Going In Debt [tr quest + blind date]
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 Going In Debt [tr quest + blind date]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar
Member
Quinn Aurelio
Punten : 90
Gender : Female ♀
Age : 22
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Pikachu
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7358-quinn-aurelio http://pokemon-journey.actieforum.com/t7357-quinn-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t7365-quinn-s-work-log

BerichtOnderwerp: Going In Debt [tr quest + blind date]   za sep 08, 2018 10:08 pm

Met een zachte klik viel de deur van haar kamer in het slot. Ze zou hier enkele dagen blijven, daarom had ze een kamer in het pokémon center gehuurd. Dat was simpelweg veel makkelijker dan elke avond een slaapplek te moeten zoeken. Ze was het haast vergeten dat ze zich enkele dagen voor een blind-date had ingeschreven. Pas toen ze een vrije dag in haar werkschema zag staan herinnerde ze het weer. De voornaamste reden dat ze zich had ingeschreven was voor wat afleiding. Het was saai om altijd maar het zelfde soort werk te doen. Bovendien stond er dat de date volledig geregeld en betaald werd door de organisatie die het regelde. Gratis chique eten, wie sloeg dat nou af? Uit haar tas viste ze wat geld, wat ze vervolgens in haar zakken stopte. Het enige nadeel was dat het een chique restaurant was. Dat betekende dat ze niet in gewone kleding daar binnen zou kunnen lopen. Daaraan was natuurlijk het probleem dat ze zulke kleding niet bij had. Je kon niet te veel meenemen als je rondreisde en chique kleding viel niet onder het lijstje van belangrijke dingen. Het betekende dat het tijd was om te gaan shoppen, een jurk en hakken. Dat moest niet al te moeilijk zijn, er waren behoorlijk wat winkels in Anistar City. Minder dan in haar thuisstad maar dat maakte het eigenlijk allemaal wel wat makkelijker. Als een stad kleiner was dan de stad die je uit je hoofd kende was het niet zo moeilijk meer om je weg te vinden. Het zou waarschijnlijk niet zo heel lang duren voor ze de goede winkels had gevonden. Thuis had ze namelijk wel aardig wat nette kleding liggen. Er waren dan ook zo nu en dan van die momenten dat ze dat aan moest. Dat was inmiddels al een aardig tijdje geleden geweest dus waarschijnlijk zou ze beter af zijn als ze haar hakken eerst maar eens inliep. Die dingen konden vreselijk zijn als dat niet gebeurde. Vandaar dat een schoenenwinkel haar eerste keuze was.

Schoenen waren over het algemeen geen groot probleem, ze had een veel voorkomende maat en geen bijzonder brede of smalle voeten. Het was vooral een kwestie van iets vinden dat ze mooi vond. Dingen met glitters waren bijvoorbeeld totaal niet haar ding, net zoals suède. In haar ogen waren alleen mannenschoenen of knielaarzen mooi in suède, verder was ze geen fan van de stof. Haar donkere ogen gleden over de al even donkere schoenen op de rekken. Ze was al vrij snel bij zwarte hakken beland aangezien die overal bij zouden passen. Dat was het voordeel van de kleur zwart, het kon overal bij dus je kon het veel vaker gebruiken dan dingen in kleuren die niet overal bij paste. Het tweede vraagstuk was hoe hoog ze de hakken wilde hebben. Te laag vond ze persoonlijk niet zo mooi, dan had het weinig effect. Maar van die geweldig hoge dingen waren alles behalve fijn om op te lopen en ook niet altijd even mooi. Bovendien werden die ook snel als niet zo classy gezien en dat wilde ze even voorkomen. Een centimeter of acht tot tien zou prima zijn. Een ander probleem was dan weer dat die hoogte en kleur ook zo ongeveer het meest voorkomende was. Er was nog een geweldig grote hoeveelheid schoenen die in die categorie viel, wat betekende dat ze voorlopig nog niet klaar was met de schoenenjacht. Shoppen kon leuk zijn maar er waren ook genoeg momenten die gewoon ronduit vervelend waren. Na eindelijk een paar hakken uit de rekken getrokken te hebben was het tijd om te passen. Elk paar werd getest op hoe ze zaten en hoe er op te lopen viel. Dan was er altijd nog die twee paren die te veel op elkaar leken waardoor je uiteindelijk een keuze moest maken tussen twee vrijwel identieke dingen. Zuchtend wandelde ze de winkel uit nadat ze eindelijk een keuze had kunnen maken en de hakken had gekocht. Het was je standaard model met een gespje rond de enkel zodat ze beter bleven zitten. Hopelijk zou het kopen van een jurk wat makkelijker gaan want tot dus ver had het haar nog niet echt mee gezeten.

Ja, niet dus. Schoenen waren en zouden altijd het makkelijkste blijven in haar geval. Zelfs als die al zo'n drama waren, zou kleding altijd nog erger zijn. Alle chique winkels die ze tegen kwam waren voor oudere mensen of voor mannen. Dat werkte niet echt mee aangezien dat niet het type kleding was die ze nodig had. De andere winkels die jurken hadden waren over het algemeen ook niet echt geschikt. Hele fleurige jurken stonden haar niet, felle kleuren waren alles behalve netjes en wat die twee dingen wel had was simpelweg te kort. Ze begon behoorlijk gefrustreerd te raken, als ze niet snel wat zou vinden was ze er zo klaar mee dat ze gewoon niet naar die hele date zou gaan. De bedoeling was geweest dat ze snel alles kocht en nog wat tijd voor zichzelf zou hebben voor het hele date gebeuren. Lang en lang was die tijd al verstreken en waarschijnlijk zou ze zich vrijwel recht moeten gaan klaarmaken als ze terug in haar kamer kwam. Maar goed, focus, ze moest een jurk vinden en wel snel. Volgende straat dan maar, in de hoop daar wat meer geluk te hebben. Die hoop bleek voor de verandering een keer op zijn plek te zijn, ze herkende de voorkant van een winkel die haar bekend voor kwam. Recht liep ze er op af en alleen al wat er in de etalage hing zag er veel belovend uit. Hopelijk had deze winkel wel het type jurk dat ze zocht. Hoopvol begon ze haar weg door de rekken te schuiven en liet ze haar ogen langs wat er aan de muur hing gaan. Ze kwam een aantal opties tegen, dat was altijd wel zo. Mensen zagen wel vaker dingen die 'eventueel wel zouden kunnen' maar dat waren vaak de dingen die ze niet kochten. En als ze die dingen al kochten waren ze er vaak later niet tevreden mee. Vandaar dat Quinn ook doorzocht tot ze de hele winkel gehad had. Drie jurken hingen over haar arm op het moment dat ze het pashokje in stapte. De eerste jurk was vrij simpel, bloedrood, knielengte, geen mouwen en een open rug. Van elke hoek probeerde ze zichzelf te bekijken in de spiegel voor ze de jurk uittrok en de volgende paste. Die zat wat minder goed, van voor wat te strak en rond haar taille te los. Dat was dus automatisch al geen optie meer. Dan nu de derde jurk. Aan het haakje vond ze hem niet geweldig mooi maar het was altijd het proberen waard. Sommige dingen moest je nou eenmaal aan zien voor je kon redeneren of je het mooi vond of niet. Dit bleek nou net zo'n geval te zijn. Het was een simpel zwart jurkje dat netjes aansloot maar niet strak zat. De kokerrok kwam tot net boven haar knieën en haar schouders waren bedekt, al zaten er geen mouwen aan. Het had een v-halslijn die wel wat decolleté liet zien maar op een nette manier, niet te diep dus. De jurk zou prima passen bij de hakken die ze eerder die dag had gekocht. Na het afrekenen was het tijd om terug te gaan naar de kamer in het pokémon center om nog even uit te kunnen rusten voor ze weer verder moest.

Met een plof liet ze zich achterover op het bed vallen. Haar armen en benen in een zeester vorm uitgespreid over het hele bed. Nu wist ze weer heel goed waarom ze eigenlijk nooit voor de lol ging schoppen. Het was gewoon een ramp. Helemaal als je het alleen moest doen en geen vrienden of wat dan ook bij had. Anders konden zij je nog een beetje afleiden van wat voor gigantische ramp het eigenlijk wel niet was. Gewoon een hoop met elkaar praten over van alles en nog wat en zo nu en dan iets vreemds passen zodat je wat te lachen had. Doelgericht shoppen in je eentje haalde die dingen natuurlijk weg en dan bleef alleen het irritante nog over. Daar was simpelweg niets aan en had ze inmiddels een mentale notitie van gemaakt. Niet nog een keer doen tenzij het niet anders kan. Quinn richtte haar ogen op de klok. Nog een paar minuten liggen en dan beginnen met klaar maken voor die hele blind date. Als dat niet beter zou gaan dan wat ze tot nu toe allemaal mee had gemaakt was er een vrij grote kans dat ze de ander daar ter plekken achter zou laten. Hier op het bed gaan liggen en slapen klonk immers behoorlijk verleidelijk, helemaal na zo'n dag als deze. Voor een paar minuten kon ze haar ogen nog sluiten. Van te voren had ze een wekker gezet voor de zekerheid, ze had er geen zin in om moe wakker te worden en vervolgens te moeten haasten. Ze kwam dan ook met een ruk overeind toen het gepiep van het alarm door de kamer klonk. Wekkers, veroorzakers van de meeste mini-hartaanvallen naast mobieltjes. Zuchtend drukte ze het ding op stil voor ze zich omkleedde. Ze had niet echt tijd meer gehad om de hakken in te lopen dus hoopte op het moment maar op het beste. Vervolgens grabbelde ze in haar tas naar wat make-up. Het was net zoals de kleding en schoenen niet iets wat je regelmatig nodig had. Aan de andere kant was het ook behoorlijk klein dus veel makkelijker om mee te nemen. Een klein beetje eyeliner en mascara en een nude lippenstift deden de truc. Van zware make-up hield ze niet, dan voelde het net alsof je een of ander plakkerig masker op je gezicht droeg. Bovendien was ze gezegend met een gezicht zonder oneffenheden en volle, donkere wenkbrauwen. Een van de weinige voordelen van donker haar hebben. Maar goed, het was tijd om richting het restaurant te vertrekken.

Haar hakken tikte op de stoep terwijl ze richting het restaurant wandelde. Het was dicht bij dus ze zag het hele nut van een taxi niet echt. Bovendien was het nog een extra kans om haar schoenen alsnog een beetje in te lopen. Quinn rolde met haar ogen maar reageerde verder niet op een of andere kerel die haar vanuit een auto catcallde. Vreselijk gedrag. Het was respectloos en je zette jezelf er alleen maar mee voor schut. Tenzij je natuurlijk net dat type had dat op zulke dingen in ging, dat type dat zij precies niet was. Okay ze moest eerlijk toegeven dat haar voornaamste reden voor deze blind date niet het vinden van liefde was maar alsnog, er zat een verschil in zulke dingen en ze had geen behoefte om over die lijn heen te stappen. Gelukkig stond ze al snel voor de ingang van het gebouw. De marmeren voorkant met chique verlichtte letters viel behoorlijk op. Haar hakken echode over de marmeren vloer van de ingang. Een man achter een tafeltje met een tablet er op vroeg om een reservering en leidde haar naar de tafel zodra ze deze had genoemd. Terwijl ze door het restaurant liep, liet ze haar ogen zo onopvallend mogelijk over de mensen en borden om haar heen glijden. Het eten zag er goed uit, er waren daadwerkelijk redelijke porties. Vaak zag je dat het drie happen waren en dat je er meer voor betaalde dan voor een drie-gangen-diner op een goedkopere plaats. Hier leek er daadwerkelijk een normale portie op de borden te liggen. Dat maakte haar dag al een stukje beter. Daarnaast leek de kleding die ze had uitgekozen ook prima bij de stijl van het restaurant te passen. Dubbel geluk. Een stoel werd voor haar achteruit geschoven zodat ze aan de tafel plaats kon nemen. Ze was schijnbaar de eerste dus bestelde ze maar een glas water. Nou klopte het ook wel dat ze waarschijnlijk een paar minuten eerder was dan de afgesproken tijd maar dat was gewoon het hebben van manieren. Dat was het enige dat haar ouders haar eigenlijk hadden kunnen leren. En daarvoor was de voornaamste reden nog dat ze die zelf dacht nog wel eens nodig te kunnen hebben. Het was wel hopen dat haar date niet al te lang op zich zou laten wachten. Te laat komen was not-done, helemaal niet als de date in zo'n chique restaurant was.


[& Luuk]

_________________
私は空ろ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Luuk Scatter
Punten : 25
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Houndoom
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7254-luuk-scatter#141352 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7253-luuks-pokedex#141351 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7255-luuks-worklog#141362

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   za sep 15, 2018 10:44 pm

Hij keek er niet bepaald naar uit, maar toch had hij zichzelf verplicht om zich in te schrijven. Hij had dringend nood aan wat sociale contacten en de blinddate gaf hem nu eenmaal die mogelijkheid. Hij wist dat dat vooral een excuus was, maar de echte reden wou hij zelfs aan zichzelf niet toegeven. Een alarm rinkelde. Hij had een wekker ingesteld zodat hij zijn trein niet zou missen. Het zou wat ongemakkelijk zijn, met zijn pak gewoonweg droogjes op de trein gaan zitten, maar hij had nu eenmaal geen keus. Hij was niet van plan in een hotel te gaan slapen ofzo. In een Pokécenter voelde hij zich niet op zijn gemak. Er waren dus twee mogelijkheden. Of hij sliep vannacht thuis, of niet. Hij had geen slaap nodig. In ieder geval, hij mocht zich flink beginnen haasten. Hij zwierde zijn kast open en keek enkele seconden naar het kostuum. Die strik zou hij maar laten. Dat was overkill, hij ging niet naar een galabal. Schoenen was iets anders. Hij had er niet enorm veel, maar toch twijfelde hij nu tussen twee paar. Hij kon ofwel van die klassieke zwarte schoenen aandoen, ofwel iets sportievere. Die laatste waren veel aantrekkelijker. Ze zaten veel makkelijker en als hij eerlijk was vond hij ze persoonlijk ook mooier. De schoenen maken de man, dus moest hij maar zijn gevoel volgen. Het waren toch deftige exemplaren, in cognackleur. Ze pasten natuurlijk beter op een grijs pak, maar dat had hij niet. Daarbij, dat was eerder voor iets oudere mannen. 60-plussers en zo. Nu moest hij zich écht haastten, of hij miste zijn trein. Hij griste zijn portemonnee en Holo Caster van tafel, dropte die weer in zijn broekzakken en stoof ervandoor. Bijna vergat hij de deur van zijn studio te sluiten, maar uiteindelijk vloog hij toch de trap af met de sleutel nog in zijn handen.

Halte Anistar City, die had hij nodig. Hij stapte af, hij had zijn trein nog op tijd gehaald, en keek op de klok. Opnieuw zou hij mogen voortmaken. Als hij meteen naar het restaurant ging zou het natuurlijk geen probleem zijn. Hij had alles goed gepland. Het briefje met het adres stak in zijn portefeuille. Toch? Niet dus, zo bleek wanneer hij het controleerde. De naam van de plek waar ze hadden afgesproken wist hij wel vanbuiten, maar daar was hij niet erg veel mee. Dat werd dus zoeken. Hij liep de drukste winkelstraat af, maar vond het juiste adres niet. Overschakelen op plan B dan maar. Vragen aan de mensen. De eerste was een oud vrouwtje, waarschijnlijk wel van hier afkomstig. “Excuseer mevrouw, weet u waar dit restaurant is?” Het vrouwtje keek hem vreemd aan. “Eh, jongeman, Anistar City heeft geen strand” Luuk fronste zijn wenkbrauwen en liep dan maar verder. De volgende drie mensen herkenden de naam ook niet. Nu had hij een jonge meid op het oog die misschien enkele jaartjes ouder was dan hem. Ze had lang kastanjebruin haar dat in een vlecht naar achteren hing. Ze droeg een jeansbroek en een lichtroze topje met de tekst: QUEEN OF RAD. “Excuseer, weet u waar…” Ze ging nogal ongemakkelijk dicht bij hem staan. Hij zette een stapje achteruit, maar zij deed hetzelfde vooruit. …dit restaurant is?” Ze dacht even na en antwoordde dan: “Ja hoor!” Ze ging naast hem staan en sloeg een arm om zijn schouder, haar gezicht veel te dicht bij dat van Luuk. Of toch in ieder geval naar zijn zin. ”Daar rechts, dan tweede links aan het einde van de straat. Weet je wat, ik breng je er wel heen.” Voor hij kon protesteren greep ze zijn hand en sleurde ze hem mee. Misschien was dat ook nog niet zo slecht. Hij was alleen nooit zo snel aan het restaurant aangekomen. “Here you go schattie” Dat had ze beter niet gezegd. Je kon hem alles noemen behalve “schat”. Kon ze niet gewoon idioot of uilskuiken zeggen. Dat was tenminste nog een beetje onvriendelijk. “Noem me geen…” Ze drukte een zachte kus op zijn wangen en stoof er toen vandoor. Hij voelde een lichte blos op zijn wangen komen. Wat als zijn date daar al binnen zat en dit had gezien? Dat zou geen goede start worden. Direct met een redelijk ongeloofwaardig excuus moeten komen… In ieder geval, hij was al enkele minuten te laat dus hij mocht niet meer treuzelen. Hij ademde nog eens diep in en duwde dan de deur open. Een ober kwam hem meteen tegemoet. “Luuk Scatter, voor de eeehhh…blinddate” Hij werd een tafel toegewezen waar al één persoon aan zat. Voor zover hij kon zien geen man, waardoor hij al opgelucht was. Dat zou pas akward zijn. Hij had echt geen zin te moeten uitleggen dat hij niet op mannen viel. Hij nam plaats en… nee. Toen hij zijn date voor de avond in de ogen keek versteende hij. Hij wenste dat er toch een jongen had gezeten. Hij had zin om de deur uit te rennen. Dit moest vast zo’n verborgen cameraprogramma zijn. Dit kon toch niet anders dan een erg gemene grap zijn? Of zat hij in een droom. Misschien werd hij zometeen wel wakker en moest hij nog vertrekken. Wacht, dat kon niet, die kus daarnet had hij weldegelijk gevoeld. Was hij tenminste nog ergens goed voor. Voor zijn neus zat niemand minder dan Quinn.

_________________
Thanks to Sara Sweets
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Quinn Aurelio
Punten : 90
Gender : Female ♀
Age : 22
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Pikachu
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7358-quinn-aurelio http://pokemon-journey.actieforum.com/t7357-quinn-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t7365-quinn-s-work-log

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   zo sep 16, 2018 7:04 pm

Ze had een glaasje water bestelt om de tijd niet aan een volledig lege tafel te hoeven doormaken. Rustig nam ze een slok van het water voor ze haar ogen op het glas richtte. Met losse bewegingen van haar pols liet ze het water een beetje kolken. Hopelijk zou het niet lang duren voor haar 'date' hier zou zijn. Geduld had ze genoeg maar van wachten hield ze niet. Beter zou hij een beetje op tijd komen. Vanuit haar ooghoeken zag ze de man bij zijn tafeltje opstaan en iemand haar richting op leiden. Snel deed ze haar haren nog even netjes - want man daaraan moest je veel aandacht besteden als ze los zaten - zodat ze een goede eerste indruk kon maken. Liever had ze iets minder chique's gehad zodat haar schoenen comfortabeler konden zijn en haar haren gewoon in de standaard staart. Het was vooral hopen dat het iemand was waarmee ze een beetje kon opschieten. Van die etentjes in stilte waren altijd zo ongemakkelijk. Discussies waren leuk maar dit was daar dan weer niet de juiste plek voor. Ze zou het wel zien. Quinn toverde een glimlach op haar gezicht om de ander te kunnen begroeten maar deze verscheen als sneeuw voor de zon zodra ze zag wie dit was. Luuk. Nou kijk, dit was dus een mooi voorbeeld van een type waar ze dus niet echt mee kon opschieten. Kon ze dit niet like... last minute cancelen? Of gewoon via het toiletraam ontsnappen? Wat zou een goed excuus zijn om hier onderuit te komen. "Goedenavond," sprak ze met een nep glimlach op haar gezicht om er niet een al te groot drama van te maken. Haar hoofd was inmiddels druk bezig met het zoeken van manieren om hier maar weg te kunnen komen. Ze had namelijk alles behalve zin in een romantisch diner met Luuk.

_________________
私は空ろ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Luuk Scatter
Punten : 25
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Houndoom
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7254-luuk-scatter#141352 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7253-luuks-pokedex#141351 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7255-luuks-worklog#141362

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   wo sep 19, 2018 9:33 pm

Hij had natuurlijk helemaal geen zin in een “gezellige” avond met Quinn. Maar, langs de andere kant, het eten was wel gratis. Normaal kon hij het zich niet echt permitteren om in een duur restaurant als dit uit eten te gaan. Hij wist niet goed wat het beste was. Of het minst erge: een hele avond met haar doorbrengen, of een gratis sterrendiner te missen. Dit was zo een van de kansen die je maar zelden in je leven kreeg. Al zou hij wel wat meer verdienen als hij ooit in de Team Rocket-top zou geraken. Zijn holo caster trilde in zijn broekzak. Hij had het apparaat meegenomen omdat… tja, je wist maar nooit. Als volwaardig Team Rocket-medewerker moest hij altijd bereikbaar zijn natuurlijk. Gezellig zou het toch nooit worden, dus kon het vast ook geen kwaad dat hij even checkte wat er aan de hand was. Hij had ontdekt dat er een gps in zat en dat je kon inschakelen dat hij je locatie volgde. Op die manier kreeg hij blijkbaar ook meer gerichte quests die overeenkwamen met zijn locatie. Zelf wist hij ook niet hoe het werkte, maar blijkbaar was er nu een missie in zijn buurt. “Volgens het lokale vastgoedbedrijf zijn we ze nog wat geld verschuldigd. We hebben niet graag schulden, dus kunnen jullie het lossen?” , las hij luidop zonder het te beseffen.  Toen hij wist dat hij niet erg discreet was geweest, zei hij maar: “Het is een job voor twee” Hij vroeg zich af of zij liever hier bleef eten of ook zo snel mogelijk bij deze tafel vandaan wilde. Hij had voor zichzelf besloten dat een vijfgangenmenu toch niet zo belangrijk was in het leven.

_________________
Thanks to Sara Sweets
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Quinn Aurelio
Punten : 90
Gender : Female ♀
Age : 22
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Pikachu
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7358-quinn-aurelio http://pokemon-journey.actieforum.com/t7357-quinn-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t7365-quinn-s-work-log

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   za sep 22, 2018 4:44 pm

Het apparaatje dat ze tegen haar bovenbeen voelde trillen gaf haar een prima reden om even weg te kijken. Snel viste ze het ding onder tafel tevoorschijn en las wat er op stond. Het bleek om een bericht van Team Rocket te gaan, een missie die volbracht moest worden. “Volgens het lokale vastgoedbedrijf zijn we ze nog wat geld verschuldigd. We hebben niet graag schulden, dus kunnen jullie het lossen?”, hoorde ze Luuk hardop zeggen. Ja kijk, dit waren dus precies dat soort dingen die je niet hardop zei. “Het is een job voor twee”, vulde Luuk uiteindelijk nog aan. Zuchtend hield Quinn het apparaatje boventafel met het scherm zijn kant op gedraaid. Hij zou binnen enkele seconden moeten zien dat dit precies het zelfde bericht was dat hij ook had gekregen. "Als ik eerlijk moet zijn voer ik liever dit uit dan dat ik een paar uur aan een tafel vast zit," sprak ze rustig. Haar toon was hard genoeg voor Luuk's oren maar zou de omringende tafels niet verstaanbaar moeten bereiken. Dan had ze dit nog netjes gezegd eigenlijk ook. Ze had ook bot kunnen zeggen dat ze met alle liefde enkele uren aan een tafel zat, zo lang haar gezelschap geen Luuk heette.

_________________
私は空ろ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Luuk Scatter
Punten : 25
Gender : Male ♂
Age : 19
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Houndoom
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7254-luuk-scatter#141352 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7253-luuks-pokedex#141351 http://pokemon-journey.actieforum.com/t7255-luuks-worklog#141362

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   zo okt 07, 2018 9:54 pm

Voor hij besefte dat hij dat alles luidop had voorgelezen, kreeg hij een andere Holocaster voor zijn neus. Het duurde dan ook niet lang voordat hij besefte dat zij hetzelfde bericht had gekregen. Ze gaf aan erg geïnteresseerd te zijn. Hij kon niet veel anders doen dan met haar instemmen, voor deze keer. Liever een centje bijverdienen dan hier zijn broek te zitten verslijten. ”Je hebt gelijk…”, mompelde hij. ”Zo maken we onszelf tenminste nog nuttig” Hij wist niet zeker of het wel erg gepast was om hier nu zomaar zonder pardon buiten te wandelen. Langs de andere kant had hij ook niet erg veel zin om aan de ober uit te leggen wat het probleem nu precies was. Ach, waar maakte hij zich druk om. Wat kon het hem schelen wat de mensen van hem dachten. Op een onbewaakt momentje kon hij met gemak naar buitenglip… Oh nee, daar kwam de ober aan. Recht naar hun tafel. Plan A was voor de prullenmand, tijd voor plan B. Dat was nu net iets wat hij meestal niet had. Deze keer kon hij helaas geen uitzondering maken op de regel. ”Hebben jullie al een keuze kunnen maken?” Een vraag die op zich makkelijk af te wimpelen was, maar zou hij hem wel genoeg aan het lijntje kunnen houden? Hij was niet bepaald die gladde prater die iedereen om de tuin kon leiden. Wacht eens even… hij kon ook nog altijd doen waar hij goed in was. Ruzie maken. Hij schraapte wat extra uitgebreid zijn keel, in de hoop dat Quinn zou beseffen dat hij een toneeltje opvoerde. En om zichzelf in herinnering te brengen dat het niet echt was. Hij wist zichzelf af en toe nogal te verliezen in een ehh… goede discussie. Luuk had de ober nog niet aangekeken, dus hij kon perfect doen alsof hij nog niet gemerkt had dat die stond te wachten. “Je bent echt ook zo’n stereotiep hopeloos geval dat zich inschrijft voor een Blind date! Wat moet ik met je aanvangen?” schreeuwde hij net niet luid genoeg dat het halve restaurant naar hen zou omkijken. Hij maakte een subtiel knikje richting de deur, voor het geval ze zijn bedoeling nog niet opgemerkt had. Als ze dacht dat hij serieus was, kon het nog een vervelende avond worden. Hun teamwork zou nog maar eens op de proef worden gesteld, dus een boze Quinn was wel het laatste wat hij kon gebruiken. Met zijn hoofd schuddend zei hij, op een stillere toon deze keer: ”Ik heb het helemaal gehad, ik hou het voor gezien.” Hij griste zijn jas en liep zonder omkijken naar de deur. Nu hopen dat Quinn ook gauw haar weg naar buiten zou vinden. Hij liep zelf een eindje verderop in de straat, het was niet de bedoeling dat hij nog zichtbaar was vanuit het restaurant…

_________________
Thanks to Sara Sweets
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Quinn Aurelio
Punten : 90
Gender : Female ♀
Age : 22
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Kalos
Icon : Pikachu
http://pokemon-journey.actieforum.com/t7358-quinn-aurelio http://pokemon-journey.actieforum.com/t7357-quinn-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t7365-quinn-s-work-log

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   di okt 09, 2018 6:31 pm

”Je hebt gelijk…”, mompelde Luuk. Oh? Ze kreeg daadwerkelijk haar gelijk van hem, dat had ze niet helemaal verwacht. Niet dat ze het erg vondt natuurlijk. ”Zo maken we onszelf tenminste nog nuttig”, vulde hij nog aan. Ze had niet echt de behoefte om zich nuttig te maken voor deze gigantische organisatie. Nee, daar was niets aan. Ze hielp mee waar ze kon maar het was voor haar eerder bezigheidstherapie dan dat ze het eens was met hun precieze doelen. Hun kans om even weg te glippen was klein aangezien er al een ober aan was komen lopen. ”Hebben jullie al een keuze kunnen maken?” vroeg hij. Dit ging natuurlijk over een drankje, in dit type restaurant begon niemand recht met het eten. Nee, je dronk eerst wat, bestelde daarna en dronk nog wat tot je eten er was. Luuk schraapte wat overdreven zijn keel. “Je bent echt ook zo’n stereotiep hopeloos geval dat zich inschrijft voor een Blind date! Wat moet ik met je aanvangen?” Quinn keek hem met een opgetrokken wenkbrauw aan. Niet alleen om mee te spelen maar ook om haar mening over zijn plan. Er waren zo veel subtielere manieren om hier weg te komen. Ze had liever niet de aandacht van het halve restaurant hun kant op getrokken. ”Ik heb het helemaal gehad, ik hou het voor gezien.” Deze keer sprak hij gelukkig wat zachter waarna hij het restaurant verliet. Wat een voorstelling. De volgende keer bepaalde zij hoe ze dit deden. Zuchtend en met haar hoofd schuddend stond Quinn op. Ze liet haar ogen even over de mensen die haar aankeken glijden voor ze luid sprak. "Mijn excuses voor het gedrag van mijn ex. Hij lijkt er nog niet overheen te zijn dat ik onze relatie een half jaar geleden beëindigd heb. De reden daarvan heeft u zojuist meegemaakt. Laat dit alstublieft uw maaltijd niet verstoren." Want mooi niet dat zij er vanaf zou komen als de slechte hier. Ze kreeg de kans om dit verhaal te vormen omdat hij weg was gelopen. Die kans zou ze niet laten liggen. Met een wat nederige houding maar een zelfverzekerde pas baande ze zich een weg richting de uitgang. Haar jas viste ze uit de garderobe en sloeg ze om haar schouders. Haar armen deed ze niet door de pijpen, dat zou haar te lang duren. Eenmaal buiten zochten haar donkere ogen naar Luuk. Hoe graag ze dit ook alleen zou doen, ze zat hoe dan ook de rest van de avond aan hem vast. "Dus, de details, waar heen?"

_________________
私は空ろ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Going In Debt [tr quest + blind date]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Going In Debt [tr quest + blind date]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Blind Date] What's it gonna be? [+Echo Wolf]
» Sortof Birthday~
» Random vragen
» Fear the Doof (TR quest)
» Technical Difficulties [TR Quest]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Anistar City-
Ga naar: