A Cookie from own Dough
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 A Cookie from own Dough

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4  Volgende
AuteurBericht
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: A Cookie from own Dough   di jun 23, 2015 4:14 pm


Wat een geweldige kans. Sara kon het haast niet geloven. Zo stond ze met een willekeurige zakenman te praten, en zo kreeg ze de taak op zich om een workshop koekjes bakken te houden. Het was niet groot, gelukkig, want Sara wist van zichzelf dat leiding geven aan een grote groep haar niet goed af ging. Een groep van maximaal zes Pokémon kon ze al nauwelijks in de hand houden, laat staan mensen. Toch keek ze er enorm naar uit om de workshop te geven, zeker omdat ze haar eigen recepten mocht gebruiken. Ze had de verschillende recepten uitgetypt en op de tafel gelegd, zodat de mensen die de workshop kwamen doen zelf konden kiezen welke ze wilden bakken. Alle spullen stonden ook klaar en Sara had haar presentatie ook al redelijk voorbereid. Ze vond het belangrijk dat ze professioneel en duidelijk over kwam en dat de gasten precies deden wat ze vroeg. Dat dit nog wel eens een moeilijke taak zou worden had ze ergens wel overwogen, maar bij het voorbereiden kon ze zich alleen maar inbeelden hoe geweldig het zou zijn om anderen haar vaardigheden mee te geven. Ze keek dan ook met een glimlach om toen de eerste gast al binnen kwam. “Welkom!” riep ze vrolijk. “Kies een plaats. Als iedereen er is, beginnen we.” Datzelfde stukje tekst herhaalde ze bij elk persoon wat de ruimte betrad. Niemand was voor Sara een bekend gezicht, wat haar alleen maar enthousiaster maakte. “Goed! Voor we beginnen, zijn er nog vragen?” vroeg ze, haar handen samen wrijvend. Dit ging leuk worden.
tell me can a heart be turned to stone?
Tag; Lynn Xavier!

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   di jun 23, 2015 6:49 pm


Haar maag knorde en ze had slecht geslapen. Dat betekende niet dat het zwartharige meisje moe was, of zoiets; bij haar zorgde dat ervoor dat ze minder alert en meer meegaand was. Situaties waren eerder niet zo apart als ze echt waren, gevaarlijke dingen leken minder gevaarlijk en Lynns rare humor werd, in sommige gevallen, raarder. Toen een man in een net pak – Lynn vermoedde dat hij een zakenman was, of misschien een advocaat – haar aansprak en vroeg of ze deel wilde nemen aan een workshop koekjes bakken, liep het zwartharige meisje dan ook niet verder zonder aandacht aan de man te besteden zoals ze normaal zou doen, maar hield ze stil en keek de in pak gestoken persoon met een kleine grijns aan. "Koekjes bakken?" Herhaalde ze, waarna ze stopte met praten en even nadacht. Ze wilde eigenlijk vriendelijk bedanken, maar ze had honger, en voor zover ze kon zien was er geen Pokécenter direct in de buurt waar ze gratis kon eten. Daarbij kostten cursussen of het algemeen minder dan eten in het een of andere restaurant, toch? "Ach, waarom ook niet," lachte ze, haar handen in de zakken van haar vest stekend en even de straat in zich opnemend alvorens ze de man weer aankeek. "Waar moet ik zijn?"

Zonder al te veel geluid te maken, duwde Lynn de deur naar de ruimte die de man aangegeven had open. Ze had een kleine stroom mensen al richting diezelfde deur zien lopen, maar omdat Lynn het niet echt had op grote groepen mensen die ook echt aandacht aan haar besteedden, had ze haar snelheid wat gematigd zodat ze wat later aan zou komen dan de rest. Het kwam dan ook niet als een verbazing dat de meeste plaatsen al bezet waren. De mensen die er al zaten, namen het zwartharige meisje even in zich op, maar gingen al snel weer verder met praten of het lezen van papieren die op tafel lagen. Op haar beurt nam Lynn de personen in de kamer ook in zich op. De bezoekers waren allemaal ouder dan zij, zo bleek: ze zag vooral mensen die moeders of zelfs oma's konden zijn. Niet bepaald leeftijdsgenoten, dus, maar dat hinderde niet. Ze was hier immers voor het eten, of datgene wat uiteindelijk eten zou worden. De jonge Trainer knikte even vriendelijk naar een witharig meisje dat, op haar na, de jongste in de ruimte leek en haar welkom geheten had, en koos vervolgens een net wat meer afgezonderd plekje aan de tafel, waar ze een van de bladen naar zich toeschoof en haar ogen over de regels liet glijden. “Goed! Voor we beginnen, zijn er nog vragen?” Lynn keek op van wat een recept had gebleken te zijn en zag dat de witharige handenwrijvend klaarstond. Zelf had ze niet echt een vraag omdat ze ook nog geen verwachtingen had, maar er was een vrouw aan de andere kant van de tafel die wel haar hand opstak, zij het aarzelend. Aannemend dat dit het begin van de workshop inluidde, legde Lynn het recept naast haar op tafel neer en richtte haar aandacht op de vrouw, toch wel benieuwd naar wat ze te zeggen had.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   vr jun 26, 2015 12:40 pm


De groep was niet precies wat Sara verwacht had. De mensen waren grotendeels flink wat ouder dan zij, terwijl Sara had gehoopt op mensen van haar leeftijd. Misschien moest ze de volgende keer de werkbeschrijving wat beter door nemen in plaats van uit te gaan van wat zij het liefste wilde. Normaalgesproken zou ze dat ook hebben gedaan, maar om een of andere reden had ze zich nu laten meeslepen. Misschien was dat iets wat ze van Cecille had meegekregen, die impulsiviteit. Als dat zo was, dan moest ze dat misschien maar weer af leren, want het had haar nu bijna een nadeel opgeleverd. Niet dat haar cursus zo anders zou zijn omdat de mensen wat ouder waren – op een enkeling na.

Het verbaasde Sara niet dat er een vraag was voordat ze met de cursus begonnen. Ze had nog niet echt iets uitgelegd, dus het enige wat bekend was was dat ze koekjes gingen maken. Met haar hand wees Sara de dame aan wie met haar hand had aangegeven een vraag te willen stellen en zij liet toen op haar beurt haar hand zakken. “Waar is het toilet?” was de vraag die ze stelde. Sara kon het niet helpen om een beetje teleurgesteld te zijn dat de vraag niet om haar cursus ging, maar waarschijnlijk verwachtte iedereen dat de uitleg hierna kwam. Daarom liet de witharige haar teleurstelling niet doorklinken in haar antwoord. “De deur uit direct links, dan de hele gang af lopen en aan het einde zult u de toiletten vinden.” Ze wachtte netjes tot de dame was opgestaan en naar het toilet was, al had ze meer moeite met wachten tot ze ook weer terug was. Sara wilde beginnen. Misschien kon ze de groep alvast iets laten doen tijdens het wachten. “Heeft iedereen al een recept gekozen?” vroeg ze daarom. “Als u een recept heeft wat u niet bevalt, kunt u nu nog ruilen.” Deze melding zorgde er voor dat een paar van de mensen de papieren begonnen te onderzoeken en een enkeling hem zelfs uitwisselde. Sara had er speciaal rekening mee gehouden dat er ook recepten waren die voor mensen met een allergie geen problemen zouden zijn. Niet dat ze rekening kon houden met alle allergieën, maar de meest logische zoals cacao, noten of fruit had ze goed op gelet.

Er was nog een klein beetje geroezemoes toen de vrouw van het toilet wederkeerde en weer terug haar plaats innam. Sara nam hierbij aan dat er geen vragen meer waren, anders waren die vast wel zonet gesteld, en begon aan haar uitleg. “Bedankt dat u allen interesse heeft getoond in deze cursus. Mijn naam is Sara Sweets en ik zal u vandaag begeleiden in het maken van verschillende koekjes recepten. Ik denk dat u wel kunt beginnen met het verzamelen van de ingrediënten die op het recept staan.” Om nog duidelijker te maken dat dit een opdracht was en niet gewoon een gesproken zin, pakte Sara haar eigen recept er bij en begon ze tussen de dingen op de tafel te kijken of wat er op stond er ook echt bij lag. Haar recept was een simpelere: chocolate chip cookies. Ze had sowieso meel, water, suiker en chocolade nodig, en dat kon ze gelukkig allemaal op de tafel vinden. Hopelijk kon de rest dat ook met hun ingrediënten.
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   vr jun 26, 2015 1:52 pm


Waar het toilet was. Ook belangrijk, natuurlijk, maar Lynn kon zich wel inbeelden dat dit niet een vraag was die je wilde horen, zeker niet als enige vraag, wanneer je een curcus gaf. Het zwartharige meisje liet haar blik dan ook naar de witharige gaan om diens reactie te peilen. Het oudere meisje liet  niet merken dat de vraag haar teleurstelde, maar toch gokte Lynn dat de oudere persoon zich zo wel tot in zekere hoogte voelde. Om de één of andere reden wekte dat een gevoel van medelijden bij haar op. Terwijl ze haar ogen over haar mede-cursisten liet gaan in de tijd dat mevrouw naar het toilet ging en het oudere meisje mededeelde dat ze een recept konden kiezen, bedacht het zwartharige meisje zich dat het misschien wel kwam omdat zij en de witharige echt de enige jongeren waren in de ruimte. Dat schepte automatisch al een soort band, leek haar. Deze gedachtegang was waarschijnlijk ook de reden waarom Lynn in een opwelling haar hand opstak, nog steeds terwijl de mevrouw van eerder weg was, en vroeg: "Vindt u dat koekjes bakken aangeleerd kan worden, of is het iets waar je gevoel voor moet hebben?" Was dat een vraag die mensen die geïnteresseerd waren in koekjes bakken stelden? Ze had geen idee. Ze had gewoon iets willen vragen, wat dan ook, om de toilet-vraag een beetje te verdoezelen. Terwijl ze geduldig op een antwoord wachtte, wierp Lynn een schuine blik op het recept dat ze door had zitten lezen. 'Lange vingers', stond erboven. Dat was vast wel goed.

Niet al te lang daarna was de groep weer compleet en begon de cursus echt. De workshopgever stelde zich voor als Sara Sweets, wat Lynn lichtjes deed glimlachen; haar achternaam was erg toepasselijk. De opdracht om de ingrediënten die in het recept stonden bij elkaar te zoeken werd vervolgens gegeven. Het zwartharige meisje legde haar recept voor zich neer en liet haar ogen over de eerste drie benodigdheden op het lijstje glijden: eieren, suiker en vanille-extract. De eerste twee had ze al snel te pakken, maar vanille-extract was wat lastiger. Toen ze zich ervan verzekerd had dat de kleine zakjes niet aan haar kant van de tafel te vinden was, stond Lynn op en liep met het recept in haar hand naar de andere kant. Daar aangekomen schoof ze zichzelf tussen twee mensen die vriendelijk voor haar opzij gingen en zocht daar verder. Tijdens het zoeken wist ze bloem en zout te pakken te krijgen – de andere ingrediënten die ze nog nodig had gehad –, maar nog steeds had ze geen vanille-extract weten te bemachtigen. Na een bedankje gegeven te hebben aan de twee vrouwen die voor haar opzij geschoven waren, liep Lynn terug naar haar eigen plek. Twijfelend keek ze even om zich heen, waarna haar blik viel op de kant van de tafel waar Sara zat. Daar had ze nog niet gekeken..


Laatst aangepast door Lynn Xavier op wo jul 01, 2015 12:29 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   ma jun 29, 2015 3:19 pm


Goh, er kwam nog een vraag. En deze keer niet over het toilet, maar daadwerkelijk over koekjes. Sara richtte haar blik op het donkerharige meisje – de jongste aanwezige wie meedeed aan de cursus – en luisterde aandachtig naar wat ze te vragen had. Ze moest even nadenken of deze vraag serieus bedoeld was uit interesse of dat het een poging was om Sara voor schut te zetten, maar daar zag ze het meisje niet voor aan. Ze gaf daarom ook gewoon antwoord. “Je kan er zeker aanleg voor hebben, ja, maar het belangrijkste blijft dat je het moet willen,” zei ze. “Als je geen zin hebt om koekjes te bakken, worden de koekjes ook niet lekker. Dan maak je namelijk ook sneller slordigheidsfoutjes.” Dat soort foutjes waren natuurlijk onacceptabel bij het maken van lekkere koekjes. “Als je het wil, dan kan je het prima leren.” Daarmee was de vraag volledig beantwoord. Een kleine, dankbare glimlach wierp ze nog naar het meisje toe, blij dat ze alsnog een vraag over koekjes bakken had gehad.

Het zoeken naar ingrediënten was een stuk minder georganiseerd dan Sara had gehoopt. Mensen liepen door elkaar heen en stootten tegen elkaar aan, en er werd zelfs bijna ruzie gemaakt omdat mensen spullen voor elkaars neus weghaalden. Sara was even bang dat ze moest ingrijpen en zelf de spullen moest uitdelen aan de menigte, maar zo erg werd het nou ook weer niet en iedereen kwam zo te zien toch aan hun benodigdheden. Wel besloot Sara om te wachten met het zoeken van de rest van haar ingrediënten, want ze kon nu beter orde houden en straks als de meeste spullen weg waren de hare uit de restjes zoeken. Als het goed was was er meer dan genoeg voor iedereen, dus er zou sowieso wat over blijven. Sara hielp wat mensen door de spullen die ze zochten aan te wijzen en liet toen haar blik op het donkerharige meisje vallen, wie nogal twijfelachtig haar kant op keek. Sara kreeg zo het idee dat ze het moeilijk vond om aan haar te vragen wat ze nodig had en besloot daarom om het ijs maar gewoon te breken. “Wat zoek je?” vroeg ze met een glimlach. Als ze had geweten welk recept het meisje had gekozen had ze haar meteen kunnen helpen, maar helaas had ze niet opgelet of zij had gewisseld of niet. Niet dat vragen zo veel moeite was.
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   wo jul 01, 2015 1:09 pm


Het echt willen was belangrijker dan aanleg hebben, want als je geen zin had om te bakken, maakte je slordigheidsfoutjes en dat was slecht, was het antwoord. Goed nieuws voor Lynn, want bakken, of koken in het algemeen, had ze nooit echt geprobeerd en daarom wist ze niet of ze er wel talent had. Als ze echte bak-vaardigheden nodig zou hebben gehad, was het voor haar toch misschien beter geweest om naar een restaurant te gaan, maar dat was nu gelukkig niet nodig. De witharige wierp haar een dankbare, zij het kleine, glimlach toe, waarop Lynn even vriendelijk knikte. Geen dank.

De manier waarop de andere cursisten hun ingrediënten bij elkaar zochten, verbaasde Lynn nogal. Ze zag hoe de eerst zo zachtaardig lijkende omaatjes en moeders op een niet al te vreedzame manier anderen aan de kant stootten en ruzieden om bepaalde benodigdheden. Koekjes bakken was serious business, zo bleek. Een frons verscheen op Lynns gezicht toen ze zich bedacht dat ze dan nog geluk had gehad dat de twee vrouwen van eerder vriendelijk voor haar opzij waren gegaan. Haar ogen gingen naar de ingrediënten die ze in haar handen hield en op haar plekje had neergezet. Eieren, suiker, bloem en zout. Het leken haar veel voorkomende producten en de berg die op de tafel had gelegen toen ze binnenkwam, had groot genoeg geleken voor iedereen. Zouden er toch nog mensen haar spullen gaan stelen? Lynn keek weer even naar haar mede-cursisten. Haar oog viel op een vrouw die giftig naar een omaatje keek dat triomfantelijk een klein buisje met een soort rode draadjes omhoog hield. Ja, concludeerde ze, misschien moest ze haar spullen toch wat beter wegleggen. Gewoon, voor de zekerheid. Lynn legde haar ingrediënten op de stoel waarop ze gezeten had en schoof die wat meer onder de tafel. Dat moest wel veilig genoeg zijn, immers ging het ook maar om eten en leek het haar wel dat ze dingen als bloem en eieren vast wel weer terug kon vinden, gezien het haar basisingrediënten leken. Nu dat geregeld was, kon ze weer op zoek naar het vanille-extract. Lynn keek nog eens naar haar recept en vervolgens naar waar het witharige meisje zat. Hm. “Wat zoek je?” Wat verbaasd keek Lynn op, om vervolgens haar blik met die van Sara te kruisen, die een glimlach op haar gezicht had. Het zwartharige meisje herstelde zich snel en hief haar recept wat, waarbij ze sprak: "Ik mis nog één ingrediënt; vanille-extract, namelijk, en ik vroeg me af of het misschien daar ergens lag."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   do jul 02, 2015 11:01 pm


Het voelde goed om de leiding te hebben. Ze voelde zich niet echt volwassen tussen al die oudere mensen, maar dat betekende niet dat Sara zich niet volwassen op kon stellen. Hier en daar kon ze iemand helpen met het vinden van de juiste ingrediënten en hoewel het best wel een chaos was, wist ze orde te vinden en te houden voor zo lang dit nodig was. Het was moeilijk, maar ze slaagde er in.
Zelfs toen ze haar aandacht naar één persoon richtte ontstonden er nagenoeg geen problemen. Ze kon er zelfs eentje oplossen, want het zwartharige meisje vertelde haar dat ze op zoek was naar vanille-extract en Sara wist natuurlijk precies waar deze lag. “Momentje,” zei ze, waarna ze tussen de spullen voor zich keek om te zien waar de zakjes gebleven waren. Ze had verwacht het binnen een minuut te kunnen vinden, maar dit bleek een lastigere taak dan ze had voorzien. “Vreemd… Ik zie het er zo niet tussen liggen.” Er waren wel zakjes poedersuiker, gekleurde spikkels en chocolade snippers, en het stond vol met flesjes kleurstof en zelfs een potje kaneel, maar het vanille-extract kon ze zo even niet vinden. Ze verplaatste haar aandacht daarom van het stuk voor haar naar de gehele tafel en keek met een zoekende frons of ze het ingrediënt ergens kon spotten, maar het was waarschijnlijk te klein om tussen alle spullen te kunnen herkennen. “Het kan zijn dat iemand anders het heeft gepakt met het idee meer dan één flesje nodig te hebben, wat niet slim is want geen enkel van deze recepten gebruikt meer dan de helft van de inhoud.” De helft was zelfs al vrij veel en Sara hoopte dat niemand zo dom was om een heel flesje in het koekjesdeeg te stoppen. “Misschien kan je rondvragen…?”

Sara zag niet dat een oudere vrouw, één van de oudste dames zelfs, haar blik op de grond had gericht en daar iets zag liggen wat er duidelijk niet hoorde. Moeizaam pakte de vrouw het flesje van de grond en zette het terug op tafel, waar de witharige haar aandacht allang niet meer op gericht had. Zij zocht nogmaals tussen de spullen die voor haar stonden, maar het flesje stond daar echt niet tussen. “Sorry, ik kan je zo ook niet verder helpen…” zei ze, haar schuldgevoel door laten klinkend in haar stem. Hoe kon het, ze was er zo zeker van geweest dat ze meer dan genoeg had van alles…
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   za jul 04, 2015 4:05 pm


Er werd haar gevraagd om een momentje. Lynn knikte kort om aan te geven dat ze het begreep en leunde lichtjes tegen de tafel aan. Haar ogen volgden de zoektocht van de witharige tussen de spullen voor haar. Was dit een moment waarop je een gesprek aanbond? Lynn wist het niet zeker. Normaal gesproken zou ze het waarschijnlijk wel gedaan hebben, maar iets hield haar tegen, namelijk te associatie tussen de koekjes-bakcursus en haar basisschooltijd. Ze was weer aan het leren, al ging het nu niet meer om wat twee plus drie was of hoe je een werkwoord vervoegde in de verleden tijd. In feite was Sara nu haar lerares, hoe raar het ook klonk, en in het weeshuis was Lynn zo opgevoed dat ze dacht dat je niet zomaar babbelde met je lerares. Misschien zou dit gevoel later nog weggaan, misschien ook niet. In ieder geval wist Lynn ook niet of Sara zin had in een praatje, gezien ze waarschijnlijk haar handen vol had aan de cursus. Ze besloot dat ze het maar gewoon even aan zou kijken, een aanpak die haar vaker al goed van pas was gekomen. Tussendoor gaf het witharige meisje te kennen dat ze niets zag liggen, en uiteindelijk bleek de zoektocht vruchteloos te zijn. Er werd geopperd dat iemand het flesje misschien gepakt had met het plan om de gehele inhoud te gebruiken, al zou dat geen goed idee zijn omdat geen enkel recept zoveel van het spul nodig had. Vervolgens werd voorgesteld om wat rond te vragen. Lynn haalde haar gewicht weer van de tafel af en wierp even een blik op haar mede-cursisten. Het leek al iets minder chaotisch te zijn, waarschijnlijk omdat een aantal mensen al hun ingrediënten al bij elkaar gevonden hadden en weer op hun plek waren gaan zitten. "Dat kan ik wel doen," sprak Lynn toen ze haar blik weer op de witharige gericht had. Die verontschuldigde zich voor dat ze niet verder kon helpen, maar Lynn wimpelde het excuus af. "Je hebt een grote groep mensen om leiding aan te geven en nu ik zeker weet dat 't daar niet ligt, kan ik zelf wel verder zoeken, denk ik." Ze glimlachte. "Bedankt voor de moeite, in ieder geval." Het zwartharige meisje stopte het recept in haar vestzak om haar handen vrij te hebben en liep naar een kant van de tafel waar ze niet heel erg secuur gekeken had. Ze moest het kunnen vinden, zeker als degene die de cursus gaf er zeker van leek te zijn dat het vanille-extract er moest zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   ma jul 06, 2015 12:19 pm


Tegen haar zin in maakte Sara zich ontzettend druk om het verdwenen flesje. Sterker nog: de verdwenen flesjes, want er waren meerdere flesjes vanille-extract geweest en er stonden er geen meer op tafel toen Sara keek. De witharige had de ander graag geholpen, maar zolang ze niet wist waar het goedje zich bevond kon ze ook niet veel anders. Zeker toen het meisje haar bedankte en weer de andere kant van de tafel besloot te bekijken, waarschijnlijk nog steeds op zoek naar het spul, voelde Sara schuld opborrelen. Had niemand er op gelet dat de jongste aanwezige op zoek was naar het voorwerp? Sara voelde zich haast beledigd dat haar groep niet goed oplette en gierig om ging met de ingrediënten. Ze keek rond of ze toevallig kon zien of twee mensen naast elkaar elk een flesje hadden, maar het was te druk en te vol. Bovendien leken sommige kleurstofflesjes verdacht veel op die van het vanille-extract. Ze kon onmogelijk zo zien waar het flesje stond. Stel dat het helemaal aan de andere kant van de tafel stond, dan kon ze er al helemaal niet bij. Tenzij ze in beweging kwam en het zelf ging halen…

Aangezien de drukte toch was bedaard, besloot ze dat dat laatste de beste optie was. Ze had toch nog wat spullen nodig voor haar eigen koekjes en die kon ze niet aan haar kant vinden. Het recept liet ze bij haar plek liggen, want ze wist toch uit haar hoofd wat er allemaal in moest. Ze bracht zichzelf voorzichtig om de tafel en tussen de mensen door, op zoek naar een ongebruikt flesje vanille-extract en haar eigen ingrediënten, terwijl ze af en toe een praatje maakte met de mensen waar ze naast kwam te staan. Het leek er op dat alleen haar eigen missie er in ging slagen, want zelfs toen ze nog maar twee dingen voor haar eigen koekjes moest had ze geen vanille-extract in haar handen. Ze overwoog net om het aan iemand te vragen of het misschien uitgeleend kon worden toen haar blik op een flesje viel. Tegen het midden van de tafel aan, dus het was ongebruikt. Hoe had ze die over het hoofd kunnen zien? Ze strekte zich uit over de hele tafel heen en reikte met haar vingers naar het voorwerp om het te pakken. Misschien was het slimmer geweest om om te lopen, maar ze had vanuit haar ooghoeken al iemand er naartoe zien lopen en ze wilde niet het risico lopen dat het flesje door een ander gepakt kon worden terwijl zij aan het omlopen was. Helaas waren het niet haar vingers maar die van een ander die zich om het flesje sloten. Zonder te kijken wie het was, voelde Sara frustratie in zich opborrelen. “Zag u niet dat ik die probeerde te pakken?” vroeg ze op strenge toon.
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   di jul 07, 2015 3:58 pm


'Sinaasappelextract' stond er, met daaronder in krullerige letters: 'finest quality'. Toch wel licht teleurgesteld zette Lynn het flesje weer terug tussen de andere ingrediënten. Het mocht dan van de beste kwaliteit zijn – of in ieder geval suggereren dat het van de beste kwaliteit was – maar het was niet wat het meisje zocht en daarom voor haar onbruikbaar. Ze zette haar handen in haar zij en liet haar blik met een fronsje over de tafel en de mensen die eraan zaten glijden. Ze zou zweren dat ze nu wel zo'n beetje alles nagekeken had, maar het feit dat ze nog steeds geen vanille-extract in handen had, sprak haar tegen. Ze zuchtte even onhoorbaar en liet haar armen weer langs haar lichaam vallen. Ze moest maar gewoon verder zoeken, anders zou ze dat laatste ingrediënt sowieso nooit gaan vinden. Handig manoeuvreerde ze tussen een aantal mede-cursisten door, onderweg blikken werpend op de etenswaren die zij verzameld hadden om te zien of ze ergens wat vanille-extract kon lenen. Even hield ze stil om een klein, van bruinig glas gemaakt flesje op te pakken, maar zodra ze het woord 'pistache' las, zette ze het neer op zijn oude plek en liep weer verder. Tijdens haar ronde om te tafel kwam ze nog vele andere extracten tegen, waaronder citroen-, kokos- en muntextract, maar het vanille-extract bleef spoorloos. Even overwoog Lynn om een tweede keer de witharige die de workshop leidde aan te spreken om te zeggen dat ze het ingrediënt echt nergens kon vinden, maar daar zag ze vanaf. Ten eerste omdat het haar om de één of andere reden wat beschamend leek, alsof ze nog steeds een kindje van vijf was dat niets zelf kon oplossen, en ten tweede omdat haar blik juist op dat moment op een flesje viel dat haar eerder nog niet opgevallen was. Het glazen ding stond daar maar, omringd door andere ingrediënten die haar aandacht helemaal niet meer trokken, op een doos eieren, alsof iemand het daar neergezet had zodat iedereen het goed kon zien. Vanille-extract. Lynn wist het zeker. Als dat het niet was, dan kon ze het net zo goed opgeven, want naar haar gevoel had ze ieder ingrediënt dat zich in de hoop bevond en ook maar iets op vanille-extract leek al gezien. Ze versnelde haar pas, bukte onder de armen van een stel vrouwen door en zigzagde verder, haar ogen niet van het flesje afhalend. Naarmate ze dichterbij kwam, meende ze de letter 'V' op het omhulsel te kunnen onderscheiden. Haar zoektocht zou ten einde zijn, eindelijk, en ze zou één stap dichter bij het stillen van haar honger zijn. Ze stond nu ter hoogte van het flesje en plaatse haar ene hand op de tafel om meer steun te hebben, waarna ze zich uitstrekte en met haar andere hand naar het flesje reikte. Van de andere kant van de tafel zag ze als in slow motion een andere hand naar voren komen, ook om hetzelfde ingrediënt te pakken. Oh nee. Nu ze eindelijk dacht het laatste ingrediënt gevonden te hebben, zou ze het niet voor haar neus weggepakt zien worden door iemand anders. Lynn ging op wat op haar tenen staan om haar eigen hand een extra stukje naar voren te kunnen laten schieten en toen was het moment eindelijk daar. Haar vingers sloten zich om het flesje. Even had Lynn zin om het vanille-extract, wat het inderdaad had gebleken te zijn, in die lucht te steken en iets te roepen in de trant van 'YESSS', maar iets, misschien haar verstand, zei haar dat ze daar de rest van de workshop alleen maar rare blikken aan over zou houden. Bovendien sijpelde alle gevoelens van triomf weg toen een stem haar op strenge toon vroeg of ze niet gezien had dat iemand anders hetzelfde flesje al aan het pakken was. Lynn verstijfde, wat inhield dat ze nog half over de tafel hangend en met het vanille-extract in haar hand stopte met bewegen. Dat was waar ook; nog iemand anders was op hetzelfde ingrediënt uit geweest, en die persoon klonk niet al te blij. Langzaam verschoof ze haar blik van het doosje eieren waar het vanille-extract op gestaan had naar waar de stem vandaan was gekomen, het begin van een verontschuldiging kwam al uit haar mond.. En toen stopte ze. De witharige stond daar. Even kon Lynn alleen maar verbaasd zijn en wist ze niet wat te zeggen. "Dat is, eh," begon ze, maar dat waren niet de woorden die ze wilde zeggen en daarom viel ze weer stil. Maar ze moest wel iets zeggen, toch? Het leek erop dat de witharige niet doorhad dat zij, dat zwartharige meisje dat al de hele tijd op zoek was naar vanille-extract, degene was die het flesje voor haar weggekaapt had. Lynn opende haar mond weer. "Ik heb het gevonden," waren de woorden die er op een wat schaapachtige toon uitrolden.
Beste. Antwoord. Ooit.


Deze post viel verrassend lang uit. Sorry ;w;
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   vr jul 10, 2015 4:24 pm


Had zij weer. Probeerde ze eens iets goeds te doen voor een ander, werd haar moment van succes recht voor haar neus langs weggekaapt. Ze had nooit verwacht dat ze zich zo gefrustreerd kon voelen om het verlies van een flesje vanille extract, maar toch was het zo en ze kon het gevoel helaas niet zo makkelijk van zich af slaan. Ze ging weer normaal staan, veegde de kreukels met een frons uit haar schort en checkte of haar haren nog goed zaten. Pas daarna keek ze op om te zien wie het flesje nou eigenlijk te pakken had, en zag tot haar verbazing dat het het zwartharige meisje was. Oeps.

“Oh,” bracht Sara uit, ietwat van haar stuk gebracht. De frustratie ebde al snel weer weg, maar maakte plaats voor een gevoel van schaamte. Wat een naar, onzinnig gevoel. Het schopte haar hele gedachtestroom door de war, terwijl die normaalgesproken perfect geordend was. “Goed gedaan,” vervolgde ze, niet zeker wat ze er anders aan toe moest voegen, behalve misschien een excuus, maar Sara bood niet zo snel haar excuses aan. Voordat het gesprek echt ongemakkelijk zou worden liet de witharige haar blik maar even rond glijden over de groep. Als ze het goed zag, kon ze de conclusie trekken dat de meeste mensen hun spullen inmiddels binnen hadden gehaald. Er lag nog redelijk wat op het midden van de tafel, maar dat hoorde zo. Zo had ze het gepland. Ze had zelf nog een paar dingen niet gepakt, maar dat kon ze makkelijk vinden. Het was voor haar belangrijker dat haar cursisten voorbereid waren, en die besloot ze nu dan ook toe te spreken. “Heeft iedereen alles nu?” vroeg ze hardop, haar blik glijdend over de gezichten van de aanwezigen. Niemand liet merken nog iets te missen verder, dus nam ze aan dat ze kon vervolgen. “Prima. Dan kunnen jullie nu op je recept kijken welke spullen er als eerste gemengd moeten worden.” Sara wilde weer naar haar plaats toe gaan, maar besloot eerst nog een verontschuldigende blik op het zwartharige meisje te werpen. Ze zou haar straks wel extra proberen te helpen – als er niet een andere cursist was die al haar aandacht opeiste, tenminste.
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   ma jul 13, 2015 12:35 am


Dat was.. Nou, het was een aparte situatie, dat kon je in ieder geval wel zeggen. Wat onbeholpen liet Lynn haar blik naar haar afgesleten sneakers gaan, om hem daarna toch weer op iets wat meer op ooghoogte lag te richten. Haar hand ging omhoog om aan haar achterhoofd te krabben, maar omdat ze het idee had dat alle ogen in de ruimte op haar en Sara gericht waren, wist ze niet meer goed hoe ze zich moest gedragen en liet daarom twijfelend haar hand weer naast haar zij vallen. Arceus, ze hield er niet van om aangekeken te worden. Niet door zoveel mensen, ten minste. Eén of twee personen kon ze nog wel aan, misschien ook wel drie of vier, maar dit maakte haar benauwd. Niet dat het echt aan haar gezichtsuitdrukking te zien was; over de jaren had ze die wel onder controle weten te krijgen, maar haar lichaamstaal, hoe goed ze het ook probeerde te verbergen, sprak op dit moment boekdelen. “Goed gedaan,” werd er gezegd. Even keek Lynn de witharige aan, maar dat zorgde er alleen maar voor dat er een lichte blos van schaamte op haar wangen verscheen en ze zich gedwongen voelde weer weg te kijken. Jeez, Lynn, verman je. Het gaat hier maar om het bakken van koekjes, dammit. Het zwartharige meisje haalde even diep adem en rechtte haar schouders. Haar gedrag maakte deze situatie alleen maar ongemakkelijker, en dat was juist wat ze niet wilde. Ze wist een glimlach op haar gezicht te toveren en dwong haar stem een bijpassende toon aan te nemen toen ze zei: "Dankje, mijn zoektocht is ten einde nu." Ze hief het flesje in haar hand wat en keek er een moment naar voordat ze haar ogen weer naar de witharige liet gaan. "Niet het hele flesje, dus? Ik zal het onthouden." Ze liet het glazen ding in kwestie weer wat zakken, ademde zo onopvallend mogelijk diep uit en liep zo rustig als ze zich voor kon doen terug naar haar plek.
Daar aangekomen zette ze de spullen die ze uit veiligheid op haar stoel had geplaatst weer op de tafel en voegde het vanille-extract aan de verzameling toe. Het recept haalde ze uit haar zak en legde het naast alle benodigdheden neer, waarna ze haar kin op haar handen liet steunen en haar blik dwong op de gever van de workshop te richtten en niet steeds naar de andere cursisten te schieten. Er werd gevraagd of iedereen alles had, en vanuit haar ooghoeken zag Lynn dat enkele deelnemers knikten of 'ja' mompelden. De volgende opdracht luidde om te kijken welke ingrediënten als eerste met elkaar gemengd moesten worden en Lynn besloot zich volledig op haar taak te richten, alleen al om niet aan de situatie van daarnet te hoeven denken. Ze wierp een blik op het papier en schoof de eieren, de suiker en het vanille-extract wat meer naar zich toe. "Goed, eerst de eieren splitsen.." Mompelde ze in zichzelf. Daar had je een kom voor nodig, toch? Misschien zelfs twee. Zoekend keek Lynn in het rond, op de uitkijk naar het juiste kookgerei.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   di jul 21, 2015 2:32 pm


Het deed Sara goed om te horen dat het zwartharige meisje haar eerdere instructies, of eigenlijk meer frustraties, had aangehoord en zelfs onthouden. Dat gaf haar het idee dat er tenminste nog één portie koekjes goed uit de oven zouden komen. Twee, eigenlijk, want die van Sara zelf zouden natuurlijk ook slagen. Van de rest van de deelnemers wist ze niet van allen goed wat ze er van moest denken, maar als iemand die toch eerder pessimistisch dan optimistisch was ingesteld, zag ze het somber in.
Toch probeerde ze enthousiast over te komen bij haar cursisten. Ze ging er van uit dat als zij enthousiast leek, de groep dat over nam en ook serieus te werk ging. Bij pubers werkte dat soms ook, dus waarom niet bij volwassen vrouwen? En een tienermeisje, natuurlijk. Die kon ze niet vergeten.

Het was nog geen vijftien seconden nadat ze de opdracht om de spullen te mixen had gegeven dat er een hand werd opgestoken. Een teken dat de eigenaresse van deze hand een vraag had. Sara vroeg zich af wat het probleem was, maar lette op dat ze niet ongeïnteresseerd leek toen ze de vrouw toestemming gaf om haar vraag te stellen. “Sorry dat ik het vraag, maar waar zijn de mengkommen?” klonk er. Sara fronste. Stonden die niet op tafel? Natuurlijk niet, want daar had ze alleen de ingrediënten gezet. Maar waar de kommen en andere menggerij zich wel bevonden, kon Sara zo snel geen antwoord op geven. “Momentje,” zei ze, nu wel lichtelijk door laten klinkend dat ze gestrest raakte. Ze keerde zich om, om bij de kastjes te kijken die boven de wasbak achter haar hingen. Ze vond hele pakketten papieren doekjes, en ook theedoeken en verschillende soorten afwasmiddel en handzeep, maar mengkommen zag ze niet liggen. Ze herinnerde zich ook niet of de instructeur haar verteld had waar de kommen lagen. Welke koekjesbakker gebruikte nou geen kom? Dat had je nodig om het deeg te mengen. Anders ging de melk overal en nergens naartoe. Om nog maar niet te beginnen over de plakzooi die de eieren zouden veroorzaken. Nee, Sara was er zeker van dat ze mengkommen moesten hebben hier ergens. Misschien dat er nog ergens anders een kast was. Bij het opnieuw omdraaien naar de groep besefte ze zich dat er inderdaad nog opbergruimte in de kamer was. “Zou iedereen in de kastjes onder het werkblad kunnen kijken? Misschien ligt het daar.” Hopelijk lag het daar.
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Administrator
Lynn Xavier
Punten : 426
Gender : Female ♀
Age : Nineteen
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Liepard
http://pokemon-journey.actieforum.com/t230-lynnette-xavier http://pokemon-journey.actieforum.com/t1283-lynn-s-pokedex#19519

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   do jul 23, 2015 1:07 am


Oké, het obstakel dat 'te veel aandacht' heette was weer overwonnen, schoot het opgelucht door Lynns hoofd toen ze weer naar haar plaats teruggekeerd was. Nu moest ze het nog voor elkaar weten te krijgen om fatsoenlijke koekjes te produceren. Maar hoe? Ietwat hulpeloos keek Lynn naar de regel op het recept die haar opdroeg om de eieren te splitsen. Nog nooit had ze eieren gesplitst, laat staan iets gedaan dat lastiger was dan een roerei bakken. Toch zou het haar niet tegenhouden; ze was hier aan begonnen en zou dan ook haar best doen om het tot een zo goed mogelijk einde te brengen. Het zwartharige meisje liet haar handen naar de eierdoos gaan die ze gepakt had en haalde er de vier eieren uit die ze volgens het recept nodig had. Ondanks haar beperkte kook- en bakkennis leek het Lynn logisch om er op dit moment een kom bij te pakken, maar nadat ze haar blik even over de tafel had laten gaan, verscheen er een lichte frons op haar gezicht en liet ze de eieren voorzichtig op het houten tafelblad rusten.
Voor het eerst viel het Lynn pas echt op dat er geen kookgerei te vinden was tussen alle ingrediënten en op datzelfde moment stak een van haar medecursisten haar vinger op, waarna er gevraagd werd naar mengkommen. Onwillekeurig ging Lynns blik naar de witharige die de cursus leidde, vanuit principe een antwoord van haar verwachtend. Lichtelijk verbaasd merkte ze op hoe er een frons op het gezicht van het oudere meisje verscheen. Hm. Ergens had Lynn verwacht dat er door Sara gewoon op een bepaalde kast gewezen zou worden, waarna iedereen weer verder kon gaan met waar ze mee bezig waren geweest, maar zo makkelijk bleek het niet te liggen. "Momentje," klonk er. Hoorde Lynn daar nu een hint van stress? De frons op het gezicht van het zwartharige meisje werd enkele millimeters dieper, waardoor er lichte denkrimpels tussen haar wenkbrauwen verschenen. De hand die de eieren op de tafel had laten rusten verplaatste zich naar onder de kin van het meisje terwijl ze toekeek hoe de witharige de keukenkastjes die zich achter haar bevonden aan een onderzoek onderwierp. De vrouw die de vraag had gesteld had inmiddels haar hand weer laten zakken en samengevlochten met haar andere op het tafelblad gelegd. Ze fluisterde iets tegen de persoon die naast haar zat en keek daarna weer naar de leidster van de cursus, net als Lynn. Het meisje zag dat Sara zich weer omgedraaid had en vroeg om in de kasten onder het werkblad te kijken. Aan de opdracht gehoorzamend schoof Lynn haar stoel al zittend wat naar achteren zodat ze zich kon bukken. Met enkele protesterende piepjes van de scharnieren zwaaide het deurtje open en kreeg ze zicht op.. Niets. Nou ja, zo goed als niets; een rol keukenrol en een roestig oud doosje. In ieder geval niets wat ze nodig zouden hebben, kon Lynn constateren, en daarom deed ze het kastje weer dicht en kwam overeind. Enkele andere workshoppers vanaf nu officieel een woord waren ook al klaar met hun inspectie en schudden met hun hoofd om aan te geven dat zij ook niets gevonden hadden. Of Lynn moest al die jaren het verkeerde idee gehad hebben van bakken, of er klopte hier iets niet.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Momerator
Sara Sweets
Punten : 346
Gender : Female ♀
Age : 22 years
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Braixen
http://pokemon-journey.actieforum.com/t525-sara-sweets http://pokemon-journey.actieforum.com/t527-sara-s-pokedex#7230

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   vr jul 31, 2015 2:18 pm


De reacties op haar opdracht waren verschillend en dat zorgde voor een golf van irritatie die zich door haar lichaam heen verplaatste. Ze begreep dat het wat vreemd was om in andermans kastjes te kijken, maar als het een hele letterlijk uitgesproken opdracht was, was er niks mis mee. Sara was de baas hier. De man die haar had aangeboden om deze cursus te leiden was eigenlijk de echte baas, maar die was hier niet en aangezien zij tussen hem en de cursisten in stond, had zij momenteel de hoogste positie. Ze moest enkele cursisten een frons toewerpen voordat ze met een sassy blik terug toch maar de kastjes onder het werkblad openden en daar schijnbaar weinig goeds aantroffen. In geen enkele van de kastjes werd een kom of deegroller of iets anders gevonden wat van nut kon zijn. Waarom had de man dit niet voorbereid?

Iedereen zou nu denken dat Sara degene was die niet goed voor de cursus had gezorgd, omdat ze niet wisten dat zij hiervoor gevraagd was. Normaalgesproken zou ze zich heel zeker voelen bij het leiden van een groep, maar wetend dat minstens de helft nog negatief over haar zou praten na vandaag zorgde er toch voor dat ze zich heel naar voelde. Sara wachtte niet tot alle kastjes onderzocht waren met het vinden van een oplossing, maar ze kon er niet op komen. Ze hadden die kommen nou eenmaal nodig.

Ze wachtte wel tot de laatste kastdeur weer dicht was met het volgende plan. Als hier niks was, kon ze misschien iets vinden buiten deze ruimte. Misschien was de man vergeten om de spullen naar de cursusruimte te brengen, of was het in de verkeerde ruimte beland. Die gedachtes boden Sara weer nieuwe moed en ze wist dat ze alleen maar zou flippen als ze het niet uitvoerde. “Ik ga even kijken of het in een andere ruimte is belandt, moment,” sprak ze de groep toe, waarna ze met het klakkende geluid van haar hakken de ruimte uit verdween en het doolhof van een gebouw probeerde te ontcijferen in de hoop om haar kookgerei te vinden.

Als eerste keek ze in de ruimte naast waar zij zat. Helaas brandde er geen licht en leek het er op dat er niemand aanwezig was of zou zijn, dus kon ze die al snel overslaan. Op de gang stonden ook geen verdachte dozen, dus daar had ze ook al niks aan. Nog weer een ruimte verder zag ze wel licht branden, dus besloot ze meteen binnen te stormen in plaats van eerst door het raam te kijken of ze hier wel gewenst was. Meteen toen ze de deur open had en een stap naar binnen deed, merkte ze op dat het een haakcursus was. Hm, ook leuk. Het koste haar een seconde meer om te beseffen dat het vingerhaken was en zij dus ook hun gerei niet bij de cursus hadden inbegrepen. De man die de cursus leidde, keek Sara vragend aan. “Er is hier niet toevallig een stapel mengkommen binnen gebracht, of wel?” Hij schudde zijn hoofd. “Dan weet ik genoeg. Veel plezier met de cursus!” Ze sloot de deur, voordat het echt gênant zou worden.

Direct toen ze weer buitengesloten was van de ruimte, zag ze twee mannen met dozen door de gang lopen. Haar blik werd er intens op gevestigd, want ze wist direct zeker dat dat de spullen waren. Ze waren gewoon laat. Dat was heel begrijpelijk, maar alsnog onacceptabel. Bij het naar voren stappen om de mannen te confronteren schraapte ze haar keel. “Ik geloof dat dat voor mij is. Dank u wel.” Ze stak haar handen uit, hopend dat de heren het direct in haar handen zouden leggen, maar zij boden elkaar enkel een wantrouwende blik. “Legitimatie?” vroeg één van hen. Sara liet haar armen zakken. “Ik ben Sara Sweets, ik doe de koekjes cursus. Hier, mijn Trainer ID.” Ze haalde haar kaart tevoorschijn, maar de linker man wuifde het alweer weg en de ander lachte geamuseerd. “Dat is niet de naam waar dit pakje op staat. Een prettige dag nog.” En met die woorden liepen ze om haar heen en lieten ze de witharige hulpeloos achter.

De rest van haar zoektocht bleek ook een verspilling van tijd. Ze had het idee dat ze een uur lang aan het zoeken en vragen was, maar toen ze terug de ruimte binnen kwam en op de klok keek zag ze dat ze maar een kwartiertje verder waren. Sara had een blik in haar ogen die duidelijk vol zat met stress. Dit was niet hoe ze zich de cursus had voorgesteld. Ondanks dat ze nu het liefste er mee stopte en naar die man ging om hem te vertellen dat hij het zelf mocht oplossen, kon ze niet veel anders dan blijven en afmaken waar ze aan begonnen was. Ze ademde diep in en uit, bereidde zich mentaal voor op wat een smeerboek het hier zou worden, en richtte toen haar blik met een klein sprankje nieuwe moed op de groep. “We gaan het anders doen,” begon ze, terug stappend naar haar plek. “Koekjes bakken kan ook prima zonder kommen, je moet alleen weten hoe het moet.” Ze pakte een pak bloem er bij om voor te doen hoe het moest. Hierbij kwam ze alleen tot de conclusie dat ze natuurlijk ook geen maatbekers hadden en ze dus niet de goede hoeveelheden zou kunnen gebruiken. “Voor de benodigde hoeveelheden kunt u allemaal bij mij komen. Wat er gedaan moet worden, is dit.” Ze opende het pak en gooide een hoopje meel op haar deel van het tafelblad. Gelukkig had ze de tafel extra schoon gemaakt van tevoren. Ze gooide ook een beetje suiker en zout er bij en pakte toen de eieren die voor haar koekjes bestemd waren. “Voor het ei maak je eerst een kuiltje,” legde ze uit, waarna ze inderdaad een deuk maakte in de hoop poeder die voor haar lag. Ze brak het ei open op de tafelrand en liet de inhoud in de kuil zakken. “Vervolgens kneed je dat er in.” Door het kuiltje kon het ei niet ontsnappen en was het makkelijker om het er in te kneden, maar het hielp niet dat de poeder alsnog overal heen kon gaan. Sara deed haar best om het netjes te doen, maar ze kon het niet voorkomen dat er alsnog enorm veel inde rondte stoof. Zelf deed ze echter alsof ze het niet zag. “Oké, en nu jullie!” Ze wilde niet meer aangestaard worden. Zij waren de cursisten, dus moesten zij ook iets doen.
tell me can a heart be turned to stone?

_________________
Sara Sweets
I think I might change it all.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: A Cookie from own Dough   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
A Cookie from own Dough
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 4Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Coumarine City-
Ga naar: