Be yourself, its all we need!
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 Be yourself, its all we need!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar
Member
Mikey MacCallum
Punten : 39
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 16
Type : Trainer
Regions : Hoenn
Icon : Sceptile
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4029-mikey-maccallum#83981 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7452-mikey-s-pokedex#143708

BerichtOnderwerp: Be yourself, its all we need!   do sep 20, 2018 11:45 pm

Mikey had van de adrenaline niet kunnen slapen aan de gedachte dat hij vandaag zijn tweede Gym match ging doen. Het was goede spanning en dat was soms wel goed. De vraag of hij twijfelde wie hij ging gebruiken vandaag in deze match.. dat was overduidelijk Chase. Even wierp de jongen een blik op zijn Pikachu dat opgekruld lag te slapen op zijn hoofdkussen, waardoor hij een glimlach kreeg rond zijn lippen. Gisteren had een duidelijke boodschap na gelaten.. zelfs al was je klein dan hoefde je niet per se te veranderen omdat andere dat van je verwachtte. Mikey voerde deze discussie met Chase al vanaf het moment dat hij bij hem was gekomen, want evolueren was nogal een ding voor de Pikachu. Sinds het incident met de Trapinch in de desert, waarbij hij was gebeten, gedroeg de Pikachu zich al vreemd.. waarom wist hij niet maar de jongen vermoedde dat zijn talent om in de problemen te raken hiermee te maken had. En omdat sinds gistermiddag Rose een Swellow was geworden wilde Mikey hem een extra boost geven om in zijn eigen krachten te geloven. De jongen wist zelf maar al te goed hoe de Pikachu zich moest voelen. Mikey wilde ook niet langer meer teveel bezig zijn om op kracht te trainen want dat werkte gewoon averechts voor zijn Pokémon, evolueerde zijn Pokémon was dat mooi meegenomen, lukte dit niet dan zou het vanzelf wel komen op een dag. Om deze reden had hij voor Chase een Thunderstone gekocht. De jongen twijfelde echter of hij het hier met zijn Pikachu wel over moest hebben voor de match. Zenuwachtig speelde hij met de steen in zijn handen en keek naar de lichtgroene steen met in het midden een fel gele bliksemschicht. Vanuit zijn ooghoeken zag hij dat de Pikachu langzaam wakker werd en slaperig met zijn ogen naar de jongen keek. “goede morgen, Chase,” begroette hij de Pikachu en legde de Thunderstone aan de andere kant neer zodat hij niet direct geconfronteerd werd met de evolutiesteen. De jongen aaide het gele wezentje over zijn kop heen die zich inmiddels uitrekte. “Pikachu,” kreeg hij als reactie terug waarop hij met zijn kopje tegen de arm van de jongen duwde. Chase had door dat er iets was maar wachtte af totdat zijn trainer zelf met een uitleg zou komen.. zo goed voelde hij de jongen al aan. “Ik wil het met je hebben over gisteren..” mompelde hij en keek even naar zijn schoenen.Chase kroop op zijn schoot waarop het wezentje een aai kreeg over zijn bol. “..want ik weet dat je met jezelf in de knoop zit en ik wil je heel graag helpen maar ik weet niet hoe,” legde hij vervolgens uit. De oortjes van de Pikachu vielen omlaag maar Mikey gaf hem een bemoedigend klopje hierdoor bleef het wezentje opkijken. “..ik geef toe dat ik een Thunderstone heb gekocht maar er zit een maar aan.” Chase schrok even op bij deze woorden en wilde hem net een nijdige blik toewerpen toen hij zag dat er meer aan zat te komen. “..ik wil dat je hier serieus over nadenkt en zelf aanklopt wanneer je er klaar voor bent om hem te gebruiken of niet. Ik wil hiermee zeggen dat als je ervoor kiest om niet te veranderen in een Raichu dat ik de steen weg gooi en ik zweer dat we het daarna nooit meer hebben over evolutie.” Mikey liet de steen nog een keer zien aan Chase voordat hij hem besloot om weg te stoppen in zijn tas, hierbij keek de Pikachu bedenkelijk. Wat een goed teken was wat ook betekende dat hij serieus was en het niet al te persoonlijk nam.


Chase legde vervolgens zijn korte pootjes om de middel van de jongen heen en drukte hierbij zijn snoet in het shirt van de knul. Mikey reageerde door hem dichter tegen hem aan te trekken. “Pikapi..” murmelde hij ietwat trillerig. Chase liet niet gauw zijn emoties zien maar het was fijn om te weten dat hij dit waardeerde of beter gezegd dat hij niet als boeman werd gezien omdat hij wilde dat hij evolueerde. Integendeel, voor al zijn Pokémon gold hetzelfde, Kenji had ervoor gekozen om vroeg te evolueren en Rose wat later dus het maakte in principe helemaal niet uit. Iedereen koos zijn eigen pad en deed dit op een andere manier. “Heb je zin in een goed gevecht, maatje?” vroeg Mikey wat een poging was om van onderwerp te veranderen en keek hierbij naar Chase. De Pikachu veerde meteen op en gooide zijn kleine vuist de lucht in terwijl een zelfverzekerde blik in zijn ogen verscheen. “Pika!” Mikey knikte goedkeurend waarop hij van zijn bed opstond en de Pikachu uitnodigde om op zijn schouder te klimmen, hierop zei Chase geen nee en klom behendig via zijn arm naar zijn schouder. Toen het wezentje op zijn plek zat liep Mikey met een strakke blik door de kamer opweg naar de hal van het center. Het was spannend dat was een ding dat zeker was maar toch was hij gedreven om het gevecht aan te gaan en deze te winnen. Al helemaal nadat gisteren Rose gister was geëvolueerd in een Swellow wilde hij zo snel mogelijk bij de gym komen. Of hij haar ging gebruiken wist hij niet zeker maar dat zou hij zometeen wel zien, want een strategie had hij niet echt. Zodra hij het Pokémon Center verliet was iets verderop het Gymgebouw al te zien, wat hem toch meer nerveus maakte. “Wij kunnen dit, Chase.. we gaan die Gymleader eens laten zien wat we in huis hebben!” sprak hij op een resolute toon tegen zijn Pikachu. Deze richtte kort zijn zwarte kraalogen op de jongen waarop hij de uitdrukking van de knul weerspiegelde. “Pikapika!” voegde hij aan de woorden van zijn trainer toe. Mikey grijnsde even kort voordat hij door de schuifdeuren naar binnen liep en het gymgebouw binnen liep. Als allereerst was er bij de balie niemand te zien, waar normaal gesproken een baliemedewerker hoorde te zitten, maar die was er niet. “...uhm hallo..? Is daar iemand?” Zoekend keek de jonge trainer om zich heen maar vond niemand die hem kon helpen. “..ik wil graag de gymleider uitdagen,” voegde hij aan zijn eerdere woorden toe. Ineens plotseling vanuit het niets gingen de schuifdeuren weer open en kwam een heel groepje meiden in bikini en op strand slippers naar binnen gehold, gevolgd door een jongen met blauwe stekelige haren in zijn zwemshort. Mikey werd hierdoor niet opgemerkt maar dat kwam omdat de zwijmelende meisjes om hem heen cirkelde alsof hij Attract had gebruikt .. waar vooral deze meisjes op af kwamen. “Ah he dat waren te gekke golven, man,” sprak de man en wreef even kort onder zijn neus. “Oh Brawly je was echt fantastisch op die golf!” Een van de meiden gooide haar armen om de nek van de jongen heen.


Mikey voelde zich enorm ongemakkelijk en kreeg een blos op zijn wangen toen hij zichzelf betrapte dat hij naar de meisjes staarde. Het voelde niet oké vooral omdat hij nog nooit daar op die manier had zitten kijken. Eigenlijk kreeg hij de neiging om te kotsen. “Uhm hallo, is er hier ook nog een Gymleader of is deze soms niet aanwezig!” zei Mikey waarbij hij zijn stem bij verhief en fronsend zijn armen over elkaar heen sloeg. Chase keek hierbij strak naar het groepje. De jongen genaamd Brawly wurmde zich tussen de meisjes uit en liep met zijn surfboard onder zijn arm naar Mikey en Chase toe. Brawly bekeek hem even van top tot teen voordat hij hem een klap op zijn schouder en goedkeurend knikte. “Hey kleine man, heb ik jou niet eerder gezien?” vroeg hij vervolgens waarop de jongen bedenkelijk naar de jongeman keek. “Uhh nee.. denk ik?” aarzelend wisselde hij met Chase een blik uit die de man ook niet scheen te herkennen. “Oh jawel hoor, gisteren nog toen deze kleine vriend mij uitdaagde tot een wedstrijdje.. jullie pakte die golf als twee pro’s, man,” zei Brawly en zette zijn vrije hand tegen zijn zij. “Ja, ja dat zal best maar krijg ik nog antwoord op mijn vraag?” vroeg Mikey toen ietwat geïrriteerd en deed een stap naar achteren zodat de hand van de man van zijn schouder gleed. Vervolgens begon Brawly breed te grijnzen en klopte met zijn gebalde hand tegen zijn borst. “Ja gast, ik ben de gymleader, Brawly is de naam!” Goh dat duurde lang om antwoord te krijgen, dacht hij sarcastisch. Chase schudde kort en langzaam met zijn hoofd. Waar waren ze in beland? Mikey besefte zich dat als hij nu niet zijn mond open zou trekken dat zijn kans om de gymleader uit te dagen verspilt was. “.. well ik ben Mikey en ik daag je uit tot een gevecht!” zei hij vluchtig nog voordat er iemand doorheen kon praten. Er was geen tijd om gezellig thee te drinken met een opschepper zoals hij. Brawly draaide zich om naar de jonge trainer en fronste zijn wenkbrauw lichtjes maar Mikey bleef hem strak aankijken. “Goed ik neem je uitdaging aan, gast,” gaf de gymleader vervolgens als antwoord en wenkte naar hem dat hij mee moest komen. Opgelucht wisselde Mikey met Chase een blik waarbij ze elkaar breed grijnzend aankeken. Voor het eerst in zijn leven was hij voor zichzelf opgekomen! Snel volgde hij Brawly met het groepje meiden op de voet door een hal naar het wedstrijdveld. Zodra de lichten aangingen was er net zoals bij Roxanne een groot veld, alleen dit veld had geen stenen ondergrond of obstakels. Het was vrij neutraal bijna standaard kon je het wel noemen. Natuurlijk wist hij ook wel dat het strijdveld veranderd kon worden maar nu kreeg hij daar zo zijn twijfels bij. “Wow,” was het enige wat Mikey uit kon brengen en keek even naar Chase die ook zijn ogen uitkeek. Deze gast hield wel ontzettend veel van surfen en sport. Want op een plek stonden heel spullen die te maken hadden met het trainen van spieren en swimsuits. Desondanks probeerde hij niet afgeleid te raken en liep steevast met Chase op zijn schouder naar zijn vak, waar hij zijn rugtas op de grond neerzette. Het enige dat hij nu nodig had waren zijn Pokémon. Brawly liep naar het andere vlak.


“Dit gevecht is tussen de uitdager Mikey MacCallum uit Littleroot Town en Brawly de Gymleader van Dewford Town, tijdens dit gevecht is alleen de uitdager toegestaan om van Pokémon te wisselen!”

vs
Mikey knikte zodra de scheidsrechter klaar was met praten en keek gespannen naar wat er op het veld zou verschijnen. Brawly was de eerste die reageerde door een Pokéball op te gooien die halverwege de lucht openklapte. Uit het witte licht verscheen een Pokémon die de jongen nog nooit van zijn leven had gezien, meteen pakte hij zijn Pokédex erbij; ”Machoke houdt nog meer van bodybuilding dan Machop, maar zijn ijdelheid kan hem opbreken bij zijn wedstrijdtraining. De riem om zijn middel is om zijn krachten in toom te houden.” sprak het apparaatje. Mikey klapte zuchtend zijn Pokédex dicht en balde zijn vuist. Een bodybuildende Pokémon vroeg om het aanpak van een snelle en sterke vechter en het was er een met risico’s. De jongen hoefde er niet over na te denken om de Pokéball van Orion los te klikken en gooide deze op. “Ik kies jou, Orion!” riep hij uit waarop het ronde voorwerp openklapte en een witte straal het veld even vulde. Een vrij grote Zangoose verdween uit het licht die op zijn achterpoten was gaan staan en zijn scherpe klauwen naar voren stak, als teken dat hij er klaar voor was. Mikey grijnsde eventjes toen hij de verbijsterde blik zag van Brawly maar richtte zich toen volledig op Orion. “Dat is een gedurfde zet die je maakt knul. Eentje waar je spijt van zal krijgen!” riep Brawly vanaf het andere vlak en wees met zijn vinger naar voren. “Machoke, doe je Karate Chop!” voegde hij eraan toe. Ondanks dat Machoke een al spieren was kwam hij met een flinke snelheid op Orion afrennen. “Orion hou die aanval tegen met je Crush Claw!” riep Mikey. Zijn Zangoose zette zich volledig schrap waarbij zijn klauwen licht begonnen te geven zodra de Machoke dichterbij kwam. In een snelle reflex schopte Machoke met zijn krachtige voeten naar de Zangoose, die de aanval incasseerde met zijn Crush Claw. “Duw hem nu van je af en gebruik je scratch!” riep Mikey zodra Orion het been vast had. Deze deed meteen wat er van hem werd verwacht en duwde de Machoke naar achteren zodat hij uit balans zou raken. Vervolgens werd hij geraakt met de scherpe nagels van Orion en hierdoor op de grond viel. “Hoezo een gedurfde zet? Durf je zelf soms geen risico’s te nemen?” beet hij Brawly toe en keek met een felle blik naar de Gymleader. Orion snoof op deze woorden als teken dat hij het eens was met de jongen. Het was waar dat Zangoose in het nadeel waren tegen gevechtstypes maar Mikey geloofde daar niet in. In het begin was hij wel heel erg voorzichtig geweest maar sinds hij zich daar geen druk meer om maakte, was alles anders. Hij had veel van zijn Pokémon geleerd in de periode dat hij zelf niet zo zeker was van zijn zaak en vandaag wilde hij daar eens en voor altijd een einde aanmaken. Strategisch werken was veel makkelijker dan een heel team aan Pokémon voorbereiden met standaard types zoals vuur en water. Niet te spreken over hoe sommige trainers meer waarde hechtte aan Mega evolutie.. dat leek wel heel standaard te zijn. Brawly schudde met zijn hoofd voordat hij met een grijns zijn ogen sloot. “Goed zoals jij het wil, kleine man. Machoke Vital Throw!” Verrast keek Mikey op toen de Machoke op Orion afrende en deze bij zijn poot vast pakte. Met een slinger werd de Zangoose gedwongen om een koprol door de lucht te maken en werdt hij met een hoop kracht tegen de grond gewerkt. “Orion, denk aan een Seviper die je terplekke wilt verscheuren!” riep Mikey vervolgens. Het werkte want Orion wist door de klap op zijn poten terecht te komen, met een triomfantelijke grijns keek de Zangoose naar Machoke. “Nu Crush Claw!” riep hij erachteraan. De Zangoose zette zich met een krachtige pas af waarbij zijn scherpe klauwe weer wit op begonnen te lichten. Met een krachtige haal van zijn scherpe nagels beukte hij in op de Machoke, deze slaakte een kreet van pijn en deinsde even achteruit. “Pak hem nog een keer met Crush Claw!” Orion dacht er geen moment over na en liet zijn andere klauw wit oplichten. De tweede Crush Claw knalde met een voltreffer tegen de zijkant van Machoke waardoor hij helemaal uit balans raakte en vervolgens op de grond viel. In een moment van onoplettendheid wist Brawly zijn Machoke een Low Sweep te laten uitvoeren zodat Orion ook op de grond viel. Het deed best veel schade toe maar zijn Zangoose stond koppig weer overeind al deed hij veel moeite om op zijn poten te blijven staan. Daarom zorgde hij ervoor dat hij op alle vier zijn poten kon staan en de Machoke een felle blik toewierp. “Orion, gebruik je Revenge!” riep Mikey terwijl de Zangoose zich vol afzette tegen de grond. “Jij ook Machoke, Revenge!” gaf Brawly zijn Pokémon als opdracht. In een vlaag van verstandsverbijstering ontstond er een stofwolk waardoor de twee Pokémon voor even verdwenen. Algauw verdween de wolk en lagen beide Pokémon bewusteloos op de grond, niet meer in staat om te vechten. De aanvallen hadden allebei genoeg schade veroorzaakt om hen beide uit te schakelen. “Zangoose en Machoke zijn beide uitgeschakeld. Deze match is gelijk!” riep de scheidsrechter. Mikey beet op zijn onderlip voordat hij besloot om naar Orion toe te lopen en zijn Zangoose overeind te helpen. Hij boog door zijn knieën om een van de armen van zijn Pokémon om zijn nek te slaan en hem overeind te tillen. “Je hebt je goed verweerd, Ori,” sprak de jongen liefkozend tegen zijn Zangoose en aaide hem over zijn kop heen. De Pokémon knipperde even met zijn ogen voordat hij ze opende. “Goose,” mompelde hij zwakjes. “Ik ben echt heel erg trots op je, dude,” voegde hij eraan toe. Voorzichtig hielp hij Orion naar zijn vak zodat hij uit kon rusten en naar het gevecht van Chase kon kijken. “Rust maar lekker uit en geniet van dit gevecht.” Orion knikte terwijl hij Chase succes wensde in zijn eigen taaltje, die inmiddels een resolute blik in zijn ogen had staan.

vs
Voor een moment keek Mikey recht in de ogen van zijn Pikachu, die nog steeds de resolute blik in zijn ogen had staan. “Samen kunnen we dit Chase.. het is jouw beurt om te schijnen en te laten zien wat je in huis hebt,” zei de jongen zacht tegen de Pikachu. Deze knikte kort voordat hij vastberaden zijn pootje balde tot een vuist. “Chase, ik kies jou!” voegde Mikey er aan toe en liet de Pikachu over zijn arm naar voren springen op het strijdveld. De Pikachu rende over de arm van de jongen heen en nam een flinke sprong waarbij hij op vier poten terecht kwam. Strak staarde hij naar Brawly die ook een Pokéball opgooide. Uit de witte straal verscheen een vrij grote Pokémon die veel weg had van een sumoworstelaar. “Wow, wat is dat?” vroeg Mikey zich hardop af en voelde hoe de Pokémon zijn tegenstander probeerde te imponeren door met zijn voeten op de grond te stampen. Hierdoor trilde het hele gebouw en deinsde Chase een stukje naar achteren. Snel pakte de jonge trainer zijn Pokédex erbij waar hij deze richtte op de Pokémon; ”Hariyama is een Armstoot Pokémon. Hariyama is de geëvolueerde vorm van Makuhita. Als hij zijn lichaam spant dan worden zijn spieren zo hard als steen,” legde het apparaatje uit. Mikey beet op zijn onderlip waarop hij zich af begon te vragen of Chase dit inderdaad wel aan kon. Die Hariyama zag er ontzettend goed getraind uit. “Haha, je hebt geluk gehad, gast. Mijn Machoke mocht je verslagen hebben maar mijn Hariyama hier is niet zo makkelijk te verslaan als dat je denkt,” begon Brawly opschepperig maar Mikey weigerde om daar naar te luisteren. “Wat denk je nou? Mijn Pikachu heeft meer lef dan je zult denken, ik zou die woorden maar terugnemen als ik jou was!” beet hij Brawly toe en keek naar Chase. Het was net alsof hij tegenover zijn eigen broer stond die was ook altijd zo aan het opscheppen over zijn Pokémon. Het kon hem niet schelen dat die Hariyama moeilijk te verslaan was.. Chase kon hem gemakkelijk met de vloer gelijk maken. Mikey sloeg zijn vuisten tegen zijn vlakke hand voordat hij de Pikachu bemoedigend toe knikte. “Goed als je zonodig wilt verliezen.. Chase gebruik je Thunderbolt!” riep Mikey nog voordat Brawly iets kon zeggen. De Pikachu balde zonder enkele aarzeling zijn handen tot vuisten en ontlaadde met een hoop kracht zijn elektrische straal. Brawly hield zijn mond dicht waardoor Hariyama volop werdt geraakt. In eerste instantie leek het een voltreffer maar toen Mikey beter keek zag hij dat het Hariyama niet veel had gedaan. Geschrokken keken Chase en hij elkaar aan. Misschien werkte een fysieke aanval beter. “Nu Chase doe je Quick Attack!” riep hij in een wanhopige poging schade toe te brengen maar zodra Chase in contact kwam werd hij als een licht veertje terug geblazen. Echter was dat een van de meest domste zetten die hij had kunnen want nu..”Hariyama, raak die Pikachu met je Force Palm!” klonk er vanaf de andere kant. Alert keek Chase omhoog en zag dat de gigantische hand rechtop hem afging. “Ontwijk hem!” riep Mikey. Het was echter te laat want Chase werd tegen de grond geslagen. Hij rolde even over de grond heen maar kwam soepel op vier poten terecht. “Er moet toch iets zijn dat kan helpen?” mompelde Mikey in zichzelf. “Nog een keer Force palm!” werd er geroepen. De jongen schrok op voor hij zich besefte dat Pikachu vrij snelle en behendige Pokémon waren, vergat ook niet dat ze klein waren en daardoor sneller. “Spring opzij!” brulde Mikey. “Gebruik nu je Iron Tail om terug te slaan!” voegde hij eraan toe. Chase nam een duikvlucht naar de zijkant waardoor de Force Palm mistte. De staart van de Pikachu lichtte wit op die hij tegen de hand van Hariyama liet komen. Het resultaat hiervan was dat de Iron Tail niet heel schade toebracht dan op het eerste gezicht leek. Moest hij zich terugtrekken? Nee! hoe dan ook ze gingen deze match winnen! Alleen moest er een andere strategie komen. “Doe je Thunderbolt nog eens!” Weer laadde Chase zijn Thunderbolt en vuurde deze af maar het had gewoon geen effect zelfs al werd hij vol geraakt.


Ineens viel het Mikey te binnen dat dit misschien Brawly’s strategie was om zijn Pikachu helemaal uit te putten om dan op het laatste nippertje toe te slaan.. wat nog niet eens zo slecht was. Aanvallen incasseren leek veel op een aanval; Bide. Dat was een aanval waarbij je eigenlijk afwachtte en pas toe sloeg als er genoeg schade werd veroorzaakt. Zijn Mudkip had deze aanval gekend maar het was onlogisch dat Hariyama dit ook konden uitvoeren. Hé wacht.. was dat ook niet hoe boxers te werk gingen? Hij moest hier iets op verzinnen en vlug! “Chase, gebruik je Double Team en snel!” riep Mikey die rap iets verzon. Of het werkte wist hij niet maar oké. De Pikachu luisterde naar de jongen voor er een hoop Pikachu rondom Hariyama verscheen. De dubbelgangers van Chase omcirkelde Hariyama die de plotselinge verandering niet aan had zien komen. Waar de echte Chase was was zelfs voor Mikey moeilijk om te raden. “Goed gaan we op deze tour,” grijnsde Brawly en wees vervolgens ferm met zijn hand naar voren. “Nu Rock Slide!” Hariyama sloeg met zijn hand tegen de grond waaruit een steen verscheen en deze oppakte. Nog voordat hij deze opgooide spleet hij het rotsblok met zijn vrij hand in duizenden stukken. De brokstukken vlogen alle kanten uit en vaagde de Double Team van Chase zonder enige moeite weg. De Pikachu werd verschillende keren geraakt door de rondvliegende stukjes puin. Chase schudde het van zich af maar de aanval had wat blauwe plekken veroorzaakt. Mikey keek geschrokken naar zijn Pikachu voordat hij met open mond de gymleader aan gaapte. “Ben je in orde?” vroeg hij ongerust aan Chase maar de Pikachu liet weten dat hij in orde was. “Kom we pakken hem terug, gebruik Agility om je snelheid op te voeren!” Chase knikte zelfverzekerd voor hij zichzelf afzette en rondjes om Hariyama begon te rennen. Hier werd de grote Pokémon duizelig van wat zijn nieuwe strategie was. “Hariyama Focus! raak die Pikachu met Arm Thrust!” riep Brawly als tegenaanval maar de grote Pokémon was zodanig afgeleid dat hij in de war raakte. Het lukte de Pokémon niet om zijn aanval uit te voeren. “Snel Iron Tail tegen zijn voeten, laat hem struikelen!” brulde Mikey. Chase deed zoals de jongen hem had opgedragen en slingerde zijn ijzeren staart tegen een van de benen van Hariyama aan. Dit had overduidelijk wel effect want de Pokémon slaakte een pijnkreet zodra hij de aanval tegen zijn voet aan voelde komen. “Nu zijn andere!” Chase draaide zich in een snelle reflex om en liet zijn ijzeren staart tegen de linkervoet aanknallen van Hariyama. Deze viel vervolgens met een harde klap op de grond waardoor hij met heel veel moeite overeind kon komen. De klap dreunde door het hele gebouw heen. “Nu Thunderbolt op volle kracht!” schreeuwde Mikey toen hij hun kans zag om toe te slaan. Chase knikte zelfverzekerd voor hij zijn handjes balde tot vuisten balde en een felle maar krachtige bliksemstraal op de Hariyama afvoerde. Doordat hij nu op de grond lag en wat schade had toegebracht gekregen deed de extra sterke Thunderbolt wat meer schade toe. De Hariyama spartelde eventjes voor hij zich wist te herstellen en op zijn knieën terecht kwam. “Sla terug met Stone Edge!” riep Brawly toen deze dat zijn Pokémon zich had weten te herstellen. Met een flinke slag tegen de grond verschenen een reeks aan stenen, wat waarschijnlijk een reactie was omdat Chase zoveel energie had gestoken in deze Thunderbolt dat hij hem niet kon ontwijken. De Pikachu pufte eventjes maar werd alert toen hij zag dat de Stone Edge zijn kant op kwam. “Gebruik je staart als springveer om te ontwijken!” brulde Mikey vervolgens. Hij werd zodanig in het gevecht gezogen dat hij niet meer nadacht of het wel op de eerlijke manier ging. Chase deed wat er van hem werd verwacht en gebruikte zijn staart om de naderende Stone Edge te ontwijken door de lucht in te springen. “Nu combineer je Iron Tail met Electro Ball!” voegde Mikey er vluchtig aan toe. “Stone Edge nog eens!” werd er geroepen. Chase wist met een snelle reflex de inmiddels opgeladen elektrische bal weg te slinger met zijn Iron Tail. Beide aanvallen waren een voltreffer maar toch werd de Pikachu ook geraakt door de Stone Edge van Hariyama dat hij niet aan had zien komen. Hij plofte op de grond maar kwam vrijwel meteen weer overeind terwijl hij strak naar Hariyama staarde. Deze keek hem terug met een strakke blik aan. “Hariyama, gebruik Giga Impact!” brulde Brawly vanaf de andere kant. Mikey deed een stap naar voren. “Chase, gebruik Volt Tackle!” schreeuwde Mikey waarbij hij met een intense blik naar Brawly keek. Als deze aanval zou mislukken dan was het einde oefening voor Chase want Volt Tackle bracht schade aan de gebruiker toe. Hoewel Giga Impact ook geen aanval was om mee te spotten. De twee Pokémon renden tegelijk op elkaar af waarbij Chase inmiddels omhuld was met knetterende elektriciteit. Zodra de twee aanvallen elkaar raakte ontstond er opnieuw een stofwolk die de ruimte vulde. Nerveus beet Mikey op zijn onderlip, wie van de twee had nou gewonnen?


Hits on :
1x Thunderbolt
1x Quick Attack
1x Thunderbolt
1x Iron Tail
1x Iron Tail (op zijn rechtervoet)
1x Iron Tail (op zijn linkervoet)
1x Thunderbolt
1x Iron Tail (gecombineerd)
1x Electro Ball(gecombineerd)
1x Volt Tackle(...?)

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 352
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: Be yourself, its all we need!   do okt 04, 2018 11:11 pm



Congratulations, you won!
You received the knuckle badge and 20 points!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Mikey MacCallum
Punten : 39
Gender : Non-binary ♀♂
Age : 16
Type : Trainer
Regions : Hoenn
Icon : Sceptile
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4029-mikey-maccallum#83981 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7452-mikey-s-pokedex#143708

BerichtOnderwerp: Re: Be yourself, its all we need!   vr okt 05, 2018 10:40 am

De stofwolk verdween langzaam en al snel werdt het duidelijk dat Hariyama degene was die nog overeind stond. Maar Chase dan..? Mikey balde zijn handen tot vuisten zodra het stof langzaam verdween. Tot zijn grote opluchting stond zijn Pikachu ook op vier poten al was wel te zien dat beide Pokémon heel veel schade hadden opgelopen. Brawly wilde zijn Pokémon net de genadeklap laten geven, hierbij zette Chase zich al schrap toen opeens Hariyami door zijn knieën zakte en met een harde plof op de grond viel. Uitgeschakeld. “Hariyama is niet meer in staat om te vechten! Pikachu heeft gewonnen!” riep de scheidsrechter zodra hij zag dat de gigantische in elkaar was gezakt. “Deze match is gewonnen door de uitdager Mikey uit Littleroot Town!” voegde de man er vlug aan toe. Ongelovig draaide Mikey zich naar Orion die naast hem stond waarna hij weer terug draaide en zijn Pikachu in de ogen keek. Het wezentje was inmiddels door zijn poten gezakt en op de grond was gaan zitten van uitputting. “Chase!” riep hij en sjokte naar de Pikachu toe die verbijsterd omkeek. Het wezentje kon overduidelijk niet geloven dat hij de Hariyama had verslagen maar werd door de jongen van de grond geraapt. “Ik ben zo ongelofelijk trots op je!” breed glimlachend keek hij Chase aan, het wezentje besefte nog niet helemaal dat hij dat gedaan had. “..Pi..” mompelde hij enkel zachtjes maar zodra hij zag dat Mikey deze woorden voor hem bevestigde, verschenen er tranen in zijn ooghoeken van blijdschap. “..zie je nou wel dat je geen evolutie nodig hebt om iets te kunnen bereiken,” voegde hij er nog aan toe. Chase bleef even stil na deze woorden maar kreeg zijn gebruikelijke enthousiasme al snel terug door Mikey stevig te knuffelen. “Jij hebt het ook ontzettend goed gedaan, Ori,” sprak Mikey tegen zijn Zangoose en legde een van zijn armen om de nek van Orion. “Goose!” gaf de Zangoose als reactie maar hun moment werd verstoord door Brawly. Deze kwam met een brede glimlach om zijn lippen naar hem toegelopen en hield iets in zijn handen vast. Mikey liet Orion los om zich op de gymleader te richten die hem een badge toereikte. “Ik ben echt onder de indruk van je, dude. Hoe die Pikachu van jou mijn Hariyama heeft weten te verslaan,” grijnsde de gymleader. “Dit is het bewijs dat je de knuckle Badge hebt gewonnen.” Vervolgens werd hem de badge aangereikt die de jongen gretig van het kussentje pakte en hem even voor zich hield om hem te bekijken. “Bedankt Brawly!” Hij keek dankbaar naar de gymleader die zich vervolgens omdraaide om zijn Pokémon terug te roepen. “..uhh.. bedankt voor het spannende gevecht.. gast!” grijnsde Mikey naar Brawly en zwaaide naar de gymleader. Deze grinnikte waarna Mikey besloot om een bezoekje te brengen aan het Pokémon Center, want dat was wel een must na dit zware gevecht.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Be yourself, its all we need!   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Be yourself, its all we need!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Hoenn :: Dewford Town :: Dewford Gym-
Ga naar: