aan haar leidinggevenden, maar de avond was inmiddels als gevallen: te laat om terug te gaan naar Lumiose dus. Nadat Alexis bijna het hele stadje doorgelopen was, had ze uiteindelijk een restaurant gevonden. Ze was er naar binnen gelopen, had haar bestelling doorgegeven en was gaan zitten.

De zwartharige vrouw geeuwde, zo luid en oncharmant als ze maar kon terwijl ze probeerde te genieten van de salade die, nou ja, vooral bestond uit groenvoer – eerder geschikt voor Pokémon dan voor trainers. Gelijk nadat die gedachte haar hoofd binnen was geschoten voelde ze opeens een prikje in haar enkel. Ze boog haar hoofd en keek naar de grond, zoekend naar datgene dat haar geprikt zou kunnen hebben. Tot haar verrassing zag ze een blauwe Pokémon staan, die ze herkende als de vrouwelijke Nidoran. ’Hey daar!’ Waarschijnlijk was voor het eerst die dag een glimlach op haar gezicht verschenen. Ze strekte haar hand uit om de Pokémon te aaien, al leek die meer aandacht te hebben voor haar avondeten. ’Wil je eten?’ vroeg Alexis de Pokémon maar, haar voorzichtig een blaadje sla gevend. De Nidoran at het duidelijk dankbaar op, waarop Alexis haar wenkbrauwen fronste. Wat zou een Pokémon in haar eentje in een restaurant doen? De Pokémon zette haar tanden opnieuw kort in haar enkel en liep een paar passen vooruit om weer om te draaien, alsof ze haar wenkte. Verbaasd stond Alexis op van haar tafel, om de Pokémon te volgen.

Na een korte tocht door het restaurant kwam ze uit bij een tafel waar een jongeman met niets meer dan een glas water aan tafel zat. Geen wonder dat zijn Nidoran honger had. De Pokémon stond inmiddels voor haar voeten, kijkend naar de jongen die hoogstwaarschijnlijk haar trainer was. ’Sorry?’ begon ze, zich naar de jongen toebuigend. ’Deze Nidoran, is ze misschien van jou? Ze heeft me naar jou toegebracht, om wat voor reden dan ook…?’ Enigszins verward keek ze de jongen aan, hopend dat hij een verklaring had voor het gedrag van zijn Pokémon.
 

_________________



if I can’t have love,
if I can’t find peace,
give me a bitter glory.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Closed - We are heroes.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Dreamed of para-para-paradise, everytime he closed his eyes.
» Dream with your eyes closed
» [Closed] Halloween Sprite Contest
» {CLOSED 2/2} Capture the Styler
» Closed - A 'few minutes' to late.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Santalune City-
Ga naar: