Match Set
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 Match Set

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4, 5  Volgende
AuteurBericht
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Match Set   zo apr 24, 2016 8:27 pm

We are all here on earth to help others
In een poging de situatie in de hand te houden had hij maar gevraagd of de ander het koud had. Dat was zeker niet raar door ontbloot naar de deur te lopen waar het nog net zat te miezeren. Al verraste de antwoord van Daniel hem zeker. Hoe kon hij het niet snel goed hebben dan? De enige verklaring zou misschien zijn spierwitte haar zijn, gezien het een trekje van veel Sinnoh gezinnen was. Het was een soort camouflage in de sneeuw die daar kon vallen. Oké, in zijn hoofd klonk het idee beter dan als het luidop zou spreken. Dan was hij vast weer discriminerend bezig en dit moment was al ongemakkelijk. Het werd er zelfs erger op toen hij zijn evenwicht verloor en op de grond neerknalde. Dat kon er natuurlijk ook wel nog bij op dit punt. Pijnlijk stond hij met binnen enkele seconden weer overeind. Het kon altijd erger en dat was nu zeker weer eens bewezen. Het feit dat Daniel nog ontbloot was, zijn fiets nog doorweekt was en de vrouw vals bleef zingen begon wel op zijn zenuwen te werken. Het werd hem op dit punt wel teveel.

Toen Daniel dan ook vroeg of het met hem ging forceerde hij maar een glimlach op zijn gezicht. Na alles wat er gebeurd was kon hij wel een vaag vermoeden hebben wat zijn antwoord zou zijn, toch? Of misschien ook niet. Zou hij er dan maar antwoord op geven? “Qua pijn red ik het wel maar het liefst wil ik de wasserij zo snel mogelijk verlaten,” antwoordde hij dan ook oprecht. Helaas betekende dit dat als ze zo snel mogelijk wilde vertrekken, ze wel de wasmachine aan de praat moesten krijgen. Daar schatte hij de kans van slagen door Daniel klein in. Hij moest het eigenlijk op zich nemen maar die fiets…  Bizar, het was alsof de witharige zijn gedachten kon lezen en stelde voor zelf op de fiets te letten, terwijl hij zelf zich op de was zou richten. Kon hij zichzelf nu slaan en vrij hard ook? Dat hij daar niet eerder aan dacht of überhaupt eerst deed. Vrij vroeg wist hij al dat Daniel amper wist hoe de machine werkte, dus dat was het punt geweest dat ze van positie moesten wisselen. Gefrustreerd petste hij zichzelf in gedachten, voordat hij op het voorstel instemde. “Natuurlijk,” Gelijk rechtte hij zijn rug, stapte weg van de fiets en liep naar de wasmachine toe. Het gezang was té aanwezig maar hij zou zich er doorheen worstelen. Alles om hier zo snel mogelijk weg te kunnen gaan! Zijn blik gleed over de diverse knoppen en het duurde niet lang, voordat hij de juiste ingedrukt had en de wasmachine te werk ging. Opgelucht ademde de bruinharige jongen uit en werd begroet door Deuce die nieuwsgierig het machine in keek. Dat kon geen goed teken zijn, een nieuwsgierige zwijn. Gelijk raapte hij hem op en stak trots zijn duim op naar Daniel. Het was gelukt!
what on earth the others are here for I don't know
love, libby


Laatst aangepast door Joey Breeze op za aug 27, 2016 12:24 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   zo apr 24, 2016 9:22 pm

i'm a pro at imperfections
Fietsen was misschien wel zijn minst favoriete vorm van transport. Het was niet omdat hij dan veel moest bewegen, maar het was vaak onhandig en hij kon nog steeds niet geweldig goed fietsen op zijn zestienjarige leeftijd. Zijn ouders hadden er nooit tijd voor gehad; zijn broers en zus focusten zich liever op belangrijkere zaken dan Daniel leren fietsen. Erg vond hij het niet. Hij had het wel een keer geprobeerd met zijn nicht – die was meer dan bereid om hem daarbij te helpen, maar hij bakte er zo weinig van dat ze het na één keertje gewoon hadden opgegeven. Desondanks waardeerde hij de hulp erg. Als er echter iets erger dan fietsen was, dan waren het wel fietsers. Daniel liep gewoon over het pad en wilde net op dat moment oversteken, maar omdat hij niet gewend was aan fietsers en hij niks hoorde, stak hij klakkeloos over. Hij werd bijna overreden door een bende bejaarde fietsers.

De jongen deinsde achteruit en keek rustig toe hoe de bejaarde mensen hem stuk voor stuk arrogant aankeken. Sommigen keken zelfs zo op hem neer dat hij verwachtte dat ze hun nek zouden verrekken. Gelukkig gebeurde dat niet. Hij werd wel nog nageroepen en hij kon nog net de woorden ‘de jeugd van tegenwoordig’ horen, maar daar wilde hij niet eens naar luisteren. Dat was dan ook wat hij niet deed. Toen de stoet eindelijk voorbij was, deed hij dan toch maar zoals het hoorde en keek hij eerst uit. Hierdoor merkte hij een jonge knul met iets dat op fietspech leek op. Daniel fronste. Moest hij gaan helpen? Hij zou wel willen, maar hij had geen flauw idee hoe. Hopelijk legde hij dan nu geen oogcontact. Straks moest hij nog echt gaan helpen.
and i'm best friends with my doubt
love,libby

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   zo apr 24, 2016 9:49 pm

We are all here on earth to help others
Een fietsband was alles wat hij nodig had. De lekke band van zijn fiets was zelfs zo plat dat hij net zo goed een shirt als wiel kon gebruiken. Hij kon het maar niet geloven dat hij echt dacht zonder een reserve rond te kunnen fietsen. Al had hij nou niets aan de gedachte: hij moest het eerst zien op te lossen. Zou er anders niet toevallig een fietsenzaak hier ergens zijn? Het was een dorp en met zulke stoet die rond fietste leek hem dat logisch. Joey rechtte dus zijn rug en keek om zich heen maar hij zag enkel een kapsalon, gesloten snackbar en een bloemenzaak. Jep, daar kon hij veel mee. Hmm, dan werd het maar rondvragen om een fietsband. In ieder geval waagde hij het niet om de bejaarden stoet te vragen die nota bene nog steeds niet de straat uit waren. Tegen die tijd kon hij wel verder. En het leek erop dat een figuur niet echt goed had opgelet en… Wacht. “D-Dat is knap,” Hij was bijna aangereden door een stoet Slowpoke’s op wielen. Ook de Swinub knorde verrast om. Maar goed, zou hij hém anders om hulp kunnen vragen? Hij moest wat. Met één hand op het stuur stak hij ter begroeting zijn hand naar de ander uit. “Hé, jij!” Direct wees hij naar zijn voorste band, “Ken je toevallig een fietszaak of iets vergelijkbaars? Mijn band is namelijk lek,” Zonder waarschuwing sprong echter de Swinub van zijn hoofd af en nam vrolijk weer plaats op de zitplaats. Oké, daarbij gaf hij het de aardvarken gelijk: de ouderen waren ver genoeg daarvoor. Met zijn aandacht maar voor een deel op zijn Pokémon, vervolgde hij zijn woorden op een wat meer beleefde toon. “Als je natuurlijk bekend bent… hier,”

Op dat moment volgde een zacht geluid uit zijn fiets en met een frons keek hij toe hoe er onder zijn hand geen stuur meer zat. “W-Waaa… DEUCE?!” Jep, zijn fiets begon een eigen leven te leiden of Deuce had zojuist geleerd hoe hij moest fietsen, maar… De fiets bewoog en… “Oh mijn… I-Ik moet even… Ehm, ja, mijn op hol geslagen fiets nou stoppen. Bedankt voor je… antwoord, I guess?” Had hij wel een geschikt antwoord gekregen van de ander? Ho, hij had andere zorgen met de straat die schijnbaar bergafwaarts liep. Muk, en de standaard knalde tegen de grond aan, maar remmen.. nee! O-Oké, dit was ten allereerste absurd en ten tweede erger dan een lekke band! Als een gek begon hij te sprinten achter de fiets aan met Deuce erop die nietsvermoedend knorde en het waagde zijn voorpoten de lucht in te steken. “DEUCE! EEN FIETSRIT IS GEEN ACHTBAAN!” Riep hij luid, zijn pas versnellend. Herstel, nú was het pas een rotdag!
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   zo apr 24, 2016 10:12 pm

i'm a pro at imperfections
Het leek erop dat hij pech had. De jongen had hem al gezien en stak zelfs zijn hand al naar hem op. Daniel fronste bij de begroeting, maar ondanks dat het tegen de principes van zijn opvoeding inging, dacht hij er niet zo negatief over dat hij net als de bejaarden zijn nek voor de vreemdeling uitstak. De jongen vervolgde zijn brutale zegje met een iets formelere uitsprak, waardoor de frons wat meer van Daniels voorhoofd verdween. Hij was geen streng persoon, maar als je op een bepaalde manier was opgevoed, dan ging je gemakkelijker met bepaalde principes mee. Hoewel hij in eerste instantie niet van plan was geweest om te antwoorden vanwege de vreemdeling zijn manieren, besloot hij toch maar voor de volwassen optie te gaan. “Nee, ik ben niet echt bekend hier,” sprak de witharige knul monotoon. Zijn frons was dusdanig verdwenen dat er geen enkele emotie meer van zijn gezicht te lezen was. Misschien dat streng nog een woord was om zijn blik te omschrijven, maar dat leek in de genen van de Sweets te zitten. Daar kon Daniel niet veel aan doen.

Hij had zijn woorden nog niet goed en wel uitgesproken of de fiets van de jongen ging er vandoor. Hoe dit mogelijk was met een platte band ging hem te boven, maar Daniel keek sprakeloos naar het voertuig. Het hielp niet echt dat ze boven aan een helling stonden… Of dat de pokémon van de vreemdeling nog op de fiets zat. Laatstgenoemde begon wat te stamelen en rende achter zijn fiets aan. Daniel keek hem stilletjes na en besefte zich toen dat zijn Eevee wel kon helpen. Die kende Quick Attack, toch? De witharige haalde de pokéball tevoorschijn, liet zijn pokémon verschijnen en sprintte toen vlug achter de jongen aan. Eevee volgde hem op de voet, al was ze wel verward over de situatie. “Eevee, haal die fiets in met een Quick Attack en haal die pokémon van de fiets af!” droeg Daniel zijn pokémon op. Hij probeerde zich harder af te zetten om het voertuig zelf ook in te halen, maar daar had zijn partner meer succes mee. Ze sprong op en deed een poging de Swinub van de jongen eraf te plukken. Als dat maar goed ging.
and i'm best friends with my doubt
love,libby

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   zo apr 24, 2016 10:34 pm

We are all here on earth to help others
Wacht, had hij zijn begroeting niet te informeel laten klinken? Je raakte er gewend aan, omgeven dor vrijwel boer lui of een hechte stad. Al was dit duidelijk niet Johto en was zelfs een simpele Tauros amper te bekennen. In ieder geval sprak de frons van de ander zijn ongenoegen haar duidelijk uit, waardoor hij maar al te opgelucht was dat die verdween na zijn wat meer formele woorden. Ondanks zijn redding kwam er geen hoopgevende antwoord uit, die bovendien klonk als een karakter in een Digimon spel wat hij speelde. Zin stem was behoorlijk monotoon, maar de boodschap kam aan: hij had geen flauw benul. Misschien had hij dat ook wel kunnen verwachten van iemand die de stoet bejaarden niet kende? Die kon je moeilijk missen in een dorp als deze, right? “Helaas, bedankt in ieder geval voor je antwoord,” voelde hij er maar beleefd op, met een wat kinderlijke glimlach. Die frons was dus weg, maar vooralsnog voelde hij zich niet op zijn gemak met de emotieloze gezicht van de ander. Al zou daar snel verandering in komen.
Het volgende moment zat hij te rennen als een op hol geslagen Doduo achter zijn fiets ‘en Swinub aan. Rustig nadenken. De straat liep gelukkig dood en zelfs de stoet ouderen leken al een minuut bezig te zijn met het omkeren van hun fietsen. Echter… liep het dood bij een gracht. Zijn hoop zakte in zijn schoenen en gefrustreerd duwde hij zijn benen krachtiger naar voren maar helaas was hij te langzaam.

Een tel weerklonken er echter stappen achter hem en de voetstappen van een... Eevee? Nog voordat hij deze mede-renner had kunnen zien sprintte de Eevee hem voorbij en probeerde hij duidelijk de Swinub van de fiets af te krijgen. Al was de mindset van de Pokémon onveranderd gebleven en knorde hij nog steeds enthousiast over de ‘fiets achtbaan’. Op tijd wist de Eevee echter de Swinub te bevrijden die nota bene amper tegenhield en ving Joey de glimp op van de ander die hij nog net aangesproken had. Had hij hem zomaar dan geholpen, zonder een reden? Was dit weer een… held? Een norse blik kwam in zijn bruine ogen te staan toen hij zichzelf afremde maar op tijd drong het besef door dat de ander vooralsnog zijn Swinub van een badje gered had. Deuce drong echter de redding niet door en vrolijk sprong hij weer op het hoofd van de donkerblonde jongen. Opgelucht ademde hij uit, eveneens weer op adem komend van de sprint van zonet. “Bedankt, voor de redding, trouwens! Echt waar, je Eevee was trouwens ook geweldig,” Het kostte zoveel moeite om zulke woorden uit te moeten spreken met zijn vader nog vers op zijn netvlies. Talentloze zoon, was hij nog steeds in zijn ogen en complimenten waren niet voor hem gediend. Hij schudde de gedachten maar snel weg; deze jongen had er niets mee te maken. “Het lijkt erop dat mijn-Aaah!” Net toen hij de staat van zijn fiets wilde opnemen, zakte hij letterlijk op zijn knïen met zijn vingers door zijn haar. Z-Zijn fiets! Het had de ‘redding’  niet overleefd en dreef nou in de gracht waar de meest smerige dingen in zat. “M-Mijn... f-fiets… Mijn waardevolle fiets!”
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   zo apr 24, 2016 10:58 pm

i'm a pro at imperfections
De jongen reageerde er beleefd op. Daniel wist niet hoe hij zich erbij moest voelen, maar het deed hem goed om te weten dat hij blijkbaar zo’n effect op anderen had. Als het al aan zijn frons had gelegen, tenminste. Hij had dit keer namelijk niet hardop gezegd dat het onbeleefd was geweest en dat hij niet op brutaliteit in zou gaan. Vooral dat laatste was meer iets voor zijn zus of oudste broer. Het was iets wat zijn ouders al vaak genoeg hadden gezegd en daardoor sloeg het ook over op de generatie erna. Daniel was wat dat betreft nog best mild voor de Sweets hun doen.

Voor hij er een reactie op kon geven, ging de fiets van de jongen er vandoor. Na een kort moment van stilte – gevolgd door een ingeving – sprintte hij er met zijn Eevee achter aan. De jongen zijn pokémon moest gered worden van een smerige ondergang, want hoewel het Daniel eerst niet was opgevallen, zag hij na een paar tellen van rennen de gracht onderaan de helling. Gelukkig wist zijn eigen pokémon het wel tot een goed einde te brengen voor het kleine varkentje. Ze plukte hem soepel van de fiets af, welke nog steeds naar beneden denderde en uiteindelijk met een plons in de gracht belandde. Daar ging het nu echter even niet om. Het ging om de pokémon van de jongen. Daniel stopte rustig met sprinten en kwam een beetje buiten adem tot stilstand. Zijn blik stond op zijn Eevee en de vreemdeling gericht, welke nu zijn eigen partner op zijn hoofd had zitten. Vreemd.

“Geen probleem,” reageerde hij rustig, al hijgde hij nog steeds een beetje na. “Eevee deed al het werk, eigenlijk.” Hij deed vrijwel niets. Zoals gewoonlijk. Gewoon de standaard dingen die iedereen zou doen en that’s it. Blijkbaar viel het de jongen nu ook op dat zijn fiets in de gracht was beland en nam hij het niet zo goed op. Langzaam richtte Daniel zijn blik van de knul op de gracht. “We kunnen hem eruit vissen,” begon hij met vertellen. Waarom een fiets zoveel waarde had was hem onduidelijk, maar als het de jongen zou opvrolijken, wel…
and i'm best friends with my doubt
love,libby

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   zo apr 24, 2016 11:22 pm

We are all here on earth to help others
Een emotieloos gezicht en een frons die hem nogal intimideerde, máár de ander was toch bescheiden. Als hij enkel hem af had gesnauwd of doelloos naar voren had gestaard, dacht hij te maken te hebben met een robot met een Eevee. “Jij besloot een vreemde te helpen. Je Eevee had het niet zonder jouw commando gedaan,” reageerde hij er eerlijk op. Nogmaals, complimenten moeten geven aan een ander was niet zijn sterkste of lievelingspunt. Echter moest de ander eens weten dat hij niet zo bescheiden tegen hem hoefde te zijn. Eerlijkheid en vrij recht voor zijn raap zijn, vond hij persoonlijk wel fijn. Dus de ander had emotie n dat scheelde iets, al veranderde de situatie niet op dramatische wijze. Eigenlijk helemaal niet.

In een stressvolle houding staarde hij namelijk naar zijn dobberende fiets in de gracht die zijn moeder hem jaren geleden gekocht had. Hoe kreeg hij in Taurosnaam zijn fiets uit het smerige water zonder het met zijn vingers aan te moeten raken? Toen kwam de ander met een geweldige ingeving: eruit vissen! “… Natuurlijk, ja!” De jongen sprong overeind en Deuce greep zich steviger aan zijn haren vast. Met zijn blik op de gracht en de afstand tussen het pad en zijn dobberende fiets gericht leek het wel op een haalbare afstand met een lange tak of een echte vishengel. Of…? Hij zou datgene kunnen doen wat hij op de boerderij gedaan had, wanneer het sterk vroor en een tennisbal in een gat in het ijs gevallen was. Hij zou het eruit kunnen halen met een simpele tak, als het water onder hem sterk genoeg gevroren was. Dat tweede was zo geregeld, maar hij had nog een lange tak nodig gezien hij niet verwachtte dat het varkentje in staat was een groot stuk water te bevriezen. Daarvoor had hij weer de ander zijn hulp nodig. “Zou je kunnen zoeken naar een lange, stevige kale tak van… ongeveer deze lengte,” Hij maakte door zijn handen op een afstand van elkaar te houden een ruwe schatting van hoelang het moest wezen. Rond de één meter was goed genoeg. “En.. Deuce, gebruik je Powder Snow keer op keer, maar put jezelf niet uit!” De Swinub knorde zwakjes, sprong van zijn hoofd af en blies meerdere malen een ijskoude lucht over het ijs; een klein stuk bevriezend maar niet dik genoeg om met zijn gewicht erop te staan. En om Deuce een tak te laten vasthouden en een fiets op moeten trekken was te absurd. Nou moest hij echt hopen dat of de tak lang genoeg was of Deuce het in zich had om het ijs te verdikken.
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   ma apr 25, 2016 12:46 pm

i'm a pro at imperfections
Hij had het initiatief genomen en niet Eevee. Dat was een sterk argument waar Daniel op het moment niks tegen in kon brengen. Toch zag hij zichzelf niet als de redder in nood – hij had simpelweg ervoor gekozen om iemand te helpen, maar zoiets leek hem menselijk. De Sweets waren dat in vele opzichten niet, dus moest dat wel gecompenseerd worden. De jongen knikte simpelweg. “Dat is waar,” sprak hij kalm. Hij koos ervoor om er niet veel aandacht meer aan te besteden, want dat was het in zijn ogen niet waard. Gebeurd was gebeurd en het was niet alsof hij stond te popelen om te helpen, maar hij had het gedaan omdat hij het kon. Dat was waar de hele situatie om draaide.

Zijn voorstel scheen de vreemdeling wel te bevallen. Daniel voelde zich wel erg nuttig vandaag. Het gaf hem een vreemd gevoel. Daar bleef het echter nog niet bij, want zijn hulp werd wederom gevraagd. De witharige knul knikte en keek zoekend om zich heen. Verderop stonden wel een paar bomen, maar als die al takken waren verloren door de barre winter, dan was dat al lang en breed opgeruimd. Nu stonden ze juist weer in bloei. Daniel werd dus gedwongen om een tak af te breken. Rustig liep hij op de bomen af en probeerde in te schatten welke tak lang en sterk genoeg zou zijn. Na een keuze te hebben gemaakt, riep hij zijn Eevee bij zich. “Kun je een Swift aanval op die plek richten?” vroeg hij aan de pluizenbol. Hij wees naar het punt dat hij bedoelde, dat de tak zo ongeveer een meter groot liet. Het was echter een vrij stevige tak, dus ze zouden meer moeite moeten doen om die te kunnen breken. Eevee opende haar bek en een aantal vlijmscherpe sterren schoten eruit, recht op hun doelwit af.

“Breek het nu met een Bite.” De pokémon gebruikte de stam van de boom als een soort opstapje en sprong toen naar de plek die was verzwakt. Eevee klemde vervolgens haar kaken krachtig eromheen en beet met gemak door het textuur heen. Tevreden landde ze op vier pootjes en draaide ze trots haar hoofdje naar Daniel om. De jongen begreep echter niet dat ze een compliment afwachtte en liep rustig op de tak af. Zonder iets te zeggen raapte hij het op en liep hij terug naar de knul die z’n fiets probeerde te redden – gevolgd door een teleurgestelde pokémon.
and i'm best friends with my doubt
love,libby

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   ma apr 25, 2016 7:18 pm

We are all here on earth to help others
Het was hem zowaar gelukt dat de ander hem maar gelijk gaf. Als hij niet had besloten een wildvreemde jongen te helpen, lag er een Swinub én fiets in de sloot. Kijk, dan had hij flink wat meer zitten stressen dan nu. Al moest hij toegeven dat een dobberende waardevolle fiets – al kostte hij vrij weinig – niet veel beter was. In ieder geval waagde hij maar een poging het te redden door eerst een stuk te bevriezen en de fiets naar zich toe te trekken met een tak. Een lange tak wel te verstaan, en dán was er hoop. Hij was eigenlijk aangenaam verrast dat de ander gelijk een tak haalde. En hij had zijn compliment eerder bescheiden afgewezen? Joey snoof met gemengde gevoelens. Een held had dezelfde bescheidenheid bij elke actie die ze verrichten en ze zagen hun krachten als niets ‘bijzonders’. Hun talent was niet uniek. Hij duwde de verbitterde woorden weg en nam het ijs op wat inmiddels verschenen was. Het was amper dik genoeg voor zijn gewicht maar Deuce kon het duidelijk niet langer aan. Het zwijntje’s ijzige adem zwakte af en uiteindelijk sprong hij weer op zijn hoofd. “Bedankt, Deuce!” De Swinub maakte het zich gemakkelijk in zijn donkerblonde haar en knorde tevreden. Zijn taak was volbracht maar nu had hij nog dat tak nodig. En, daar was het! De ander liep met een tevreden Eevee op hem af en overhandigde deze aan hem. “Het is... net lang genoeg, bedankt!” bedankte hij hem, waarna hij met enige tegenzin een voet rustte op het ijs. V-Voelde hij het nu al onder zijn voet kraken, of vergistte hij zich? “O-Oké, rustig aan…” Nerveus rustte hij een tweede voet op het ijs en na enkele tellen gewacht te hebben, kroop hij enkele centimeters verder als een peuter. Dit had hij wellicht vaak op de boerderij moeten doen maar in een gracht als deze was hij niet gewend. Het was zelfs smeriger dan het water bij een polder voor zijn gevoel. Wie weet wat er allemaal in lag. Hij moest er gewoon niet aan denken en gewoon zijn ding doen: zijn fiets redden!

Als een beginnende visser stak hij zijn ‘hengel’ uit en duwde het uiteinde tussen de spaken van zijn voorwiel. Beet! Nu nog het ijs op krijgen… Met enige moeite trok hij de fiets naar het ijs toe maar nog voordat hij zijn wiel vast had kunnen grijpen met zijn handen, gleed hij weg. “Sh-“ schold hij, zijn evenwicht verloren op het ijs en gleed recht op zijn fiets af. Als een gek zwaaide hij maar met zijn tak en greep met zijn vrije hand zijn voorwiel vast. “H-Hebbes, en… Help!” Hij stak zijn tak maar richting het ijs toe om zijn beweging af te remmen maar veel effect had het niet. N-Nee, hij weigerde nat te worden met smerig water des dorps! Zijn enige redding kwam in de vorm van het zwijntje die de tak afrende en eenmaal op het ijs het uiteinde van de tak vastgreep met zijn poten. Een Pokémon van amper zeven kilogram die een knul en een fiets probeerde te dragen? Nee, dat werd hem niet. Vol gekreun leunde de Swinub naar achteren in de hoop beide loodzware figuren op te trekken maar het leek erop dat de held weer moest toeslaan.
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   wo apr 27, 2016 6:22 pm

i'm a pro at imperfections
Zodra Daniel aan kwam gelopen, zag hij dat de jongen en zijn pokémon ook druk bezig waren geweest. Pas nu leerde hij dat de andere pokémon van het stel een ijstype moest zijn en liet daar nou net zijn voorkeur bij liggen. Hij had echter nog steeds geen flauw idee om welk beest het ging – want namen waren niet zijn sterkste punt en hij was ook niet zo slim om zijn pokédex erbij te pakken. Er waren op het moment belangrijkere zaken die geklaard moesten worden en in dit geval was dat het redden van de jongen zijn fiets. Daniel gaf de tak aan de jongen over en werd bedankt. Kennelijk was het net groot genoeg. Het verbaasde hem dat het in één keer was gelukt, want normaal gesproken wist hij juist net iets te verpesten. Desondanks bleef hij zoals altijd emotieloos voor zich uitkijken, want glimlachen was iets dat bij het Sweets gezin niet vaak gebeurde.

De jongen waagde zich het ijs op. Daniel hoorde het kraken en constateerde meteen dat het niet dik genoeg was. Of had hij het zich verbeeld. Voor de zekerheid begaf hij zich dichter naar de oeverrand om in te kunnen grijpen als dat nodig was. Eevee volgde zijn voorbeeld. Tot de witharige knul zijn verbazing wist de vreemdeling zijn fiets aan de haak te slaan, maar het bleek alsnog mis te gaan toen hij zijn fiets er echt uit wilde pakken. De pokémon van de jongen sprintte meteen het ijs op en greep de tak vast, maar Daniel bedacht zich dat zijn eigen gewicht teveel zou zijn. “Eevee, pak die pokémon vast,” droeg hij zijn eigen wezen op. Ze luisterde en greep de ijspokémon vast, waarna Daniel zich voorzichtig naar de rand begaf en zijn Eevee probeerde op te tillen. Hij kwam er net niet bij, dus hij moest wel een stukje het zelfgemaakte pad op. Voorzichtig schuifelde hij naar voren, biddend naar Arceus dat het iedereen zou houden, en pakte toen zijn eigen pokémon vast zodra hij in de buurt was.

En toen hoorde hij het harder kraken.
and i'm best friends with my doubt
love,libby


OOC: Als het helpt, kan je Danny wel godmoden c:

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   wo apr 27, 2016 9:55 pm

We are all here on earth to help others
Het ijs onder zijn voeten begon heviger te kraken en zijn fietser kwam steeds dichterbij. Zo had hij nou de redding van het object niet voor ogen gezien. Het was waardevol voor hem maar als hij daar doorweekt bij moest raken én zelfs zijn Swinub zijn ergste vijand moest trotseren? Nee het antwoord was betrekkelijk eenvoudig maar er was géén terugweg. Hij had het fiets vast met één hand en gleed van het ijs richting het water, terwijl Deuce het tak vasthield wat hij naar hem uitstak. Lang zou de zwijn het niet uit kunnen houden om een mens en zwaar object een paar tientallen seconden te moeten dragen onder deze hoek. Nee, dat was onmogelijk. Dus, jep, dat werd een maand zeer ziek in bed liggen in een onbekende regio. Joey slikte nerveus en begon maar wanhopig te trappen tegen het ijs in de hoop het ijs zodanig aan Deuce’s zijde omhoog te krijgen. Het was een poging om het glijden te stoppen en zijn fiets op het ijs te krijgen maar… Geluk stond niet aan zijn zijde. Ach, waarom zou hij als een gemiddeld talentloze knul iets hebben als geluk? Dat was naïef van hem maar wat moest hij anders?!

Met zijn hart al licht koppelend in zijn keel keerde hij zijn gezicht om naar Deuce om een stel dramatische woorden uit te spreken: ‘Laat mij... los, blijf voortleven’. Zo ver kwam het niet want direct klonk de stem van de ander die zijn Eevee op Deuce afgestuurd had met de taak hem vast te houden. “Wa…” kraamde hij positief verrast uit, waarna de ander juist zijn Eevee vasthield en hen optrok.  De ander was duidelijk geen normale buitenstaander meer maar een volslagen held en voor deze ene keer liet hij het maar hem voorbij gaan. Hij had een held nodig voor deze ene keer. De hele massa en Joey zelf trokken aan het voorwerp of figuur voor hen en met het steeds luider gekraak onder hen, nam zijn eigen hartslag toe. Elk moment begaf het ijs door hun gewicht. Tsk. “TREK!” bracht Joey brullend uit, en daarmee trok iedereen tegelijk. “Kom… op…” En met enige gekreun kwam zijn fiets wonderbaarlijk op het ijs. Nog voordat de jongen vrolijk had kunnen glimlachen, begaf het ijs vlak onder hun voeten. Niet onder de fiets echter.

Angst nam zijn lichaam over en razendsnel sprong Deuce al op het hoofd van de jongen. Nat worden was wel het laatste wat de Swinub moest overkomen. Met een luide plons kwam hij in het ijskoude water terecht en geschrokken en alerter dan voorheen, zwom Joey direct naar het oppervlak. “K-K-Koud… R-Rand… S-Snel…” Warmte. Uit water.  Meer wilde hij niet en automatisch zwom hij, hevig bibberend naar de kade. Met zijn handen tegen de stoep aan, ademde hij al klappertandend uit. Oké, hij had geluk dicht bij de kade beland te zijn maar de ander en zijn Eevee dan? De twee vielen hem al direct op en met de tak ironisch genoeg voor hem drijvend stak hij die naar de twee uit. “P-P-P-Pak…T-t-tak…” Snel. Uit koud. Hij wilde niets meer dan zoiets simpels en dat ging hij mooi niet alleen doen: hij zou samen met de andere twee eruit stappen. En die fiets? Die lag nietsvermoedend op een stuk ijs, drijvend naast hem.
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   wo apr 27, 2016 10:14 pm

i'm a pro at imperfections
Hij was nog nooit in zo’n hachelijke situatie beland. Daniel vond het maar niets. Hij wilde grip hebben op een voorval; hij wilde zeker zijn van de uitkomst en hij wilde weten wat hij als volgende stap moest doen. Dat was een eigenschap die opgroeien met de Sweets met zich meebracht. Het gezin begon niet zomaar aan iets zonder elke consequentie te weten. Daniel wist de consequenties hiervan niet – hij wist amper wat hij deed toen hij het al lang en breed had gedaan. De jongen wist hem uit zijn gedachtestroom te halen door te gillen dat hij moest trekken en dat was precies wat hij deed. Met al zijn macht. Het wierp daadwerkelijk nog vruchten af ook, want de witharige knul merkte, zodra hij zijn ogen weer kon openen na de inspanning, dat de fiets het op het ijs had gered.

En dat was het ijs teveel.

Daniel slaakte, in tegenstelling tot zijn Eevee, nog net geen verraste kreet. Het koude water zorgde ervoor dat het niet eens mogelijk was, want voor hij het wist, was hij al kopje onder gegaan. De jongen probeerde echter zo snel mogelijk naar het oppervlak te gaan en haalde diep adem, waarna hij driftig zocht naar zijn pokémon. “Eevee?” vroeg hij, nog net bezorgd klinkend. De Eevee kwam gelukkig niet ver bij hem vandaan boven water. Meteen pakte Daniel haar vast en probeerde haar boven water te houden. Niet veel later kreeg hij dezelfde tak van eerder in zijn vizier, waarna een simpele commando in een bekende stem naar hem werd gesproken. Hij deed wat van hem gevraagd werd en pakte met zijn vrije hand de tak vast, waarna hij naar de kant probeerde te zwemmen. Dat was een vaardigheid die hem gelukkig wel was geleerd. Hij was zelfs nog op een cursus reddingszwemmen gezet toen hij jonger was. Gelukkig was dat nu niet echt nodig en bereikte hij de kant met gemak dankzij de ander. Eevee sprong al vlug op de oever. Daniel zelf wachtte tot de andere knul het water uit was, puur uit beleefdheid. The cold never bothered him anyway.
and i'm best friends with my doubt
love,libby

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   wo mei 18, 2016 9:46 pm

We are all here on earth to help others
Natuurlijk was hij geen held maar ieder ander had het persoon die dankzij hem in het ijskoude, smerige water beland was hulp aangeboden. In de vorm van een tak daarentegen. Veel meer had hij niet bij zich en het had al geholpen met het opvissen van de fiets, dus… waarom niet een mens en een Eevee als ze toch bezig waren? Zodoende had hij de tak naar de twee uitgestoken en wonderbaarlijk hadden ze zich daaraan vastgegrepen. In de tussentijd verloor hij al het gevoel in zijn onderbenen die meer klompen van vlees waren dan een onderdeel van zijn lichaam. En het gevoel van een zwijn op zijn hoofd was ook al verdwenen. Hij ging het niet langer meer verduren, dat wist hij wel al zeker. T-Te k-koud. Straks vroor zelfs het tak aan hem vast. H-Hij wilde niet eindigen als een gevroren mens met een tak. Al… het was beter dan een held? Daar kon hij mee leven, of beter gezegd.. doodvriezen! Joey schudde de gedachten weg in een poging zijn aandacht bij de situatie te houden. Hij zou de twee uit het water moeten trekken en die twee waren.. onzichtbaar, huh?

Echter bleek al spoedig dat enkel hij nog in het water zat. Deuce en zelfs de andere twee zaten op het droge. “E-Eh…?!” kraamde hij verward. Ow, ha… ha… Met een ongemakkelijke lach greep hij de stoep vast en trok zichzelf op de stoep. N-Natuurlijk, hij had al eigenlijk het ijskoude water uit kunnen gaan, recht de nóg koudere land op. Eerst ging zijn aandacht echter naar de twee die hun nog net te hulp waren geschoten als ‘helden’. Het paste vreemd genoeg wel iemand met zulk afwijkend haar en een divers evoluerende Pokémon een held te zien worden. Grmpf. “B-B-B-Bedankt, v-v-v-voor… j-j-ee… B-Ben… j-j-e… i-i-i-in… o-o-orde…?” Het donkerblonde bibberend hoopje had geprobeerd de twee te bedanken en simpelweg te vragen of ze nog oké waren maar het kwam er niet heel goed uit. En het was niet alsof hij een Pokémon had die vlammen kon spuwen of warmte kon creëren, enkel een sneeuw spuwende zwijn. Fijn. Alhoewel, was hij eigenlijk ook inmiddels in orde, gezien hij het op zijn natte hoofd had moeten zitten? De Swinub lag rustig vlak naast hem, zijn vacht uitschuddend die vervolgens pluisde tot er een bruine bol overbleef. Juist, ja. Het beantwoordde wel zijn vraag dat hij ten minste oké was, m-maar…. Hij zelf allerminst. En zijn fiets? Dat schoot hem geeneens te binnen. Enkel een luide nies schoot naar buit, gevolgd door een snottbel ter grote van die van een Cubchoo.
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Maximilian Sweets
Punten : 515
Gender : Male ♂
Age : 18
Type : Breeder
Regions : Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4965-maximilian-daniel-sweets#102844 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4966-maximilian-s-pokedex#102851

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   wo mei 18, 2016 10:37 pm

i'm a pro at imperfections
Hij werkte zichzelf de oever op met een korte kreun, waarna hij overeind kwam en de schade bekeek. Hij was echt zeiknat van top tot teen – maar dat was ook logisch als je naging dat hij kopje onder was gegaan. Van de kou had hij niet zoveel last. Ja, hij had het een tikje koud, maar hij stond niet te trillen. In tegenstelling tot zijn pokémon, want die begon hevig te shaken. Daniel werd bedankt voor de hulp en er werd toen gevraagd of hij in orde was. Loom keek hij naar de donkerblonde knul. “Ik heb niks,” merkte hij op. Misschien een kleine trauma voor over veel te dun ijs schuifelen, maar dat was het verder. Daniel keek naar zijn Eevee. “Zij heeft het ook alleen maar koud,” constateerde hij toen. “En jij?” Het leek hem dat niemand iets had opgelopen, behalve misschien een opkomende verkoudheid door de kou zelf.

Vanuit zijn ooghoeken zag hij toen dat de fiets nog op een stuk ijs dreef en tot hun geluk lag dat in de buurt van de waterrand. Daniel liep naar de kant toe, ging op zijn knieën zitten en reikte naar het stuk ijs met de fiets op. Zodra hij iets bij zijn vingers voelde, trok hij direct terug en had hij de fiets dan eindelijk terug op de kant. “Gezondheid,” sprak hij haast automatisch toen hij de nies hoorde, waarna hij zich omdraaide en met de fiets naar het groepje terug liep. “Hier is je fiets. We kunnen nu denk ik beter even naar het pokécenter om op te drogen,” stelde hij toen voor. Zijn blik viel op de snottebel. “Daar hebben ze voor jou ook vast wel een zakdoek.”
and i'm best friends with my doubt
love,libby

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Joey Breeze
Punten : 897
Gender : Male ♂
Age : 18 Jaar
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mamoswine
http://pokemon-journey.actieforum.com/t4970-joey-breeze#103014 http://pokemon-journey.actieforum.com/t4971-joey-s-pokedex#103018

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   wo mei 18, 2016 11:11 pm

We are all here on earth to help others
Hevig bibberend door de frisse wind op zijn doorweekte lichaam, wist hij enigszins te vragen hoe het met de ander was. Misschien niet de beste vraag, gezien het feit dat ze alle drieën – Deuce was een twijfelgeval-  doorweekt waren en het koud hadden. Al waren hij en de Eevee de enige die daadwerkelijk trilde wat hem op enkel verbaasde. Als kind was hij persoonlijk ook wel koude winters gewend en was hij er enigszins gewend aan geraakt, kon hij de ander niet tippen. Was de ander koud gewend of kostte dat al zijn wilskracht om ‘sterk’ te ogen? Met een wat vragend gezichtsuitdrukking staarde hij de ander kort bedenkelijk aan. Hij leek niet anders dan voorheen, en had zelfs geen kippenvel. Wonderbaarlijk. Dat bleek ook uit zijn antwoord, waarna hij vermeldde dat de Eevee het enkel ‘koud’ had. Daar kon Joey enkel ietwat schaapachtig om glimlachen toen zijn blik kort naar de eveneens bibberende figuur keek. Toen het echter over zijn staat ging, bleef zijn blik op de Eevee rusten. Dat had eigenlijk al de ander zijn vraag moeten beantwoorden. “Ik voel me als jouw Eevee. Koud, Extreem koud,” Hij waagde een poging zijn stem stabiel te houden, ondanks het gebibber en geklappertand. Hatsjuu! Dat al helemaal. Vol afschuw voelde hij iets aan zijn neus hangen en wreef het met afschuw weg. Met dichtgetrokken ogen wapperde hij vervolgens zijn arm, hopend het vieze goedje weg te krijgen. Het was hartstikke smerig. Dat was hij bijna vergeten als nadeel van het koud hebben: verkoudheid. Het enig goede eraan was in bed kunnen liggen met warme soep en een Gameboy om Digimon in te spelen. In een poging zich op te warmen hield hij zijn armen over elkaar en trok zijn rits wat meer omhoog. Het was wel minder effectief dan hij had willen hopen. Het geknor van Deuce had zelfs een meer verwarmend effect… op een andere manier.

Plotseling liep echter de ander naar de waterrand toe en zwijgend haalde hij zijn fiets op de stoep. “N-Natuurlijk…” kraamde Joey al voordat hij er erg in had, “… Heh, bijna vergeten door dit alles,” Hij mompelde het eerder tegen zichzelf dan iemand anders. Hij was er door de vrieskou volledig over vergeten! En… nu zou zijn ziel zijn lichaam niet meer verlaten en veranderen in een Duskull. Het was een vreemd bijgeloof dat als je nieste je ziel uit je lichaam schoot. Als je niets zei, zoals ‘gezondheid’ verdween je ziel. Vreemde waanzinnigheid. Dat vond een geschiedenis docent plezierig te vertellen toen ze op Halloween les hadden. Nou macht hij hem nog twee maal bedanken. Held alert.
Met eenmaal zijn fiets weer in handen, klemde hij maar één hand erop, voordat hij met gemengde gevoelens het voorwerp een ongemakkelijke knuffel gaf. Zo smerig maar o zo geweldige fiets van hem. De Swinub vond het echter te erg worden en kroop verder naar achteren op zijn hoofd, ontevreden snuivend bij de geur. Joey liet zijn fiets met één hand vast bij het stuur en keek de Swinub moeizaam aan. “Don’t judge! Het blijft ook jouw lievelingsfiets!” Daar had Deuce niets op tegen te brengen en knorde enkel op. Simpel wezen. Nog voordat hij de ander kon bedanken, kwam hij met een voorstel waar hij onmogelijk ‘nee’ op kon zeggen. De donkerblonde jongen knikte met zijn trillende hoofd die helaas niet meewerkte op het tweede punt. “W-Weer?!” Ja, dezelfde snottebel hing aan zijn neus en hij weigerde een twee poging. “Ik ga wijs achter je lopen,” zijn wangen waren uit schaamte al rood gekleurd door de snottebel en met een zucht duwde hij zijn fiets naar voren, “Weet jij dan waar de Pokémon Center zit? Je kende het hier toch niet of..?” Of was er géén Pokémon Center hier?
what on earth the others are here for I don't know
love, libby
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Match Set   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Match Set
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 5Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Vaniville Town-
Ga naar: