S.O.S. [+Yara Celica]
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 S.O.S. [+Yara Celica]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4, 5, 6  Volgende
AuteurBericht
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: S.O.S. [+Yara Celica]   za jun 20, 2015 10:55 pm


Shalour City. Cecille was zo snel mogelijk teruggereisd naar de stad toen ze zich besefte dat haar vriendin een tijd met haar had afgesproken en die nu weer erg dichtbij dreigde te komen. Waarom ze eigenlijk terug was gereisd naar Cyllage wist ze niet meer, maar dat deed er ook niet meer toe. Wat er wel toe deed, was dat ze veilig en wel terug was gekeerd naar haar bestemming, want ze wilde de derde badge zo snel mogelijk binnen halen – alleen al om het geld te kunnen innen. Haar hoofd was daar echter nu niet mee bezig. Hoe ze het voor elkaar had gekregen zo vroeg in Shalour aan te komen was haar een raadsel, maar ze had nu nog wat tijd voor ze weer met Sara zou herenigen. Ernaar uitkijken deed ze echter niet. Ditmaal had ze het voor elkaar gekregen niet alleen weer gevochten te hebben; ze was ook nog eens getuige geweest van een koelbloedige moord en dat had haar mentale gezondheid een flinke klap gegeven.

De klap was zelfs zo hard, dat ze er nachtmerries van had.

Cecille was niet snel bang. Vaak ook niet. Maar ze moest toegeven dat het een hele erge impact op haar had gehad en dat Nathan haar desondanks het stuipen op het lijf had gejaagd. De blondine was ten einde raad – wist dit keer echt niet hoe ze het haar vriendin moest brengen. In eerste instantie wilde ze het voor alles en iedereen verzwijgen. Zelfs haar ouders mochten er niks van weten. Maar die verdraaide nachtmerries die haar nachtenlang wakker hadden gehouden werden er niet beter op en Cecille besefte zich dat ze het wel degelijk aan iemand kwijt moest. Haar pokémon waren haar eerste optie geweest en dat had ze ook geprobeerd; vooral haar hart luchten bij Sivar en Dahlia leek haar een goed plan, aangezien die twee het ook hadden zien gebeuren. De Tyrogue was echter ook een wrak geworden, al had hij er veel minder last van dan zijn trainer. Dahlia was zodanig beïnvloed dat ze nog meer gesloten was en Cecille had besloten dat ze haar eigen pokémon ook wat tijd moest gunnen.

Dat liet haar dus bij twee overige opties. Sara en Yara. Sara wilde ze het absoluut niet vertellen. De gedachten aan uitleggen hoe het gevecht was verlopen, maakte haar eigenlijk al misselijk. Ze wist niet hoe haar vriendin erop zou reageren en was daarom bang om haar hart bij de witharige te luchten. Yara was er echter ook nog en hoewel ze net zo misselijk van het idee werd, neigde ze er nu erg naar om haar zusje te bereiken. Cecille haalde haar handen uit haar haren en ging wat rechter zitten, want ze had al minstens tien minuten voorovergebogen gezeten, zodat haar gezicht niet te zien was. Vervolgens haalde ze haar Holocaster tevoorschijn en stuurde een berichtje naar Yara. Ze vertrouwde zichzelf niet genoeg om het meisje meteen al te bellen. Wellicht klapte ze wel dicht tijdens het telefoongesprek.

Cecille voelde zich steeds schuldiger bij elk bericht die binnen kwam en verzonden werd. Tegen de tijd dat Yara aangaf er de hele dag verder voor haar te zijn, liepen tranen al over haar wangen heen. Arceus, ze had nog zo geprobeerd om het in te houden. De blondine besloot het er nu maar even uit te gooien, hopend dat ze dan alles kwijt was voor ze haar zusje weer zou zien om het haar te vertellen. Het koste haar minstens vijf minuten voor ze weer een beetje was gekalmeerd en ze zichzelf naar de wc begaf om zich op te frissen. Daarna liep ze terug de hal van het Pokécenter in en nam terug op haar plek plaats, waar ze wachtte op Yara’s aankomst en zichzelf voorbereidde op wat komen ging.
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   zo jun 21, 2015 12:35 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

Vandaag was het zo ver de zwart harige nam het besluit om toch maar naar Shalour City af te reizen. Zodat ze zich kon aanmelden voor de ranger school, hoe dol graag ze ook verder wou gaan met coördinator worden. Vond ze deze optie ook wel leuk en spannend, ze was namelijk niet iemand dat van geweld hield. Daarom deed ze ook mee aan Coördinator wedstrijden, want je hoefde je pokémon alleen maar mooi te laten doen. Door wat aanvallen uit te voeren, maar niemand raakte er dan verder bij gewond. Ze had er natuurlijk wel lang over gehad met haar pokémon, want ze mocht er maar met een beginnen. En hoe hoger ze zou komen, hoe meer pokémon er in haar team mochten. Iets wat wel een lastige keuze was, maar haar pokémon moedigde haar aan. En ze begrepen ook wel dat ze koos voor haar Torchic om daar mee te beginnen. En heel af en toe zou ze misschien mee kunnen doen aan contesten. Maar dat gebeurde toch al niet zo veel de laatste tijd. Dus ze kon zich zelf beter op iets concentreren waar ze veel aan zou hebben. Daarlangs was de zwart harige ook nog nooit naar een school geweest, dus dat was nu de perfect kans voor. Ze kon eindelijk naar school gaan en voor iets studeren. Oh wat zou haar zus en haar eigen ouders trots op haar zijn. Ze kon niet wachten om het aan hun te vertellen, maar eerst moest ze nog haar reis af maken naar Shalour City.

Tijdens de wandeling, bedacht ze zich hoe haar leven als Ranger zou worden. Want het is toch een heel ander iets dan Coördinator schap. In tegendeel zelfs, je leerde zelfs pokémon vangen op een heel ander manier las ze. Ook zou je op een andere manier met je pokémon leren om gaan. De enigste waar ze bang voor was, is dat ze haar Torchic zou moeten gaan laten evolueren. Iets wat hun beiden niet wouden. Maar zolang dat onderwerp nog niet aan gekaart werd bij haar, wou ze daar ook nog geen zorgen om gaan maken.

Al gauw was ze gelukkig in Shalour City, alleen nu was het nog een kunst om de school zien te vinden. Aangezien hij net gebouwd is en er nog geen bordjes bij zouden staan. Ze zag al gauw veel ouders met hun kinderen een kant op lopen. Ook zag ze mensen van een wat oudere leeftijd die kant oplopen. Ze besloot maar om hun te gaan volgen, want iets in haar zei dat ze daar moest wezen. Ze volgde de menigte en zag inderdaad een groot school gebouw. Er stond zelfs een rij voor de aanmeldingen. Wat ook vrij logisch was want het was een nieuw gebeuren. Waarschijnlijk waren er ook mensen al heel lang op aan het wachten. Ook waren er nog zat mensen dat er om informatie vroegen en natuurlijk gezinnen dat moest kijken of ze het konden betalen. Iets waar Yara altijd schuldig om voelde als ze dat zag. Want ze wist dat het kon en zonder dat ze er om hoeft te vragen. Alleen zou haar ouders er niet gelukkig om worden, als ze vreemde mensen ging sponsoren. In de tussen tijd dat ze in de rij stond zag ze veel mensen voor bij komen. Eindelijk was zij zo ver en het enigste wat ze hoefde te doen blijkbaar was een formuliertje in vullen. Vlug had ze alles in gevuld en kreeg ze nog informatie boekjes en pennen mee van de school zelf.

Toen ze weer eenmaal buiten stond, zag ze dat de rij nog veel langer was geworden en er meer mensen waren. De angst dat ze niet op de school zou komen, werd nu toch groter. Ook al had ze net de formulieren ingevuld, maar wat als ze merkte dat er toch nog niet genoeg plek was voor iedereen. Iets wat ze nogal zonde gaat vinden, en ook wel een teleurstelling. Want als het nu al zo druk was het eerste jaar. Dan zou de volgende jaren natuurlijk drukker zijn.

Ze zocht een rustige plek op, waar ze even op het bankje kon gaan zitten om de boekjes door te lezen wat ze net kreeg. Maar op dat moment voelde ze haar holo caster trillen. Haar lieftallige zus had haar nodig en vroeg of ze tijd had. Natuurlijk had de zwart harige altijd tijd voor haar grote zus. En uit haar berichten kon ze ook wel merken dat er wat aan de hand was. Dus dan had ze al helemaal tijd voor de blondine. Blijkbaar waren ze toevallig ook in de zelfde city, wat ook niet vaak voor kwam. En ergens vond ze het ook vreemd, want ze had de blondine niet gezien. Misschien was ze hier voor een gym gevecht, aangezien ze die ook hier zag staan. Of ze had zich ook in geschreven als ranger, dan konden ze samen gaan studeren. Dan ging ze ook meteen bij haar ouders regelen dat ze haar school geld maar gingen betalen. Maar waarschijnlijk zou dat niet zijn, haar zus was namelijk meer een vechters typ dan de zwart harige.

Ze spraken af bij de pokémon centrum. Gauw deed ze haar holo caster weer in haar rok. En liep ze met het informatie tasje richting het pokémon centrum. Ook dat was een heel gedoe om te vinden, aangezien het vrij druk was. En ze door al de menigte heen moest komen. Gelukkig zag ze al gauw door de menigte de pokémon centrum. Dus met grotere en snellere passen liep ze er heen. Ze was zo blij dat haar lieftallige Torchic nog gewoon in haar pokébal zat. Die was al lang vertrapt geweest door al deze mensen. Binnen een paar stappen was ze er dan eindelijk. Ze stapte naar binnen en keek even om zich heen. Al gauw zag ze daar haar zus zitten, anders dan anders. Ook vermoeider en een beetje onverzorgder dan anders. Het gevoel dat ze beter ijs en tissues mee kon nemen was groot. Ze had haar zus nooit zo gezien, waarschijnlijk had Sara het uit gemaakt. Iets anders kon ht niet zijn toch. Rustig liep de zwart harige haar kant op en zei “Yara tot u dienst mevrouw” in de hoop dat het de blondine een beetje op vrolijkte.
tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   zo jun 21, 2015 10:19 pm


Nu ze Sivar niet aan haar zijde had, voelde het zo eenzaam. Cecille kon het niet anders beschrijven. De Tyrogue was er vrijwel altijd voor haar; stond of zat altijd wel naast haar, waar ze ook waren. Dat de jonge pokémon nu in zijn pokéball zat, voelde eigenlijk heel vreemd voor de blondine. Net als toen in Lumiose gaf het haar een behaaglijk gevoel, alsof het helemaal niet klopte. Dat deed het ook niet. De gehele situatie klopte gewoon niet. Maar ze wilde Sivar niet meer belasten dan hij al belast werd, want ook hij ging nu door een moeilijkere periode heen. Dat hij daarbij zijn eigen trainer nog moest steunen was verkeerd. Het moest andersom zijn, zeker omdat Cecille hier de volwassene was en hij het kind. Desondanks kon ze zich niet anders voelen dan een mislukkeling op dat veld – ze had immers nu met Yara afgesproken en was van plan om op het meisje haar schouder te leunen, terwijl die twee jaar jonger was dan haar.

Dat Cecille er onverzorgd uitzag, al was het niet zo heel ernstig dat ze wekenlang zonder een douche had doorstaan, had ze zelf niet eens door. Haar haren zaten lichtelijk door de war en de wallen onder haar ogen had ze niet eens geprobeerd te maskeren. Make-up had ze toch niet meer. De restanten van haar blauwe oog was nou ook niet bepaald een mooi gezicht, maar ze vertikte het om haar zonnebril weer op te zetten. Waarom zou ze ook? Veel zin had het niet. Het was sowieso al zichtbaar dat ze een wrak was. Een rede om dat te verbergen had ze niet echt.

De blondine had niet gezien dat haar zusje het gebouw al binnen kwam. Daar zat ze te diep in haar gedachten voor. Toen er dus tegen haar werd gesproken door Yara, schrok ze op, ging ze rechter zitten en liet ze haar blik op de zwartharige vallen. Haar gezichtsuitdrukking verzachtte echter toen ze zag wie het was en haar houding werd wat relaxter. “Ga zitten,” begon ze zacht, waarna ze naast zich op de bank klopte. Misschien was het een goed idee om eerst even een praatje te maken. “Hoe gaat het met je? Wat heb je vandaag gedaan?”

Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   zo jun 28, 2015 3:05 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

Dat Cecille schrok van de zwart harige was haar natuurlijk niet helemaal ontkomen. Ook merkte Yara op dat ze Sivar nergens zag, ook niet in de pokémon centrum. Waar door ze natuurlijk een grotere zorg kreeg voor de blondine. Het was heel zelden dat Sivar in een bal zat, eigenlijk kon ze zich amper herinneren dat hij in een bal zat. De blondine was rechter gaan zitten en zei zachtjes dat ze kon gaan zitten. Yara knikte en ging langs de blondine zitten, met een bezorgde blik. De gedachte dat ze ijs, jank films en tissues had mee moeten nemen werden steeds groter bij haar. De die ze gesteld kreeg, maakte haar bijna boos. Maar boos worden kon ze natuurlijk niet, daarlangs al helemaal niet tegen haar zus. Ze nam een zucht en besloot het maar in eigen handen te nemen. Ook al wist ze dat haar zus gewoon misschien wou starten met een gezellig gesprek. Wou de zwart harige liever weten, wat er gebeurd was met haar zus. “Volgens mij kan ik die vraag beter aan jou stellen,” reageerde ze zachtjes terug, terwijl ze en bezorgde blik gaf aan haar. Ook al zou misschien de nieuws van dat ze weer ging studeren een goed iets zijn, om te horen voor de blondine. Maar ze was er nu voor de blondine haar zorgen.
tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   zo jun 28, 2015 9:06 pm


Yara kwam rustig naast haar zitten, maar zodra Cecille de vraag stelde of het goed ging, zag ze het meisje al zuchten. Misschien vocht ze zelfs tegen de neiging om met haar ogen te rollen – maar of Yara zoiets echt vaak deed wist de blondine op het moment niet. Ze kreeg de wedervraag gesteld zonder antwoord te hebben gekregen en liet haar blik van haar zusje naar haar voeten glijden. Ze voelde zich zo klein nu. Alsof ze iets gedaan had en ervoor was opgepakt. Nu had Cecille veel gedaan wat niet door de beugel kon en ze had wel eens op het politiebureau gezeten – al was het maar voor kleine dingetjes zoals het openbaar benutten van alcohol. Iets wat geen slimme zet van haar was geweest, besefte ze zich nu, maar daardoor kon ze wel zeggen dat dit ongeveer hetzelfde voelde.

De blondine had in de tussentijd een aantal keer op haar lip gebeten, niet wetend hoe ze moest beginnen. Of ze überhaupt nog wel wilde beginnen. Vroeger was haar geleerd iets af te maken als ze ergens aan begon, maar er was haar ook geleerd om goed op te letten en geen fouten te begaan. Zou ze een fout maken door Yara hiermee op te zadelen? Het meisje was twee jaar jonger dan haar... Nee, ze had a gezegd, dus ze moest nu ook b zeggen. Anders zou haar zusje zich alleen maar ziek maken van die zorgen om haar en dat was nu ook weer niet nodig. Cecille nam trillerig adem en vervloekte zichzelf met hoe zwak het had geklonken. Ze liet het echter gaan en zuchtte, haar blik weer op Yara vestigend. “Afgelopen week ben ik terug in Cyllage geweest,” begon ze. Moest ze over Nathan vertellen? Misschien was het wel zo eerlijk. “Daar kwam ik een jongen met een Lucario tegen waar ik mee aan de praat raakte. We liepen wat rond toen onze Lucario’s en Sivar iets oppikten. Er was ergens een gevecht gaande.”

Cecille stopte even. Man, dit was moeilijk. Shit. Ze wendde haar blik weer terug naar de grond, alleen keek ze nu naar de vloer in plaats van haar eigen voeten. “Ik weet niet wie het waren, maar het ging in ieder geval om één of andere bende. Ze zagen ons en dachten dat wij van een andere bende waren door mijn rode bandana. Kleurencode, je weet wel,” legde ze verder uit. Yara aankijken deed ze echter niet, maar ze had het meisje in ieder geval wel ooit uitgelegd dat bandanas ook voor dat soort dingen werden gebruikt. Waar zij het toentertijd voor gebruikte, had ze echter nooit verteld. “En... Toen moesten we vechten voor ons leven. Ze hadden wapens. Het was echt menens.” Ze keek voor het eerst haar zusje weer even aan, maar wendde haar blik af naar de zijkant, zodat haar gezicht niet meer zichtbaar was voor Yara. Ze herbeleefde momenteel het hele gevecht en was nu ongeveer bij het stukje wat haar bleef achtervolgen, dagen en nachtenlang. “Ik werd gegrepen door twee mensen en kon één van de twee van me afslaan, maar de ander lukte niet en toen kwam die jongen me helpen, maar die had een mes getrokken en... En...” ratelde ze verder, voelend dat haar stem brak.

Ze zag rood. Niet van woede, zoals ze wel eens eerder had gehad. Nee, ze zag al dat bloed weer voor zich van de man z’n nek. Ze keek naar haar eigen handen en zag die voor een moment weer onder het bloed zitten, omdat ze het bendelid nog wilde helpen. Maar ze was al te laat. Veel te laat. Het misselijke gevoel kwam terug en Cecille voelde een brok in haar keel, indicerend dat ze beter even niks meer kon zeggen. Van haar kant viel er nu een stilte en hoewel zoiets ook in deze situatie aan haar begon te knagen, durfde ze even niks meer te zeggen.
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   ma jun 29, 2015 6:42 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

Het werd erg stil nadat Yara de vraag had terug gekoppeld, de blondine keek haar ook niet meer aan. In tegen deel leek het er op dat ze ergens tegen probeerde te vechten. Of juist de juiste woorden probeerde te zoeken, aangezien ze steeds op haar lip beet. Op een gegeven moment hielt ze een diepe adem, natuurlijk trillerig. Yara dacht bij zich zelf, dat de blondine misschien zo in tranen zou uit barsten. Of dat ze gewoon heel erg bang is voor de reactie dat ze zou terug geven aan haar zus. Niet veel later na de zucht begon ze te vertellen. Ze was in Cyllage geweest, en kwam daar iemand tegen met een Lucario. Sivar en de Lucario van de andere trainer konden het blijkbaar goed met elkaar vinden, maar vingen ook een gevecht op. Tot zo ver vond Yara het nog niet zo erg klinken, maar juist gezellig. Als je het gevecht natuurlijk vergat, maar ergens kreeg ze door dat het met het gevecht iets gebeurd was.

Haar blik ging ook weer terug naar de grond, waarschijnlijk kwam nu de zware gedeelte. De gedeelte waar ze bang voor was om misschien te vertellen. Maar al gauw begon ze weer verder te praten. Blijkbaar ging het om een bende waar ze mee in de problemen waren gekomen. En natuurlijk kwam door de rode bandana dat de blondine om had, dat ze dachten dat hun er ook bij hoorden. Yara kon weten dat die dag er aan zat te komen, dat de blondine uit zag als een bande lid. Het volgende wat ze vertelde schrok de zwart harige nog al van. Haar zus moest echt vechten, ze kon zich ook niet echt herinneren dat haar zus het ooit eerder over wapens gehad had. Yara zag kort het gezicht van haar zus, na druk van kort. Ze voelde aan haar water dat er iets ergs gebeurd was. Ze zou toch niemand dood zijn gegaan tijdens het gevecht. Ze wist dat er een dag zou komen dat het echt flink uit de hand zou gaan lopen, en juist nu moest het die dag zijn. Ze ging verder en de zwart harige hoorde dat haar zus vast gepakt werd. De ene kon ze van zich afslaan, maar de andere niet. De trainer wat bij haar was, had blijkbaar een mes getrokken. Ze stopte met ratelen en natuurlijk merkte de zwart harige dat haar stem brak. Yara voelde de angst hoog komen en wist eigenlijk al genoeg. Met een trillende hand begon ze over de rug van de blondine te wrijven en zei “Het komt allemaal goed, het is niet jou fout.” Yara probeerde het rustig en warm over te laten komen, maar ze kreeg het gevoel van angst ook in haar lichaam. Want haar zus was bijna dood geweest, ook verdriet kwam in haar op. Maar dat wist ze toen allemaal hopelijk goed te verbergen voor de blondine. Want zij was nu de slachtoffer, de neiging om haar ook een grote Yara knuffel te geven was ook groot. Maar het engiste wat ze kon doen is met haar hand over de rug van de blondine blijven wrijven en de zin “Het kom allemaal goed, het is niet jou fout,” herhalen.
tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   ma jun 29, 2015 8:42 pm


Yara bleef stil tijdens haar uitleg. Erg stil. Het was dat Cecille niet naar haar zusje durfde te kijken tussendoor, anders had ze het moeten doen met het peilen van haar gezichtsuitdrukkingen. De blondine boog zich voorover en kon nog net de neiging weerstaan om met haar handen in haar haren te zitten, ervoor kiezend om haar voorhoofd gewoon tegen haar handpalmen te laten rusten en haar ellebogen op haar knieën te plaatsen. Zo had ze geen last van gewicht en viel ze ook niet voorover. Het eerste wat ze voelde was een hand die op haar rug werd gelegd en eroverheen wreef. Cecille bevroor en luisterde ademloos naar Yara’s woorden die werden gesproken. Het was niet haar fout. Het was niet haar fout? Dat was het wel. Als zij niet gegrepen werd... Als zij niet zo nodig moest gaan kijken, dan had die man waarschijnlijk nog geleefd. Cecille kon het bij dat besef niet meer binnen houden en begon te trillen, proberend geen zielig klinkend gesnotter te laten horen. Yara kon haar gezicht niet zien door de haren die als een gordijn ervoor hingen, dus als ze nu geluid maakte, dan was het duidelijk dat de tranen over haar wangen gleden.

Ze kon het echter niet meer tegenhouden toen Yara bleef doorwrijven en haar woorden herhaalde. Cecille liet een luide snik klinken en vanaf toen maakte ze het met geluid kenbaar dat ze aan het huilen was. Ze had zich nog nooit zo gebroken voor gedaan met haar zusje in de buurt. Eigenlijk waren de enige twee die haar ooit zo hadden zien huilen haar ouders en dat was ook alweer jaren geleden. De blondine vervloekte zichzelf dat ze nu brak bij het jongere meisje, maar stoppen deed ze niet. Als ze nu stopte, wist ze dat het er later wel uitkwam en wie wist bij wie het dan was. Straks was het bij Sara in de buurt en dat wilde ze ook niet. Daarbij voelde alleen huilen zo verschrikkelijk slecht, dus hoe egoïstisch het ook klonk, Cecille vond het alleen maar fijn dat die hand nu over haar rug ging. Opmerken dat deze trilde deed ze niet. Daarvoor was ze te druk met haar eigen gevoelens bezig.

Na iets dat een aantal minuten leek, was ze zodanig gekalmeerd dat ze wat rechter kon gaan zitten en het gesnik nu slechts om de aantal tellen te horen was. Cecille veegde de tranen die op haar gezicht nog te zien waren met de rug van haar hand weg, al deed ze er niet bepaald haar best voor en maakte ze het waarschijnlijk alleen maar erger. “H... Het spijt me,” kreeg ze er uiteindelijk uit. “Ik... Moest het er met iemand over hebben...”
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 8:03 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

Yara merkte al gauw dat het niet al te lang ging duren, voor dat de blondine in huilen zou uitbarsten. Wat de eerste keer voor Yara zou zijn dat ze het meisje zou zien huilen. Want ze heeft de blondine nooit zien huilen. Anders som was het heel anders, Cecille heeft Yara juist heel vaak zien huilen. Meer dan de zwart harige lief had, dus ze was blij dat ze nu de blondine eens en keer kon opvangen. Het moment dat ze de blondine een snik geluid hoorde maken, vloog ze tegen haar zus aan. Ze ging half op haar ligen, om een soort van knuffel te geven. Natuurlijk hield ze er ook rekening mee dat niet haar hele gewicht op de blondine kwam. Want meestal als je huilde werd je ook zwakker.Tenminste dat was iets dat de zwart harige wel altijd merkte bij haar zelf. Tijdens de knuffelen en naar de huilende blondine te luisteren. Probeerde Yara haar tranen in te houden en kalm te zeggen "Gooi het er maar uit, het is goed zo." 4

En tijd later bleek de blondine genoeg gehuild te hebben, ze ging weer iets rechter zitten en veegde haar tranen weg. In de tussen tijd bleef Yara nog wel over de rug van de blondine wrijven. In de hoop dat ze merkte dat het allemaal oke was. "Nee het is oke, en het is goed dat je het me verteld heb," reageerde ze terug met een vriendelijke glimlach. De neiging om nu boos te worden op de blondine word wel groter en groter, maar ze probeert nog te wachten. Ze wacht nog even voor dat de blondine er alles had uit gegooit, en daarna kwam Yara wel even uit haar lichaam.

tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 8:27 pm


Cecille waardeerde de halve knuffel enorm. Ze liet het misschien nooit merken, maar telkens wanneer ze eens moest huilen, dan had ze het liefst lichamelijk contact. Nu was de blondine er sowieso nooit vies van in het algemeen – en gebruikte ze het zelf als een manier om iemand mee te troosten, maar zelf ondervond ze ook altijd hoe goed het wel niet voelde om in iemands armen uit te kunnen huilen. Natuurlijk was dat alweer even geleden en was ze eigenlijk vergeten hoe het voelde, maar nu besefte ze het zich opnieuw. De vriendelijke glimlach en de warme woorden van haar zusje deden haar ook enorm goed, al moest ze er bijna opnieuw van huilen, omdat ze die steun niet echt verwacht had. Ze had niks verwacht en was wederom als een kip zonder kop aan dit verhaal begonnen, maar ze was blij met hoe het was uitgepakt. Weliswaar verwachtte ze ook nog een preek – maar Yara scheen daar zelf niet aan te willen beginnen, of wel? Cecille zuchtte opgelucht en kalmeerde geleidelijk aan meer en meer. “Het is eigenlijk meer iets voor de politie...” bekende ze, waarop ze haar blik weer even afwendde. “Maar ik ben medeplichtig en ik wil de cel niet in.” Ze was immers ook meerderjarig en ze had de moord niet tegengehouden; in feite alleen maar aangemoedigd. “Dank je,” fluisterde ze vervolgens tegen de zwartharige en was even in tweestrijd of ze tegen haar zusje aan wilde leunen of rechtop moest blijven zitten. Ze koos voor het laatste.
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 8:36 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

De blond harige vertelde dat ze eigenlijk tegen de politie wou vertellen. De twee strijd in de zwart harige werd steeds groter. De gevecht tegen haar emoties werden ook steeds lastiger. Ze vertelde dat ze medeplichtig was, en niet de cel in wou gaan. De ogen van het meisje werd even groter. Eerst was haar zus bijna dood, en nu kon ze haar misschien ook nog eens binnenkort. De woede werd groot en nam even een diepe zucht. Ze wist niet goed of ze verder zou moeten praten over het onderwerp, of over haar nieuwtje hebben, of gewoon de laatste optie nemen en haar emoties uit gaan gooien. Maar ze besloot om het eerste te doen en te gaan voor verdere ondersteuning in het onderwerp. “Als je wilt kan ik wel met je mee naar het politie bureau,” begon ze met een rustige en vriendelijke stem. “Daarlangs zouden mijn ouders het geen probleem vinden om je er uit te kopen,” vervolgde ze verder beetje als grap. Maar eigenlijk meende ze het, het zou de zwart harige namelijk niks verbazen als haar ouders dat zouden kunnen. “Ehm wil je nog meer over je avontuur kwijt?” vroeg ze voorzichtig verder.
tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 8:53 pm


Yara wilde meegaan naar het politiebureau, maar Cecille keek er juist geschrokken van op. “N-Nee! Dat hoeft niet... Ik wil juist niet gaan,” vertelde ze. “Ze zijn niet echt actief naar me op zoek ofzo, dus daar heb ik geluk mee...” Ze had wel meer geluk gehad die dag. Was het niet voor Nathan zijn Houndoom, dan was ze de politie nooit ontkomen en dat terwijl ze nog altijd gewond was. De grap die ze toen hoorde, zorgde ervoor dat ze een glimlach rond haar lippen forceerde, maar echt lachen kon ze er niet mee. “Ik had mezelf voorgenomen niet meer in dat verhoorkamertje te zitten sinds de laatste keer,” biechtte ze op. “En dat was gewoon omdat er geluidsoverlast was van een feestje,” voegde de blondine er vlug aan toe. Yara wist wel van haar feestjes af, maar ze betwijfelde of ze ooit van die politiebezoekjes had verteld. Al was dat niet zo extreem als betrokken zijn bij een moord, maar gewoon omdat ze voor overlast had gezorgd.

De vraag of ze nog iets kwijt wilde werd gesteld. Cecille zuchtte en leunde weer wat naar voren. “Ik weet het niet,” begon ze. Wat moest ze zeggen? Ja, het had veel effect op haar gehad. Op meer dan één manier. “Ik heb nachtmerries,” gaf ze toe. “Ik hoop dat het nu stopt omdat ik het kwijt ben.” Telkens dat gezicht weer voor haar zien was geen pretje, zeker niet wanneer het gepaard ging met die scharlakenrode kleur van bloed. “En ik kan je een tijdje geen stevige knuffel meer geven,” voegde ze eraan toe. Yara ging vast vragen waarom, maar ze wilde het niet echt aan het meisje laten zien. “Laten we het erop houden dat ik me lelijk bezeerd heb aan m’n zij...”
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 9:17 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

De blondine vertelde meteen dat ze niet mee hoefde, aangezien ze juist niet wou gaan. Iets wat verwarring bracht bij de zwart harige, nogal erge verwarring. Blijkbaar waren ze ook nog niet op zoek naar haar. Waar de zwart harige best blij mee zou zijn, want dan was het misschien niet zo erg geweest. En kon de blondine als nog gewoon zorgeloos confessie. Maar de blondine wou na de laatste verhoor voorgenomen, om niet meer terug naar de politie te gaan of in aanmerking te komen. Een geïrriteerd zucht kwam uit de zwart harige haar mond. Als ze zo graag er niet meer mee in aan merking moest komen, moest de blondine toch iets meer haar best doen. In plaats van oog getuigen zijn van een moordzaak.

Cecille vertelde dat ze niet wist of ze meer kwijt wou aan de zwart harige. Ze vond het best, zolang de blondine niks voor haar achter hield. Want dat was ook niet echt slim, om dit voor een tijdje verzwegen te hebben was al niet goed. “Dat hoop ik ook, en anders kan je me altijd bellen of berichten ‘s avonds oke,” reageerde ze terug op de opmerking, dat de blondine nogal veel last had door nachtmerries. Iets wat Yara goed kon begrijpen, zo heftig iets zou nog wel even bij je blijven.

De woorden dat de blondine haar een tijd geen stevige knuffels meer kon geven, viel in het verkeerde keel gat. Ook het feit dat ze lelijk bezeerd was aan haar saai. De zwart harige probeerde nog rustig adem te halen, maar dat gaf ze al gauw op. Dit was misschien de eerste keer in haar leven dat ze haar stem ging verheven tegen de blondine. Misschien wel de eerste keer in haar leven dat ze het uber houdt deed. Ze stond op en draaide naar de blondine toe “Eerst vertel je me dat je bijna dood was, nu dat je me niet meer kan knuffelen, omdat je zei bezeert is,” begon ze uit te gaan tegen haar zus “Dus je bent ook geraakt door de mes? Je bent ook helemaal gek geworden niet? Je kon bijna dood zijn! Realiseer je dat dan niet, ik was gewoon bijna alleen geweest. Denk je dan ook nooit na! ” vervolgde ze verder met wilde hand gebaren en enorme tranen in haar ogen. Het volgende wat er gebeurde had de zwart harige zelf ook niet verwacht, ze gaf een klap in het gezicht van de blondine. Schakend stond voor haar zus met de handen voor haar mond. Ze was geschokeerd wat ze deed en zakte naar de grond toe “Het spijt me,” begon ze snikkend. De tranen hadden de weg gevonden naar buiten, ze stond hopeloos te staren naar de blondine, bang dat ze een klap terug zou krijgen. Of dat de blondine weer in huilen zou uitbarsten. Wat was ze toch een slecht zusje voor haar, eerst aardig doen en nu en hele emotionele lading op haar los laten. Ze kon zich wel voor haar kop slaan, misschien kon ze beter in haar eigen gezicht hebben geslagen dan dat van haar zus.
tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 9:40 pm


De geïrriteerde zucht ontging haar niet. Cecille hoorde het luid en duidelijk en zou die niet snel vergeten. Ze wist dat ze moeilijk was en dat ze veel geduld vroeg van de mensen om haar heen, terwijl ze zelf niet veel van geduld kon geven in sommige situaties. Dat Yara haar geduld begon te verliezen bij de blondine begreep ze dondersgoed, maar het deed toch wel pijn om te horen. Zeker omdat de zwartharige de meest geduldige persoon was die ze kende. Gelukkig was haar zusje wel bereid om er ’s nachts voor haar te zijn als ze het nodig had en daar was Cecille haar erg dankbaar voor. De blondine toverde dit keer een welgemeend glimlachje rond haar lippen, knikte en bedankte Yara dan ook voor het lieve voorstel.

Het viel Cecille op dat haar zusje sneller adem begon te halen, waardoor ze vragend naar het meisje naast haar keek. Het antwoord op haar niet gestelde vraag kreeg ze echter al snel en ze wist niet wat ze ervan moest denken. Ze viel compleet stil, vergat zelfs adem te halen en was alleen maar geschrokken door de plotselinge uitbarsting. Nog nooit had Yara zo haar stem tegen haar verheven als nu. Ze kon zich niet eens herinneren dat het meisje echt boos op haar was geweest vroeger. Daarom zat ze nu ook voor popzak te luisteren naar de woorden die haar werden toe geslingerd en kreeg ze opnieuw een brok in haar keel. Daar was dat verhaal weer. Dat ze niet goed snik was, nooit nadacht over dingen en dat ze altijd halsoverkop een situatie in ging. Ze wist dat Yara gelijk had, maar het deed, net als die zucht, ontzettend pijn. Alsof haar zusje Nathans mes had getrokken en het nu in haar stak.

Cecille voelde een stekende pijn in haar wang, terwijl haar hoofd automatisch opzij ging door de kracht die achter de mep had gezeten. Ongelovig liet ze haar hand naar haar wang glijden en moest ze even laten bezinken dat Yara, van alle mensen, haar een klap in het gezicht had verkocht. Had ze die verdiend? Er gleden weer tranen over haar wangen waar ze niet eens moeite voor had gedaan ze tegen te houden, want ze had zich niet eens beseft dat ze er opnieuw waren. Geluid maken deed ze echter niet. Haar aandacht werd getrokken door haar zusje, die zich van de bank op de grond liet zakken. Beseffend dat het nu haar beurt was om het meisje op te vangen, aangezien ze zich maar al te goed realiseerde wat ze Yara misschien aan had kunnen doen en dat kwam niet alleen door die uitbarsting, trok ze het meisje van de vloer terug op de bank en in haar armen. Zo stevig dat Cecille inderdaad de pijn in haar zij voelde opspelen, maar dat kon haar niks schelen. Ze hield haar zusje er alleen maar steviger door vast. “Nee, het spijt mij,” snikte ze opnieuw. “Het spijt me dat ik je daarmee confronteer... Het is niet mijn bedoeling om je alleen achter te laten. Dat wil ik niet.” Yara was haar beste vriendin. Haar zusje. Haar steun en toeverlaat. En zij was dat ook voor de zwartharige, of niet soms? 
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Member
Yara Celica
Punten : 297
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Ranger
Rang : Graduate Ranger
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t1629-yara-celica#28509 http://pokemon-journey.actieforum.com/t1630-yara-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 10:01 pm

Red like roses fill my dreams and brings me to the place you rest

Ze merkte dat ze door iemand op de bank weer gezet werd, waarschijnlijk door de blondine die haar nu toch de stevige knuffel gaf. Ze waren nu beiden in elkaars armen aan het huilen, ergens had Yara gehoopt dat dit ooit op en dag ging gebeuren. Maar dat het om deze rede ging gebeuren had ze nooit verwacht, dat heeft ze amper durven dromen. De blondine begon weer haar verontschuldigingen aan te bieden, iets waar de zwart harige niet mee eens was. In tegen deel het was haar fout dat ze nu zo zaten, verdomme ze had nooit haar emoties mogen laten gaan. De woorden dat het nooit de bedoeling was geweest van de blondine om haar alleen achter te laten, deden de zwart harige goed. Ze probeerde zich weer te vermannen en keek probeerde de blondine aan te kijken. “Stop met sorry zeggen, je kon er niks aan doen. Ik had niet tegen je tekeer morgen gaan. Ben juist blij dat je het tegen me hebt verteld,” begon ze met vertellen. Het bleef haar nog steeds en wonder dat ze zo veel in een keer tegen de blondine kon vertellen. Bij de meeste mensen bleef het kort en krachtig. “Maar wees eens eerlijk, zat de mes in je zei?” vroeg Yara voorzichtig.
tag: name // Words: aantal .
( © eli. )

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Cecille Skarsgård
Punten : 730
Gender : Female ♀
Age : 21
Type : Trainer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Tyrogue
http://pokemon-journey.actieforum.com/t135-cecille-skarsgard http://pokemon-journey.actieforum.com/t139-cecille-s-pokedex http://pokemon-journey.actieforum.com/t6582-cecille-s-work-log#132295

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   di jun 30, 2015 10:24 pm


Yara reageerde uiteindelijk door haar aan te kijken en haar de les te lezen; Cecille moest stoppen met sorry zeggen. Haar zusje was juist blij dat de blondine haar in vertrouwen had genomen en dat deed haar zo goed om te horen, dat het gesnik van haar kant ook weer stopte. Haar eigen tranen wegvegen deed ze echter niet – niet voordat die van Yara verdwenen waren. Voorzichtig veegde ze die weg met haar duimen, terwijl ze haar handen liet rusten op haar zusjes wangen. “Ik snap het wel,” begon ze, waarna ze diep adem haalde om te kalmeren. Jeetje, wat had ze vandaag veel gehuild zeg. “Als ik in jouw schoenen had gestaan, dan was ik ook bang geweest... En we weten allemaal hoe ik mijn gevoelens het meeste uit,” grapte ze. Goh, ze kon in ieder geval weer grapjes maken. Dat was een pluspunt. Misschien was die klap in haar gezicht wel precies wat ze nodig had gehad. Toen Yara vroeg of het mes echt in haar zij had gezeten, schudde ze rustig haar hoofd. “Nee, ik ben geraakt door een ijzeren pijp tegen mijn ribben,” gaf ze toe. Ze keek even omlaag, alsof ze daarmee nog een keer haar verontschuldigingen maakte. “Dat mes is verder van me af gebleven. Hij stond aan mijn kant.”
Like a fever I will take you down ♪

_________________
Cecille Skarsgård
No matter where you are, I'll be
there
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: S.O.S. [+Yara Celica]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
S.O.S. [+Yara Celica]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 6Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4, 5, 6  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Shalour City-
Ga naar: