Alola! Kalos!
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel
 

 Alola! Kalos!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Aaron Davis
Member
Aaron Davis
Punten : 190
Gender : Male ♂
Age : 10
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Eevee
http://pokemon-journey.actieforum.com/t6045-aaron-davis http://pokemon-journey.actieforum.com/t6041-aaron-s-dex

Alola! Kalos! Empty
BerichtOnderwerp: Alola! Kalos!   Alola! Kalos! Emptywo jan 04, 2017 10:22 pm

“Land Ahoy!” Verschillende mensen keken nijdig rond toen een jongen zich door de mensenmassa heen duwde om over de loopplank van de veerboot heen te lopen zodat hij aan wal kon gaan. Eigenlijk keken de mensen met een rare blik naar de Raichu die achter de jongen aan rende. Aaron draaide zich halverwege het rennen een stukje naar Dave die met een brede grijns rond zijn snoet vol bewondering om zich heen keek. Kalos in vele opzichten weer heel anders dan dat de twee gewend waren van Alola. Daar scheen altijd de zon waar het dan ook weer lekker warm was maar hier was het behoorlijk koud. Zeker voor iemand die een warmer klimaat gewend was. “Yo Dave moet je zien!” riep Aaron enthousiast en wees met een priemende vinger naar de vele luxe boten die zich in de haven bevonden. “Rai!” zei hij op een vrolijke toon en had zich inmiddels bij de jongen gevoegd die met een brede grijns rond zijn lippen naar het uitzicht staarde. De Raichu besloot net als zijn maatje over de reling heen te kunnen kijken en sprong soepeltjes op de metalen rand waar Aaron zijn armen over heen had gelegd. “we gaan ons hier wel vermaken, right?” grijnsde hij naar de Pokémon die een instemmend geluidje maakte. “Ik wed zelfs dat die ouwe ons gaat missen,” voegde hij er vervolgens met een grijns aan toe. David grijnsde nog breder bij het zien van de grijns van de jonge trainer die vervolgens zijn armen achter zijn hoofd vouwde. “Well misschien is het een idee om Coumarine City beter te bekijken als we met z’n vieren zijn,” stelde hij toen voor waarna hij zijn donkere ogen even op zijn twee Pokéballen richtte die aan zijn riem vast zaten geklikt. Even leek de Raichu na te denken over de woorden van de knul voor hij dan ook knikte en Aaron met een brede glimlach zijn Pokéballen opgooide. De twee voorwerpen klapte open zodra deze contact maakte met de grond waaruit een witte lichtflits verscheen en er vaste vormen verschenen van een Popplio en een Eevee. De twee Pokémon keken even verward om zich heen waarna Aaron voor de twee wezentjes neerknielde. Hij zag al snel de verwarde blikken van zijn Eevee en Popplio waardoor de jongen een van zijn handen op het hoofdje van de twee Pokémon neerlegde.

“Alola guys we zijn in Coumarine City,” grijnsde hij naar zijn Pokémon waarop hij de nijdige blik van River opmerkte waarop hij zich besefte dat hij zonet de Eevee voor een ‘guy’ had uitgemaakt. “-and girls,” verbeterde hij zich ietwat ongemakkelijk. River vrolijkte al een beetje op toen haar trainer zichzelf verbeterde en liep vervolgens op hem af om de knul te begroeten.Aaron kwam vervolgens weer overeind nadat hij de Eevee een aai over haar kopje had gegeven en keek daarna zijn drie Pokémon individueel aan. Hij werd aandachtig terug aangekeken door de drie wezentjes. “..hebben jullie zin om een tour door Coumarine City doen..” sprak hij tegen de wezentjes waarop hij opmerkte dat de kleine Kai zijn blik op het water in de baai had gericht. De Popplio wilde zwemmen en hoewel het hier een stuk kouder was dan in Alola leek Kai daar nog niet over na te denken. “..met z‘n allen ofcourse.. we gaan iets doen dat iedereen leuk vind, oke?” voegde hij eraan toe. Het was te koud om te gaan zwemmen dus Aaron zag het niet zo zitten om zijn zwembroek aan te trekken om Kai zijn zin te geven. En tsja hij wist dat River het ook niet fijn vond om een natte vacht te hebben dus dan konden ze maar beter iets vinden dat iedereen leuk vond. Ze vond het uberhaupt een schande om vies te worden dus ja. Dave was gelukkig niet zo heel moeilijk in dat soort dingen dus dat was wel oké. Aaron keek even naar zijn Pokémon voordat hij zijn Popplio ervandoor zag gaan richting een verlaagde pier waarbij de jongen voor een aantal tellen bleef staan. Het was David die hem op liet schrikken om vervolgens in beweging te komen en de verkleinde opstap afrende om zijn Pokémon uit het water te halen. “Kai!” riep hij naar de Popplio maar de Pokémon leek het niet te horen en verdween onderwater. Echter zag hij halverwege de rand van het houten plateau de bananenschil niet liggen en liep er overheen waardoor de jongen zijn evenwicht verloor en het water in viel. “Raichu!” riep Dave bezorgd toen er een luide plons weerklonk waarbij de Raichu zich over de rand heen boog om te zien of hij zijn trainer ergens kon zien maar die was een kopje onder gegaan. Even keek de Raichu naar zijn teamgenoot dat zich bij hem had gevoegd die haar ogen neersloeg op de grond.


Aaron opende zijn ogen maar zag nergens zijn Popplio.. ugh misschien moest hij dan toch echt eens even de ‘strenge’ vader uithangen als hij Kai in zijn handen zou krijgen. Een rilling ging over zijn rug toen hij voelde hoe koud het zeewater wel niet was en zwom naar de oppervlakte waar hij als eerst met zijn hoofd boven water uit kwam. “..Yo Dave! River! Ik ben hier!” riep hij vanaf zijn plek waarna zijn twee Pokémon opgelucht opkeken. De Raichu sprong op zijn staart nadat hij de Eevee van de grond had gevist om daarna naar Aaron te zweven. “Rai?” vroeg Dave toen bezorgd aan de jongen die een glimlach op zette en zijn duim opstak naar de Raichu. “I-ik b-ben o-oke,” reageerde Aaron met bibberende stem waarna David een paarse gloed om zich heen kreeg waardoor de jongen uit het ijskoude water werd getild en hem toen terug naar de kant toe zweefde. Hij gebruikte zijn Psychic om hem naar de kant toe te brengen. Aaron sloeg zodra hij op vaste land stond zijn sloeg hij zijn armen om zich heen maar zijn kleding was zeiknat door zijn val in het water. Het kwam erop neer dat het geen nut had om zichzelf op te warmen maar hij bleef koppig staan. Hij ging zijn Popplio echt niet alleen laten. “Bedankt Dave,” sprak hij tegen de Raichu om vervolgens te zien dat River op zijn hoofd zat. David sprong soepel van zijn staart af waarna er een brede grijns rond zijn snoet verscheen. Aaron wierp de Raichu een nijdige blik toe toen hij zijn poten naar zijn mond bracht en een gegrinnik probeerde te onderdrukken. “Ja lach maar!” beet hij de Raichu toe maar dat maakte de lachbui van zijn Pokémon alleen maar erger. “..dit is niet grappig!” riep Aaron toen de Raichu alleen maar harder ging lachen. David vond dit eigenlijk wel grappig ondanks dat zijn beste vriend helemaal doorweekt was.



(+Rolo)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Carmilla Akiyama
Member
Carmilla Akiyama
Punten : 198
Gender : Female ♀
Age : 26
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3974-carmilla-akiyama http://pokemon-journey.actieforum.com/t3975-carmilla-s-pokedex#82946

Alola! Kalos! Empty
BerichtOnderwerp: Re: Alola! Kalos!   Alola! Kalos! Emptydo jan 05, 2017 3:39 pm

De haven was een plek waar Carmilla alleen haar gezicht liet zien als ze de kalmte wilde opzoeken of wanneer ze iets voor de motorbende op moest halen. Vandaag was een geval waarbij ze twee vliegen in één klap had kunnen slaan, was het niet voor de inkomende boot uit Alola. Met een zucht haalde ze haar helm van haar hoofd en hing die aan het stuur van haar motor. Op slot hoefde ze hem niet te doen; er waren genoeg mensen aanwezig en men wist al dat ze niet met haar moesten sollen. Zo’n motor betekende alleen maar dat ze bij een bende hoorde en niemand wilde aan hun slechte kant komen te staan. Carmilla genoot stiekem een beetje van die angst. Ondanks dat vond ze het jammer dat ze alleen maar negatief over de bende dachten, want het waren coole gasten en ze deden ook goede dingen. Helaas dacht de mens vaak in zwart en wit in plaats van grijs – een feit waar ze zich niet honderd procent bij neer had gelegd, maar ze wist beter dan ertegen in te gaan.

De boot was bezig met aanmeren toen ze naar de juiste man zocht. Hopelijk kon ze hier weg voordat de passagiers af konden stappen, zodat ze de drukte een beetje voor kon zijn en met gemak weg kon rijden. Ze wist uit ervaring dat mensen van motors hielden en er graag aanzaten, iets waar Carmilla eigenlijk niet van gediend was met iets duurs als haar voertuig. Achteraf gezien had ze Sonic beter kunnen laten bewaken, maar daar dacht ze veel te laat over na. In plaats daarvan haalde ze hem tevoorschijn om een extra paar ogen te hebben. Hij had geen flauw idee wie ze zochten, echter, dus had Carm uiteindelijk niks behalve gezelschap aan hem. Uiteindelijk wist ze de juiste persoon te vinden en sprak hem aan.

“Yo, ik kom een pakketje halen,” sprak ze tegen hem. Haar toon maakte duidelijk dat ze geen zin in spelletjes had. Kennelijk ging dat volledig over hem heen, want hij vernauwde zijn ogen en vertrouwde haar schijnbaar niet volledig. “Voor wie?” vroeg hij aan haar. “Ik moet meerdere pakketjes afgeven.” Ze zag aan zijn blik dat hij precies wist waar Carmilla op uit was. Daarom liet ze een diepe zucht horen. “Luister, knaap, ik heb meer te doen dan voor postbode spelen. Je kunt me maar beter geven waar ik voor gekomen ben, anders komen er gegarandeerd problemen van.” Haar gezicht drukte nu ook uit dat ze geen geduld meer had. Als haar maten graag iets wilden hebben, dan wilden die het ook meteen. Carmilla had geleerd dat je dat ook kon bereiken als je je best ervoor deed. Of, in dit geval, als je gewoon een bepaalde uitstraling had.

De man knikte. “Begrepen.” Na dat gezegd te hebben, draaide hij zich op zijn hielen om en vertrok hij naar een plek dat Carmilla vanaf hier niet kon bekijken. Ze deed ook geen poging om dat te zien. Zoals ze al had gezegd had ze andere dingen aan haar hoofd en een kleine, corrupte havenmeester stond niet in dat rijtje. De zwartharige legde ongeduldig haar armen over elkaar en keek haar Whirlipede aan. Toen ze zijn blik ving, begon hij spontaan op te lichten. Overdonderd deed ze een stap achteruit toen hij begon te groeien, maar halverwege het proces had ze al door wat er aan de hand was. “Jij evolueert echt op de meest vreemde momenten of plekken,” mompelde ze tegen de inmiddels volgroeide Scolipede. Sonic keek haar droog aan en haalde vervolgens zijn schouders op. Het zou allemaal wel.

Toen de vreemdeling was teruggekeerd, keek hij verward naar het gigantische insect dat nu naast haar stond. Ze schudde met haar hoofd. “Vraag maar niets. Ik heb het antwoord ook niet,” sprak ze tegen hem, waarna ze haar hand ophield. Ze wekte naar hem dat hij het pakketje moest geven en zwijgend deed hij wat er van hem werd gevraagd. “Thanks,” voegde ze eraan toe. Carmilla reikte naar de zak van haar leren bikerjack en haalde er een pak geld uit. Er stond toch haast niemand om hen heen en bovendien konden ze er niet bepaald iets van zeggen. Hij was één van de havenmeesters. “Hier. Tel maar na, het is precies genoeg.” De man liet zijn vinger er even overheen gaan, maar hij ging er schijnbaar vanuit dat het klopte. Wat een vertrouwen. “Wat, euh, zit er eigenlijk in dat pakketje?” vroeg hij aan Carmilla, terwijl hij zijn pak geld wegstopte. Ze haalde haar schouders op. “Weet ik veel. Ik ben alleen maar de koerier. Ik stel geen vragen. Zou jij ook eens moeten proberen,” maakte ze aan hem duidelijk. Hij viel stil. Carm zag dit als haar teken om te vertrekken. Ze draaide zich om, hief haar hand naar hem zonder achterom te kijken en stapte bij hem weg. “Pleasure doing business with you.”

Het pakje in haar handen trok wel haar aandacht, maar ze wist beter dan nieuwsgierig een kijkje te nemen. Het ding was goed verpakt, anyway, dus ze zouden er sowieso wel achter komen. Niet dat Carmilla het niet mocht weten, maar ze zouden het vast zelf willen openen. Daarom deed ze precies wat er van haar gevraagd was. Ophalen en wegwezen. Althans, dat was haar bedoeling, maar toen ze terug naar haar motor wilde lopen en opkeek, zag ze dat de boot al lang was gearriveerd. Toeristen overspoelden de haven. Grommend liet ze haar pakketje zakken en rolde met haar ogen. Geweldig, dit ging nog even duren. Misschien als ze omliep? Ze wenkte Sonic met zich mee en besloot via het water te lopen. Dan moest ze alsnog door een zee van mensen, maar ze hoefde niet mee te lopen. Dat verlaagde de kans op irritatie door geduw en dat klonk als muziek in haar oren.

Natuurlijk had ze ook een gigantisch insect aan haar zijde. Ze ondervond al snel dat mensen daar wel voor aan de kant gingen en dat maakte het nog een stuk makkelijker. Carmilla baande zich met gemak een weg door de menigte en stond al snel aan de andere kant. Daar zag ze een jongen van top tot teen doorweekt staan. Euh, wat? Ah nee, daar moest ze sowieso langs… Ze kon hem vast niet vermijden. En hij ging vast vragen stellen als hij dat pakje zag. Misschien kon ze hem afleiden? Carmilla keek van de jongen naar haar leren jas. Hij had het vast koud, dus elk beetje warmte dat hij kon krijgen zou hij vast waarderen. Voor een keer besloot ze eens het juiste te doen en offerde ze haar eigen warmte voor hem op. “Hou vast,” sprak ze tegen Sonic, terwijl ze het pakketje in zijn bek duwde en vervolgens haar jas uit deed. Het zwarte T-shirt deed niet veel wonderen tegen de kou, maar hey, het was beter dan dat ze er niets onder aan had.

Carm stapte naar de jongen toe en legde haar bikerjack over zijn schouders heen. “Wat is er gebeurd?” vroeg ze aan hem. Ze wilde het eigenlijk niet echt weten, maar dit was de afleiding die ze nodig had.

_________________
Alola! Kalos! OR8Hgor
You inspired me.
For that, you are worth every inch of love I had to give.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aaron Davis
Member
Aaron Davis
Punten : 190
Gender : Male ♂
Age : 10
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Eevee
http://pokemon-journey.actieforum.com/t6045-aaron-davis http://pokemon-journey.actieforum.com/t6041-aaron-s-dex

Alola! Kalos! Empty
BerichtOnderwerp: Re: Alola! Kalos!   Alola! Kalos! Emptyza jan 14, 2017 10:02 pm

Als Aaron het niet zo koud had gehad dan had hij Dave nu een mep verkocht toen de Raichu harder ging lachen. Echter hield het lachen plotseling op toen de jongen iets over zijn schouders voelde hangen. Vrijwel direct werd David een stuk serieuzer waarna hij zich op vier poten verplaatste naar zijn trainer en met samengeknepen ogen naar iets achter hem staarde. Waarom deed hij dat? Aaron draaide zijn hoofd een stukje maar kon niet zien wat er achter hem gebeurde. Daarom richtte hij zijn donkere ogen op de jas die om zijn schouders was gelegd om vervolgens zich een slag om te draaien om iemand te zien. Het was een vrouw die haar jas had uitgedaan en over zijn schouders had gelegd. Vervolgens kwam de vraag wat er was gebeurd wat eigenlijk wel verwacht was. Aaron keek even naar de rand van de kade voor hij dan ook eindelijk het hoofd van zijn Popplio opmerkte. “Hij is de schuldige,” zei hij toen droogjes en wees met zijn vinger naar zijn starter Pokémon dat vrolijk met zijn poten tegen elkaar klapte. Dave had inmiddels zijn ogen losgescheurd van de Pokémon dat achter de vrouw stond en keek met een verbaasde blik naar de Popplio. “..ik ben uitgegleden toen ik naar de rand wilde rennen om mijn Popplio terug te halen..” voegde hij er nog aan toe. Ach ja het maakte niks uit Kai was nog jong en speelde graag spelletjes.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Carmilla Akiyama
Member
Carmilla Akiyama
Punten : 198
Gender : Female ♀
Age : 26
Type : Trainer
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3974-carmilla-akiyama http://pokemon-journey.actieforum.com/t3975-carmilla-s-pokedex#82946

Alola! Kalos! Empty
BerichtOnderwerp: Re: Alola! Kalos!   Alola! Kalos! Emptywo jan 18, 2017 5:43 pm

Voor een moment ging haar blik naar de… Euh… Was dat een Raichu? Het leek op een Raichu. Carmilla fronste. Ze was er pertinent zeker van dat het een misvormde Raichu was. De jongen draaide zich echter naar haar om en dat trok haar aandacht meer dan de vreemde pokémon. Hij noemde iemand de schuldige en wees vervolgens naar het water, waarna haar eigen blik zich naar het blauwe kopje verplaatste. Hè? Wat was dat dan voor een beest? Die kende ze ook al niet. Waren dit dan Alola pokémon…? Maar… De Raichu… Ze was met stomheid geslagen. Gelukkig wist de jongen de aandacht opnieuw af te leiden van de twee wezens en legde hij haar uit dat hij was uitgegleden. “Je Popolo? Wat?” floepte ze eruit voor ze er erg in had, haar wenkbrauwen geheven. Nee, dat klonk niet goed. Popilo? Whatever.

_________________
Alola! Kalos! OR8Hgor
You inspired me.
For that, you are worth every inch of love I had to give.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

Alola! Kalos! Empty
BerichtOnderwerp: Re: Alola! Kalos!   Alola! Kalos! Empty

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Alola! Kalos!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Coumarine City-
Ga naar: