Leave 'em powerless - Pagina 2
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

  Leave 'em powerless

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
avatar
Administrator
Raven Strider
Punten : 529
Gender : Male ♂
Age : 22 Years | 08/06
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t130-raven-strider http://pokemon-journey.actieforum.com/t133-raven-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   ma nov 23, 2015 5:40 am


Raven liet Laura haar ding doen, terwijl hij zelf nauwlettend in de gaten hield of iemand hun kant op kwam lopen. Zijn oren waren sterk gefocust op de stilte om hen heen, dat af en toe werd onderbroken door het gerommel van zijn collega. Wat het ook was dat ze deed, het leek te werken, want het duurde niet lang voor de stroom in het hele gebouw uitviel. Het werd meteen onrustig in de fabriek, en Raven kon het geluid horen van dichtslaande deuren en verraste stemmen. Ze moesten snel zijn nu, want de bewakers zouden als eerst naar de generator gaan om te controleren of alles in orde was.

Er moest echter nog één ding gebeuren voor ze zich uit de voeten konden maken. Het systeem moest overbelast raken zodat de machines ook uit zouden blijven. Fang zette met een grijns haar tanden in de uitgestoken kabel en liet de elektriciteit over haar vacht rollen. Er klonk een hoop geknetter en toen een doffe dreun, waardoor Raven wist dat het systeem voorlopig niet meer ging werken. De hal in de verte vulde zich met commanderend geschreeuw, en een drietal paar voeten zette zich haastig in beweging. Ze waren niet de enige die de knal hadden opgemerkt. Laura wisselde de kabel snel om met twee nieuwe, en Fang besloot er nog even een extra schepje bovenop te doen door ze allebei beet te maken en de volle lading te geven. Haar hele lichaam lichtte op als een gloeilamp en toen Raven zich haastig omdraaide om Laura te waarschuwen dat ze echt moesten gaan nu, stond er een Luxray in plaats van een Luxio. Ze hield trots de kabels in haar bek omhoog om Raven te tonen dat dit klusje heel simpel geklaard was. De jongen in het zwart fronste even verrast toen de leeuwin haar kop in zijn nu statische hand duwde. "Ga je nog stoppen met groeien?" merkte hij op. Met een Noivern, een Lucario en een Deino die zo blind was als de nacht, was zijn appartement eigenlijk al veel te klein.

Raven kon Fang echter niet de tijd geven om te wennen aan haar nieuwe evolutie. De bewakers waren heel dichtbij nu. Hij liet de Luxray snel terugkeren in haar pokéball, waardoor de duisternis om hen heen nog één keer werd verlicht, en pakte toen Laura's pols beet. "Deze kant op," riep hij, terwijl hij haar door de gangen begon mee te trekken. Ze hadden één voordeel en dat was dat ze geen zaklamp nodig hadden om zich door het gebouw te manoeuvreren. Nadat ze een aantal verschillende zijgangen waren ingerend, kon Raven merken dat de bewakers achter begonnen te raken. Hij trok zijn mondhoek even op en draaide zijn gezicht toen naar achter om te controleren of Laura het nog bij kon houden, en hij haar niet half over de grond aan het meesleuren was.
are you afraid to fall

_________________

WE ARE NOT CONNECTED BY LIGHT BUT DARKNESS INSTEAD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Laura Montoya
Punten : 100
Gender : Female ♀
Age : 24 years
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Espeon
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3922-laura-montoya http://pokemon-journey.actieforum.com/t3932-laura-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6570-laura-s-work-log#132194

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   ma dec 21, 2015 9:04 am

leave 'em powerless

And I got that red lip classic thing that you like

Een verbaasde uitdrukking verscheen op Laura’s gezicht bij het zien van het licht om de Luxio heen. Dat gebeurde normaalgesproken niet met een Pokémon, zelfs niet als ze onder zo veel stroom stonden. Pokémon waren immers geen gloeilampjes. Het kostte echter geen tel nadat de Luxio van vorm begon te veranderen voor Laura om zich te beseffen wat er nou werkelijk gaande was. Duh, evolutie! Een glinstering verscheen in haar ogen. Ze had nog niet de kans gehad om evolutie te onderzoeken. Ze wilde nog eens een onderzoek doen over wetenschappelijk gestimuleerde evolutie, maar wachtte nog op officiële toestemming van de overheid om daar aan te kunnen beginnen. Team Rocket had misschien geen problemen met illegaal, maar Laura vond het prettiger om met toestemming te werken. Het kon immers maar zo zijn dat de overheid opnieuw besloot om haar geniale breintje in de gaten te houden.

Ze vond het bijna jammer dat het elektrische beest in haar bal verdween, maar toen ze de bewakers hoorde besefte ze zich dat het maar beter was. Ze kwamen natuurlijk checken wat er met de generator was gebeurd. De blondine begon zich af te vragen of alleen hacken niet al voldoende was geweest, maar als ze één techneut daar op zouden zetten zou het binnen een dag gefixt zijn en ze hadden meer tijd nodig. De plotselinge aanraking van Raven liet haar opkijken, maar ze schrok er niet van. Ze liet zich met gemak meetrekken, wetend dat ze anders gepakt zouden worden. Ondanks dat ze zich bewust bij de organisatie had aangesloten, was ze niet van plan om in de gevangenis terecht te komen. Daar was ze veel te slim voor.

Behalve dat ze al ontzettend slechte ogen had en daarom altijd een bril op haar neus droeg, was Laura ook nog eens enorm nachtblind. Ze kon wel horen dat er mensen achter hen aan zaten, maar ze zag geen snars nu ze geen lichten meer hadden. Hoe Raven nog gewoon vooruit kon komen was haar een raadsel, maar ze zou er niet over klagen. Ze begreep wel dat dat waarschijnlijk de reden was dat hij gekozen was om met haar mee te gaan de Power Plant in, en ze was wie er ook maar gezorgd had voor de indeling van de opdrachten daar enorm dankbaar voor – al vond ze het toch wel onprettig worden om meegesleept te worden. Alsnog bleef ze stil tot ze ergens stopten. “Ik herinner me niet dat de uitgang zo ver was,” fluisterde ze al hijgend terwijl ze haar handen op haar knieën legde. “En het gebouw niet zo donker?” Net toen ze dat zei sprongen de lichten aan, waarschijnlijk om de bewakers te helpen met het vinden van de inbrekers. “Ay caramba!” Het enige voordeel was dat ze nu zelf ook kon zien – tenminste, als haar ogen aan het licht gewend waren, want Arceus dat was fel. Ze deed haar best om zo snel mogelijk te wennen en checkte toen waar ze waren. “Ik geloof dat we niet ver van een nooduitgang zijn… Waarschijnlijk zit het op slot, maar ik heb nog wat van het gif… Om het slot weg te smelten…” Goh, zelfs praten werd moeilijk als je ogen pijn deden. Wie had dat gedacht.

   

_________________
not my fault,
I'm a maniac
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Raven Strider
Punten : 529
Gender : Male ♂
Age : 22 Years | 08/06
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t130-raven-strider http://pokemon-journey.actieforum.com/t133-raven-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   wo maa 23, 2016 4:15 pm


Raven rende net zolang door tot hij zeker wist dat de bewakers gestopt waren met achtervolgen. Om Laura op adem te laten komen hield hij stil en liet hij haar los zodat hij weer kon luisteren. In plaats van het fanatieke rennen, klonken de voetsporen nu ver en zoekend. Ze waren ze kwijtgeraakt en liepen nu als kippen zonder kop in het rond in een poging de rotzooi in het gebouw weer op orde te krijgen. Laura merkte op dat ze zich niet kon herinneren dat de nooduitgang zo ver was en dat klopte. Raven had tactisch een omweg genomen zodat ze de bewakers kwijt zouden raken. ”We zijn er bijna,” mompelde hij kort. De lichten sprongen plotseling aan, waarschijnlijk het noodsysteem, en Raven stond meteen weer op scherp omdat ze nu kwetsbaarder waren. Hij wilde voorkomen dat ze gezien zouden worden, dus pakte hij Laura weer beet en begon hij haar – opnieuw – door de gang te sleuren.

Haar opmerking over het slot had hij opgevangen, maar hij wachtte eerst tot ze de nooduitgang hadden bereikt voor hij er wat over zei. Er scheen een felle lamp (zo'n groene met een wit poppetje maar Raven kan geen kleuren zien) boven de deur zodat iedereen in geval van nood de uitgang kon vinden, maar natuurlijk was het in deze situatie gewoon nog op slot. ”Gebruik het maar,” zei hij snel, terwijl hij zich naar de nog lege hal omdraaide. Zijn vingers lagen op de pokéball van Luca en Fang, klaar om deze in te zetten mochten de bewakers komen opdagen.
are you afraid to fall

_________________

WE ARE NOT CONNECTED BY LIGHT BUT DARKNESS INSTEAD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Laura Montoya
Punten : 100
Gender : Female ♀
Age : 24 years
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Espeon
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3922-laura-montoya http://pokemon-journey.actieforum.com/t3932-laura-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6570-laura-s-work-log#132194

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   do maa 24, 2016 8:48 am

leave 'em powerless

And I got that red lip classic thing that you like

Laura wist niet wat ze moest vinden van de korte reacties van Raven. Ze ging er maar van uit dat zijn lage spraakzaamheid lag aan het feit dat ze stil moesten zijn als ze niet gehoord wilden worden, anders zou ze zich misschien beledigd voelen. Hij kwam niet echt onzeker op haar over dus dat was het probleem sowieso niet. Misschien was hij net als Carmilla en hield hij gewoon niet van mensen. Dan hoopt ze dat hij niet al te vaak dit soort team missies uit hoefde te voeren.

Haar gedachtes werden ruw afgekapt toen ze opnieuw aan haar arm werd meegetrokken. Haar vrije hand sloeg ze tegen haar mond om te voorkomen dat ze een gil slaakte. Als ze zich niet negatief voelde over de korte reacties, dan voelde ze zeker irritatie omdat hij haar niet waarschuwde voor hij dit soort streken uithaalde. De blondine was slim genoeg om zich te beseffen dat het voor haar veiligheid was, anders was ze misschien nog boos geworden. Dat werd ze ook een klein beetje, maar de tijd om het te uiten nam ze gewoon niet. Het was een voordeel dat ze een ander doel voor ogen hadden en dat Laura’s gif daar voor nodig was, want dan raakte ze afgeleid en vergat ze haar frustraties. Zo makkelijk ging dat.

Zodra haar de opdracht werd gegeven haalde ze een tweede ‘pen’ tevoorschijn net als de eerste en stak ze deze in het sleutelgat. De handeling gebeurde een stuk slordiger dan de vorige keer, wat kwam doordat ze haast had. Gelukkig startte de reactie meteen en was de deur open nog voor ze met haar vingers kon knippen. Een klein duwtje was genoeg om een opening te creëren waar ze doorheen pasten. “Pas op, dat spul bijt,” waarschuwde ze terwijl ze zichzelf voorzichtig de deurpost door verplaatste. Wel jammer dat de bewakers achter hen aan zaten, want als ze geen vermoedens hadden dat er mensen in het gebouw waren geweest had het net geleken of de inbreker een verdwaalde Gabite was.

   

_________________
not my fault,
I'm a maniac
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Raven Strider
Punten : 529
Gender : Male ♂
Age : 22 Years | 08/06
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t130-raven-strider http://pokemon-journey.actieforum.com/t133-raven-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   vr maa 25, 2016 10:09 pm


Het openmaken van het slot leek iets minder soepel te gaan dan de vorige keer, maar dat kwam vast door de stress die op haar schouders drukte. Hij hoorde haar even prutsen, maar uiteindelijk werkte het weer net zo goed en gleed de deur soepel open. Raven bleef geen seconde langer staan om de bewakers te verwelkomen. Hij draaide zich om en rende de opening door, dit keer zonder Laura vast te grijpen. Hij verwachtte dat ze nu wel kon zien waar ze naartoe moesten.

Buiten in de open ruimte van de badlands voelde hij zich vreemd blootgesteld, maar ze waren in ieder geval het gebouw uit. Dat wilde echter nog niet zeggen dat ze al konden stoppen. Dit was nog steeds prive terrein. "Daar, over het hek heen," riep hij naar Laura, terwijl hij een knikje gaf naar het grote gaashek dat bijna de gehele centrale omheinde. Er was geen tijd om een andere weg erom- of doorheen te vinden. Raven rende er doelbewust op af, wetende dat hij geen moeite zou hebben zich eroverheen te gooien, maar besefte op het laatste moment dat zijn vrouwelijke collega (zonder schoenen notabene) hier waarschijnlijk anders over dacht. Hij stopte voor het hek, draaide zich om en stak zijn arm uit zodat ze die kon beetpakken. "Ik help je," merkte hij op. Met wat hulp zou ze er wel overheen moeten komen. Maar het moest wel snel gebeuren, want de bewakers zaten op hun hielen.
are you afraid to fall

_________________

WE ARE NOT CONNECTED BY LIGHT BUT DARKNESS INSTEAD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Laura Montoya
Punten : 100
Gender : Female ♀
Age : 24 years
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Espeon
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3922-laura-montoya http://pokemon-journey.actieforum.com/t3932-laura-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6570-laura-s-work-log#132194

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   do apr 07, 2016 6:05 pm

leave 'em powerless

And I got that red lip classic thing that you like

De blondine had om de een of andere reden verwacht dat ze opnieuw meegetrokken zou worden. Ze was niet teleurgesteld dat dat niet gebeurde, maar had wel even moeite om de gemaakte afstand weer in te halen, ondanks haar lange benen. Gelukkig waren de bewakers ver genoeg van hen af om niet zo snel ingehaald te worden – al kon Laura altijd nog dat middel er bij pakken waarmee geheugens gewist werden. Buiten werd het tweetal begroet door iets wat er nog niet gestaan had toen ze de Power Plant binnen waren gedrongen: een hek. Laura had het al op de plattegronden zien staan en had eigenlijk gehoopt dat ze het konden vermijden, want klimmen was nou niet bepaald haar favoriete bezigheid en in de tijd dat ze zichzelf er overheen probeerden te eisen konden er net zo goed foto’s worden gemaakt van hun gezichten. Tijd om te twijfelen had ze echter niet, en Raven leek er van overtuigd dat over het hek het beste idee was. Zijn aanbod om te helpen zou ze niet afslaan, maar ze maakte zich wel zorgen om iets anders. “En jij dan?” Was het de bedoeling dat zij Raven vanaf bovenaan naar boven trok? Had ze daar wel genoeg spierkracht voor? Was hij stiekem een soort Spinarak-Man en kon hij bij objecten naar boven klimmen met een plakkerig goedje? Ze had geen idee.

Haar voeten voelden niet bepaald prettig aan op het koude gaashek, maar ze begreep dat het even niet anders kon. Alles voor de organisatie, right? Liever niet als het er vaker zo aan toe ging. Ondanks haar lengte bleek het hek toch een flinke klim en de blondine moest toegeven dat ze haar collega dankbaar was voor de hulp. De bovenste rand bevatte prikkeldraad om inbrekers buiten te houden. Helaas werkte het ook heel goed om ze binnen te houden, zeker als ze hun hand er met volle kracht in duwden. Laura kon nog net een harde gil onderdrukken toen ze haar hand van de draden af haalde. Dat moest ze dus niet zo doen. Toch moest ze er op de een of andere manier overheen komen. Met alle kracht in haar lijf duwde ze zichzelf ver genoeg omhoog om het hek met haar hand aan de andere kant vast te kunnen pakken. Ze merkte al snel dat dit ook niet goed ging komen, waardoor ze de hand toch maar weer terug trok. Haar blik scande het hek ondertussen, waarbij ze een uitstekende paal in het vizier kreeg. Dat kon werken.

Zonder een teken te geven aan Raven verplaatste ze zich zijwaarts naar de paal. Hier kon ze haar handen wel veilig tegen aan leggen, mits ze uitkeek dat ze niet het draad wat er omheen gewikkeld zat raakte, waardoor ze met meer grip zichzelf omhoog kon trekken. Het zag er klunzig uit, maar ze kreeg zichzelf over het hek. Zodra ze aan de andere kant hing zag ze dat er inmiddels ook bewakers bij de nooduitgang waren verschenen. Als ze niet snel waren werden ze misschien alsnog gepakt. Wat als ze de politie al gebeld hadden? In plaats van zich heel erg te focussen op het naar beneden klimmen deed Laura haar best om een ontsnappingsplan te verzinnen. Beneden kwam ze toch wel.

   

_________________
not my fault,
I'm a maniac
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Raven Strider
Punten : 529
Gender : Male ♂
Age : 22 Years | 08/06
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t130-raven-strider http://pokemon-journey.actieforum.com/t133-raven-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   ma apr 18, 2016 7:14 am


Ze vroeg met zorg in haar stem wat hij dan ging doen en Raven maakte een ongeduldige beweging met zijn arm. "Ik red me wel, schiet op," mompelde hij, lichtelijk geïrriteerd. Hier staan en discussiëren had sowieso weinig zin. Gelukkig leek ze dat zelf ook in te zien en pakte ze zijn arm beet. Hij tilde haar voorzichtig via haar middel omhoog zodat ze het grootse gedeelte van het hek in ieder geval al gehad had. Ondertussen luisterde hij gespannen of de bewakers al binnen gehoorsafstand waren, maar die bleken gelukkig nog op een afstand. Ze zouden het moeten halen. Hij wachtte tot Laura zichzelf - met de nodige moeite - over het hek had gehesen en pakte toen zelf ook het gaas beet om zich omhoog te trekken. Met schoenen was het een stuk makkelijker. Hij was zo boven en gebruikte toen net als Laura de paal om zich over het prikkeldraad te zwaaien. De laatste twee meter legde hij af door zich gewoon naar beneden te laten vallen, en hij stak zijn armen uit om Laura indien nodig weer naar beneden te helpen.

Er klonk geroep, ze waren gezien. De lichten van de felle zaklampen schenen pijnlijk in zijn ogen, maar Raven maakte zich er niet al te druk om. Hij wist dat tegen de tijd de bewakers het hek hadden bereikt, zij allang weg waren. Toen Laura veilig en wel weer op de grond stond, draaide hij zich om en begon hij weer te rennen, dieper het terrein in zodat ze tussen de rotsen zouden verdwijnen. Achter hen veranderde het geroep naar gefrustreerd geschreeuw toen de bewakers hen uit het zicht leken te verliezen. Het gaas van het hek rammelde, maar ze zouden er nooit meer snel genoeg overheen komen. Er verscheen een lichte glimlach op zijn gezicht. Missie geslaagd.

Om er zeker van te zijn dat ze echt niet meer gevonden zouden worden rende Raven nog een klein stukje verder, totdat hij dacht dat Laura het waarschijnlijk echt niet meer kon bij houden. Hij stopte en draaide zich licht hijgend naar haar om. "Ze zijn ons kwijt," lichtte hij haar in. "We kunnen stoppen met rennen." Hij gokte dat ze blij zou zijn dat te horen, nadat hij haar door de halve fabriek had gesleurd. Hij fronste en probeerde te achterhalen of ze zichzelf verwond had aan het hek, maar hij kon geen bloed ruiken. "Ben je ok?" besloot hij toen toch maar voor de zekerheid te vragen. Dit was waarschijnlijk even meer actie dan mevrouw lab normaal gewend was.
are you afraid to fall

_________________

WE ARE NOT CONNECTED BY LIGHT BUT DARKNESS INSTEAD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Laura Montoya
Punten : 100
Gender : Female ♀
Age : 24 years
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Espeon
http://pokemon-journey.actieforum.com/t3922-laura-montoya http://pokemon-journey.actieforum.com/t3932-laura-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6570-laura-s-work-log#132194

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   za mei 28, 2016 12:34 am

Ze wist dat ze niet atletisch aangelegd was, en was daarom niet beledigd om te zien dat Raven zich veel sneller over het hek had gekregen dan zij. Het lag niet aan haar geslacht of lengte, maar puur aan haar spierkracht en het missen van schoenen dat ze niet de optimale snelheid had om dit soort fratsen uit te halen. Het liefst had ze haar chemische stofjes gebruikt om een gat in het hek te maken, maar die waren helaas op. Sowieso had ze dat alleen willen gebruiken om de bewakers te laten denken dat een Pokémon het gebouw binnen was gedrongen. Daar was het inmiddels al te laat voor.

Het laatste stukje liet ze zich haast in Ravens armen vallen. Als ze niet al een relatie had had ze het mogelijk nog romantisch gevonden ook. Ondanks, ya know, het feit dat ze achterna werden gezeten door wie weet hoe veel bewakers en ze absoluut geen tijd hadden voor een intiem moment. Gebeurde het zo niet ook in van die films? Hoe dan ook gebeurde het hier niet.

Het felle licht liet Laura schrikken en zorgde er bovendien voor dat haar zicht enorm verminderde. Ze droeg al niet voor niets een bril – welke nu ook nog eens de glazen dimde om het licht wat te verzachten voor haar ogen – en was ook nog eens best wel nachtblind, dus dit kwam vreselijk uit. De voetstappen die bij haar vandaan leken te gaan waren een indicatie dat het voor haar ook tijd was om te rennen en dat was dan ook precies wat ze deed. Af en toe liet ze een zachte pijnkreet horen als ze in een steentje trapte en het was vreselijk moeilijk om Raven te volgen in het donker, maar het lukte haar en voor ze het wist waren ze wat meer verborgen tussen de rotsen. Daar kreeg ze eindelijk de tijd om weer op adem te komen.

Ondanks de woorden van haar collega, vertrouwde ze de situatie nog niet helemaal. Ze hief haar hand op als teken dat ze een idee had, maar was nog te zwaar aan het hijgen om het onder woorden te brengen. Daarom pakte ze maar gewoon de Pokéball van haar Staryu tevoorschijn, welke ze voorzichtig vrij liet, er op lettend dat het licht van de straal niet te veel opviel. Vervolgens kreeg ze het eindelijk voor elkaar om één woord te spreken. “Camouflage.” De Staryu gebruikte haar krachten om niet alleen zichzelf, maar ook de mensen te verbergen tussen de rotsen. Dat dit werkte was een mysterie waar Laura maar niet naar zou vragen. Ze vielen in elk geval niet meer op.

“Mijn voeten doen pijn,” liet Laura zachtjes weten nu ze eindelijk wat meer op adem was gekomen. Ze durfde eigenlijk niet te kijken hoe erg haar voetzolen er aan toe waren. Tijd voor een flinke voetverzorginssessie. Ze kon maar beter nu vast beginnen met een smoesje bedenken voor waarom haar voeten er zo slecht aan toe waren. Het voelde alsof er wel twintig stenen in haar vlees waren geboord. Per voet. “Ik weet niet of ik zo verder kan.” Ergens zag ze Raven er voor aan om haar hier te laten als ze echt niet verder kon. Hij had zich vrij koel naar haar gedragen, en hoewel hij wel steeds zijn best had gedaan om haar te helpen leek hij er niet heel veel plezier in te hebben. Deden Team Rocket leden dat? Hun collega’s achterlaten? Het zou haar eigenlijk niet verbazen.
Mn sheet doet het schijnbaar niet meer, dus dan maar zo. xD

_________________
not my fault,
I'm a maniac
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Raven Strider
Punten : 529
Gender : Male ♂
Age : 22 Years | 08/06
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t130-raven-strider http://pokemon-journey.actieforum.com/t133-raven-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   wo sep 07, 2016 12:17 pm


Om er zeker van te zijn dat ze echt goed verborgen waren, liet zijn collega een Staryu verschijnen die ze de opdracht gaf een camouflage uit te voeren. Zelf kon Raven natuurlijk niet vaststellen of het werkte, maar hij moest er maar op vertrouwen dat de Pokémon zijn taak deed. Hij leunde wat met zijn schouder tegen de rots en wachtte tot Laura weer voldoende tot adem was gekomen om een zinnig woord te kunnen spreken. Ergens voelde hij het volgende al aankomen.

Ze kon niet meer verder. Haar voeten deden pijn en waren waarschijnlijk open gegaan door het ruige terrein waar ze op had moeten rennen. Dit. Was. De. Laatste. Keer. Dat hij iemand meenam met hakken aan haar poten. Hij draaide even onopvallend met zijn bleke ogen en zuchtte toen. "We kunnen hier niet blijven," merkte hij lichtelijk geïrriteerd op. De camouflage van de Staryu mocht dan misschien werken, dat wilde niet zeggen dat ze niet meer gevonden konden worden. De bewaking zou hoogstwaarschijnlijk de politie inschakelen als ze de zoektocht eenmaal hadden opgegeven. Dan was het nog maar een kwestie van tijd voordat de honden hen zouden opsporen.

Raven zweeg, zich afvragende wat nu te doen. De drang was groot om haar hier gewoon achter te laten, maar hij wist dat hij dat niet kon maken. Hoe zou hij dat tegenover zijn leidinggevende moeten verantwoorden? Hij bracht zijn hand naar zijn haar. "Je hebt zeker geen Pokémon die je kan dragen?" mompelde hij, wetende dat ze dat anders al lang al had voorgesteld. Het enige wat hij had was een Noivern die hij alles behalve vertrouwde een jong grietje veilig terug naar de stad te brengen. De enthousiaste draak zou haar in dit nachtelijke avontuur waarschijnlijk eerst een hele tour door de Badlands geven. Het zag er naar uit dat er niks anders op zat. Hij moest haar zelf gaan dragen.
are you afraid to fall

_________________

WE ARE NOT CONNECTED BY LIGHT BUT DARKNESS INSTEAD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Leave 'em powerless   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Leave 'em powerless
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Just leave your memory on the shelf

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Lumiose Badlands :: Power Plant-
Ga naar: