A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Member
Layla Akiyo
Punten : 186
Gender : Female ♀
Age : -
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2167-layla-akiyo http://pokemon-journey.actieforum.com/t2170-layla-s-pokedex

BerichtOnderwerp: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   zo apr 12, 2015 8:28 pm

Layla was Vaniville Town zat en wilde meer de wereld gaan verkennen of zo, samen met haar pokémon, ze wilde in ieder geval wat leukers gaan doen dan in dat stomme dorpje blijven zitten bij haar ouders. Tot het geluk van haar kregen haar ouders een verzoek om naar Hoenn te gaan, oke wel voor een opdracht van Team Rocket, maar het was een keer wat anders. Uiteindelijk had de blondine met veel gezeur aan haar ouders hun kop het voor elkaar gekregen dat zij mocht gaan. Dat had ze dan nog is mooi voor elkaar. Eenmaal haar koffer ingepakt, had ze zo'n Travel Pass bemachtigd en nu kon ze heen en weer reizen van Kalos naar Hoenn en terug, wat geweldig. Eenmaal aangekomen in Hoenn had ze wat instructies gekregen over de opdracht die ze uit moest voeren, maar dit kon ze doen wanneer het haar uit kwam, dus dat betekende voor nu gewoon Hoenn verkennen. Ze had haar koffers gedumpt bij de plek waar ze de komende tijd zou overnachten, dus daar hoefde ze zich ook niet meer druk over te maken. Na ja verkennen dan maar. De blondine had een paar stappen uit het verblijf gezet waar ze 'woonde' en ze keek vervolgens om haar heen. Het rook hier erg naar de zee, ze was zover ze wist ook in Petalberg City, dus dan begon het hier dus. Haar felblauwe ogen keken nieuwsgierig om haar heen toen ze ondertussen wat in het stadje aan het rond wandelen was. Haar hand ging naar haar riem en er werd een pokéball van de riem geklikt. Het rood, witte ding werd in de lucht gegooid waarna er een fel licht verscheen. Op de grond verscheen er een kleine Electric Type pokémon, een Plusle om precies te zijn. Layla keek met een glimlach naar Yara "Zo we zijn in Hoenn aangekomen" zei ze geamuseerd waarna de rood, gele pokémon Layla enthousiast aan keek. De blondine zette het vervolgens weer op een lopen en Yara volgde vervolgens vanzelf. Na weer wat gelopen te hebben kwamen ze in een bos uit en na nog meer lopen, had ze serieus geen idee meer waar ze was. Serieus? Waar was ze? Ze snoof even geïrriteerd terwijl ze om haar heen keek. Al die bomen, ze leken allemaal op elkaar. Ze bedacht zich ineens dat ze haar Holo Caster nog had. Ze greep het ding uit haar tasje en begon er mee rond te zwaaien, geen bereik, verdomme. Geïrriteerd duwde ze het ding terug in haar tas. Haar felblauwe ogen keken naar de Plusle "Weet jij nog waar we heen moeten?" vroeg ze wat wanhopig. De pokémon keek haar echter wat verbaasd aan waarna Layla zuchtte "Fijn dit..." mompelde ze waarna ze weer wat begon te lopen, stil staan werkte toch niet.

_________________
-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Ciro Raedmund
Punten : 212
Gender : Male ♂
Age : 17 Jaar
Type : Team Rocket
Rang : Elite Officer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Blaziken
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2579-ciro-raedmund http://pokemon-journey.actieforum.com/t2578-ciro-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   zo apr 12, 2015 9:38 pm


Heerlijk. Beetje as hier en een beetje as daar. Voldaan snoof Ciro de huiver wekkende brandlucht in. Het was vers en nog leuker, naarmate het voorjaar zich zou vorderen kwamen zulke “brandjes” enkel vaker voor.  Een Pokémon ging hier en daar dood, grote stukken bos verwoest en.. wat dan nog? Vuur was eenmaal gevaarlijk en als je tijdens een brand stierf, dan werd je gewoon als “te zwak” bestempeld door moeder-die ik neigde tante te noemen door haar brute acties- natuur. Niets abnormaals aan. Hij voelde de klampende hitte zijn huid bijna verschroeien en de lucht uit zijn longen halen, maar het was heerlijk. Een voldaan gevoel trok door zijn lijf, terwijl hij met een glimlach op zijn gezicht met een aansteker meerdere bomen in de fik stak. Deze vreugde kon hij gelukkig delen met Rifle, een Torchic, die als Fire type vanzelfsprekend van vuur hield en zijn kracht. “Gaat het lekker?” Een overbodige vraag, want hij rook en hoorde het geluid van aanbrandende takken die het begaven onder de Ember van de Pokémon. Het was wonderbaarlijk dat ze een zeer geschikt stuk bos gevonden had die onder de dode bladeren zaten en waarbij de bomen al bladeren gevormd hadden. “Tor!” Een late reactie van Rifle, die inmiddels al naast hem stond en een waarschuwende blik schonk. Met een frons staarde hij de Pokémon een tel aan, voordat hij verschrikt de aansteker dichtklapte en in zijn broekzak verborg. “Waar?”  Direct leidde de Torchic behoedzaam de weg door het aangebrande deel, totdat ze uiteindelijk bij een nog onaangetast deel uitkwamen.

Er was dus iemand in de buurt, maar wie? Hij zag niemand, of wacht.. achter die twee bomen! Een meid met felblond haar, blauwe ogen met een Plusle bij zich. Serieus, dit was de zogenaamde “dreiging”? Een tuttig uitziend meisje die duidelijk geen bereik had door met haar Holo Caster te zwaaien. Ze leek kort iets tegen de Plusle te zeggen, voordat ze verder liep. Hij kon haar niet zomaar door laten lopen. Het was een makkelijk uitziend slachtoffer wiens leven hij kon bezuren. Na een paar tellen het slachtoffer de illusie te geven dat er niemand was, sloop hij laag over de grond en sprong vanuit de struiken, recht tegenover haar met Riflet met een brede grijns naast hem die zijn borst omhoog hield. “Moet je nog duidelijker laten blijken dat je een ‘tutje’ bent die niet weet wat een bos is en weet dat er niet zomaar overal bereik is om met je vriendinnetjes over de ex van je ex te praten? Je lijf roept gewoon van : ‘ik ben een tutje’. En… ga je mij nu een zekere Liepard slap geven? Cute,”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Member
Layla Akiyo
Punten : 186
Gender : Female ♀
Age : -
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2167-layla-akiyo http://pokemon-journey.actieforum.com/t2170-layla-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   zo apr 12, 2015 10:04 pm

Waarom hadden ze apparatuur bedacht wat niet eens overal werkte wat een onzin. Haar vraag aan de Plusle had ook niet echt geholpen, Yara wist ook duidelijk niet waar ze waren, fijn was dit, heel fijn. Dat er ergens in de verte ondertussen een brand gaande was, was haar absoluut niet opgevallen, laat staan dat het aangestoken werd door een of ander pyromaantje met een Torchic. Vervolgens was ze maar door gelopen, ze wilde hier graag uit komen voordat het donker werd of zo, al was het lang nog zo laat niet, gelukkig voor haar. Maar ja stil blijven staan in een onbekend bos ging ook niet werken. Echter zou ze de komende actie absoluut niet verwachten. Opeens voor haar neus sprong er een of ander joch uit de bosjes met een Torchic. De jongen had een grijns op zijn gezicht en de Torchic leek zichzelf stoer voor te doen om zijn borst vooruit te steken. Haar blik ging even naar haar Plusle die net zo verbaasd keek als zij. Opeens opende de persoon voor haar zijn mond. En wat voor een mond opende hij zeg. Of ze nog duidelijker moest laten zien dat ze een 'tutje' was. Er werd dan ook een wenkbrauw opgeheven. Dat ze niet zou weten dat je niet overal bereik had om haar vriendinnetjes te vertellen over de ex van haar ex of zo iets. Wauw, waar kwam dit ineens allemaal vandaan? Lichtelijk moest ze grinniken, zeker om die woorden over exen. Hij ging vervolgens verder over dat haar lijf riep dat ze een tutje was. Ze fronste lichtjes en een lichte blos verscheen op haar gezicht. Oké waar dacht hij mee bezig te zijn, kon zij er wat aan doen dat ze er zo uit zag. Hij eindigde met zijn rampage door te vragen of zij hem nou een bitchslap ging verkopen en dat het 'cute' was. Even bleef ze hem wat verbijsterd aan kijken. "Wauw... dit had ik niet verwacht toen ik in Hoenn aan kwam" lachte ze "Wat betreft de ex van mijn ex..." begon ze "Die zijn niet zo interessant" mompelde ze er wat droogjes achterna. Haar felblauwe ogen gingen vervolgens naar de kleding die ze aan had, een spijkerbroek, een topje en haar haar in een staart. Ja heel erg tuttig natuurlijk. "Ja, mijn lijf nog wel...." mompelde ze waarna ze begon te lachen. "Kind je bent echt hilarisch" zei ze geamuseerd waarna ze een heel stuk dichterbij kwam en naar hem toe boog "Ik sla geen kindjes" zei ze met een grijns waarna ze weer recht stond. Ze wilde vervolgens langs hem heen lopen en verder zoeken naar de 'uitgang', maar ja waar moest ze in godsnaam heen. Kort keek ze om zich heen, als het aan haar lag hoefde hij niet te weten dat ze de weg kwijt was. Aan zijn manier van doen te horen, zou hij dan nog meer te zeggen hebben. Ze zuchtte lichtjes, waarom had zij dit weer? Verdwaald in een random bos met een of ander kind wat haar probeerde te beledigen.

_________________
-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Ciro Raedmund
Punten : 212
Gender : Male ♂
Age : 17 Jaar
Type : Team Rocket
Rang : Elite Officer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Blaziken
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2579-ciro-raedmund http://pokemon-journey.actieforum.com/t2578-ciro-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   ma apr 13, 2015 2:39 pm


Zo, nu afwachten welke van de vier reacties hij zou ontvangen. Je had de welbekende nummer één; een verontwaardigende, boze reactie met meestal een hoopje scheldwoorden erachter aan geplakt. Dan nummer twee, die Ciro persoonlijk nog het leuks vond; ze begonnen te huilen en rende al snikkend weg, bewerend dat ze wraak op hem zouden leveren. Hé, had hij toch het hart van iemand weten te veroveren, al was deze  natuurlijk op basis van woede. Enfin, je had er nog twee; de derde was compleet zwijgen en hem passeren zonder een weerwoord of een spoor van emotie en de vierde… Oh mijn Ho-oh , ja, dít was een geval van reactie vier; om hem lachen. In het begin liet ze enkel een grinnik horen en bij de kern van zijn spotternij een blos van verontwaardiging en woede. De grijns op Ciro’s gezicht werd alsmaar groter. Dit amuseerde hem des te meer. Maar goed, ze lachte en beweerde dat ze dit niet verwacht had toen ze in Hoenn kwam. Aah, een buitenlandse meid, huh? Kwam ze dan uit Unova met haar tuttige uitstraling of uit Lumiose City in Kalos waar ze elke weekend tassen vol modieuze kleding kocht met haar giechelend vriendinnen, elk met een overdosis aan make-up op hun gezicht? Vervolgens dreigde ze over haar ex te beginnen, maar helaas werd de pret bederfd, doordat ze het verhaal erachter weg schoof. Awh, hij wilde o zo graag de relatie aanhoren tussen haar en een hulk van een vriendje die de aanvoerder in de lokale voetbalclub was en tijdens een schoolfeest al bezopen met andere meisjes begon te zoenen. Drama, drama, drama. Maar zo te zien hield ze het geheim voor hem. Op puntsgewijze wijze kwam ze bij haar lijf aan en wuifde het weg en begon spontaan te lachen en refereerde naar hem als een “hilarisch kind”. Kind? Hé, vijftienjarige hoefde niet bestempeld te worden als een “kind”.

Inmiddels keek Rifle de meid dreigend aan en bewoog zijn donsveertjes dreigend naar voren. De Torchic leek zich niet meer in te willen houden. Ach, hij moest nog even wachten, hij was niet klaar met haar, zelfs toen ze haar hoofd dicht bij de zijne hield en toelichtte dat ze geen kinderen sloeg en hem zelfs dacht te passeren. Koppig liet hij zijn vinger heen en weer gaan en maakte een corrigerend geluid met zijn tong. “Dat mag een oudje niet doen tegen een  “kind” en ja, bij nader in zien… lijk je toch meer op een oude dame. Ik zie al kleine rimpels…” Zogenaamd bezorgd wees hij bij zijn wang een plek aan en gleed zijn vinger er langs. “Hier, maar eigenlijk ook al op de rest van je gezicht.” Ciro grinnikte vervolgens zachtjes en sloeg zijn armen over elkaar. “Verklaard ook waarom je geeneens wist dat hier geen bereik was. Maar… is het handig om zonder je rollator te wandelen? Anders kom je het bos niet uit, voordat Lingo begint op de televisie.” Inmiddels bedaarde Rifle wat, maar toch hield deze nauwlettend de twee in de gaten, maar Ciro voelde zich ontspannen en amuseerde zich prima.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Member
Layla Akiyo
Punten : 186
Gender : Female ♀
Age : -
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2167-layla-akiyo http://pokemon-journey.actieforum.com/t2170-layla-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   ma apr 13, 2015 7:06 pm

De jongen was duidelijk hartstikke geamuseerd geweest bij haar reacties, echter had ze de jongen al snel weer andere dingen verteld over dat hij een hilarisch 'kind' was en noem maar op. Ze reageerde nogal lichtjes, ze was vandaag nog een soort van aardig, echter ging dit kind er nog wel om vragen om een valse Layla te ontmoeten. Ach voor nu was het grappig om te doen alsof ze dom was en zijn woorden haar niks deden. Hij was ten eerste toch een vreemde dus eigenlijk deed het haar ook niks en tja hij was duidelijk een stuk jonger dan haar, kinderen moest je niet zo serieus nemen. Haar felblauwe ogen gleden naar de Torchic die als een of andere bezetenen haar begon te 'bedreigen', het is maar wat je bedreigen noemde natuurlijk. Nee, bang voor kleine pokemon als die was ze niet, anders zou ze ook bang moeten zijn voor haar eigen pokémon, lol, gewoon nee. Haar blik ging even naar haar Plusle die het gezelschap met een droge blik liep aan te staren, ja ze dacht waarschijnlijk precies hetzelfde, waarom kwam ze nou weer zo'n raar kind tegen hier in het bos, want ze wilde gewoon een gezellige tijd hebben in Hoenn zover dat kon. De vrije tijd die ze had wilde ze daar aan besteden, want daarnaast moest ze gewoon aan de slag voor Team Rocket. Ze had vervolgens maar bedacht om hem te passeren, maar de jongen dacht haar even mooi tegen te houden met een vinger en een afkeurend geluid. Ze bracht haar hand naar haar mond en hield deze ervoor waarna ze de jongen aan bleef kijken, terwijl ze ook haar lach probeerde in te houden. Een oudje mocht dat niet doen tegen een 'kind', duidelijk te horen dat het 'oudje' voor haar bedoeld was. Wat moest haar oma of opa wel niet zijn dan of haar ouders, naja het was best hilarisch om naar dat kind te luisteren. Hij ging verder over dat ze bij nader inzien op een oude dame leek en vervolgens wees hij naar zijn eigen gezicht en tja blijkbaar zag hij al rimpels verschijnen op Layla's gezicht, wel heel knap hoor, dat hij dat al kon zien. Ze liet haar hand weer zakken en zette deze in haar zij terwijl ze naar de jongen bleef luisteren. Blijkbaar zaten de rimpels overal en nergens, jeetje mina, wat een drama. Hij ging nog verder over dat ze daarom niet wist dat hier geen bereik was en dat ze haar rollator nodig had, anders kwam ze het bos niet uit en dat ze dan Lingo zou missen. Met een grote glimlach op haar gezicht bleef ze de jongen aan kijken. "Misschien moet ik dan toch maar andere dagcréme kopen of zo..." mompelde ze terwijl ze bezorgd een hand op haar wang legde, meer om gewoon droog te doen, want ze wist zelf ook wel duidelijk dat ze absoluut nog nergens rimpels had "Maar ja, je moet ook iets doen als je verdwaald bent". Oeps, misschien had ze dat niet moeten zeggen, oke het was er toch al uit "Mijn benen zijn nog goed hoor, geen rollator nodig" wuifde ze zijn woorden weg. "En Lingo, tja dat mis ik dan maar.... jammer zeg" zei ze sarcastisch. Ze grinnikte vervolgens en keek de jongen geamuseerd aan "Je hebt hier zeker wel lol in he? Andere mensen proberen te beledigen?". Ze pakte vervolgens brutaal zijn kin vast en bracht zijn hoofd omhoog en bleef hem zo aan kijken met een iets te onschuldig glimlachje "Alleen moet je er niet altijd van uit gaan dat je het tegen de goede probeert..." zei ze geamuseerd waarna er een brede grijns op haar gezicht verscheen. Ze liet zijn kin weer los en liep vervolgens langs hem heen zonder enige waarschuwing en zonder andere woorden.

_________________
-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Ciro Raedmund
Punten : 212
Gender : Male ♂
Age : 17 Jaar
Type : Team Rocket
Rang : Elite Officer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Blaziken
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2579-ciro-raedmund http://pokemon-journey.actieforum.com/t2578-ciro-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   ma apr 13, 2015 10:34 pm


Nog steeds die glimlach op haar gezicht, eveneens geamuseerd. Het begon hem niet direct te ergeren, maar ze maakte het er niet makkelijk op om geraakt te zijn door zijn woorden. Een uitdaging voor hem die hij een tijdlang niet gehad had. Dit was uitermate interessant. En weer vervolgde ze op een puntsgewijze volgorde met haar reactie. Het gaf haast de indruk dat ze een oude, versleten docent was die uit een zeer ver verleden afstamde. Brr, docenten, school en erger nog… oude, versleten docenten in een oud schoolgebouw. De nachtmerrie van elk persoon. Wacht, nee, de hel was erger op een vrijdagmiddag met een oersaai vak en met een oud, vies docent met een wrat op diens neus. Het leek haast dan op een Nosepass met een bruine, bedorven Oddish op zijn rode snotterende neus. Báh! Sinds wanneer dacht hij hieraan? Grmpf, kwam zeker door het meisje; zij kreeg hem op zulke weerzinwekkende gedachten. Wellicht was ze gewoon een Ditto die zo’n docent kon worden. Zachtjes mompelde het blonde tutje dat ze wellicht dagcrème moest gebruiken tegen de rimpels. “Misschien is dat niet genoeg,” Opperde Ciro met een grijns. Ze vervolgde met het feit dat ze verdwaald was en dat verraste hem eerlijk gezegd niet. Waarom zou je dan met een HC lopen zwaaien voor bereik als je de weg wél wist? En bovendien was ze natuurlijk buitenlands. Ze zag er echter uit, alsof ze iets belangrijks had losgelaten. Normaal gesproken liet hij de opmerking langs zich heen gaan, maar deze keer… werd het toch even anders. “Oepsiedoepsie,” antwoordde Ciro droog, ogend als een oude mannenstem. Ze vervolgde dat ze geen rollator nodig had, goh, dat kostte nogal wat geld. Gebruikte ze dan een wandelstok of kon ze nog vooruit komen met haar opgezwollen benen en pijnlijke, trillende gewrichten met haar spieren die als pudding aan haar ledematen hing? Of ze liet zicht voortbewegen door een Psychic van een Pokémon en leek daarom ook in de meest “jonge” vorm te verkeren dan de oude oma met een wrat op haar gezicht, zittend in een rolator die elke middag naar Lingo keek om vervolgens haar gebit uit te doen om te gaan slapen en te dromen over 70-jarige oude mannen. Wat een leven. Dit was echter dan een omaatje die een zekere “Omastar”* was en Lingo wel een keer kon missen. Echt een party pooper was ze. Toen stopte ze echter het beledig-en-antwoord spel en besloot ze te doorbreken door op hém als figuur te reageren. Zodoende lichtte ze toe dat hij plezier in het beledigen van anderen had op een vrij suggererende toon, hoewel het al vast stond. “Dus….?” Spoorde hij haar afwachtend aan op een antwoord.  Ze liep op hem af en hield zijn kin omhoog en leek hem te willen intimideren, maar alsof ze er zelf van bewust was verscheen dat amper in de glimlach die ze aan hem liet zien. Op de achtergrond hoorde hij Rifle waarschuwende geluiden maken naar de meid, maar met een kort handgebaar suste hij de Torchic. Ze waarschuwde hem toen voor dat hij niet altijd de juiste slachtoffers voor zich had. Nogmaals, dus?

Spoedig liep ze hem voorbij, maar Ciro zou het er niet bij zitten. Ze was schijnbaar een pittige dame en deze liet hij niet zomaar los lopen. Maar… ze kende de weg niet, right? Dan zou hij ervoor zorgen dat ze toch niet even snel kon vertrekken. “Rifle! Tijd voor hitte!” De Torchic knikte en vuurde opgewonden Ember’s naar de plaatselijke bomen, terwijl Ciro zijn aansteker tevoorschijn haalde en met een soepele beweging met het vlammetje dicht bij enkele planten kwam en deze met een voldane glimlach aan stak. De aansteker’s bijdrage was schaars, maar de Ember versnelde het proces en de vlammen namen toe in intensiteit en kracht.  Met de klampende hitte en de geur van brandende plantenresten keek hij de kant uit van de meid. “Verderop dit pad heb ik mij even uitgeleefd…. En hier ook,” Als een onschuldig jochie hield hij zijn vuist voor zijn mond. “Oopsiedoepsie”
*: Hipster
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Member
Layla Akiyo
Punten : 186
Gender : Female ♀
Age : -
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2167-layla-akiyo http://pokemon-journey.actieforum.com/t2170-layla-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   ma apr 13, 2015 11:34 pm

Haar felblauwe ogen stonden op de jongen gericht toen ze had gezegd dat ze dan maar dagcréme moest gaan kopen, want tja je zou maar rimpels krijgen, gelukkig was ze nog niet op die leeftijd beland. Echter had de jongen alweer een antwoord klaar staan met dat het misschien niet nodig was. Wauw, dat had ze dan ook weer niet aan zien komen na al die beledigingen van hem, echter reageerde ze er niet op, want hij gaf een leuk, sarcastisch antwoord terug. Een 'oepsiedoepsie' kwam eruit, waarschijnlijk op haar woorden dat ze verdwaald was? Of toch dat ze de Lingo op tv zou gaan missen? Eigenlijk wist ze niet eens op welk net dat werd uitgezonden, nee ze had toch echt wel een andere smaak wat betreft televisieprogramma's. De jongen bedacht ook een heel levensverhaal voor haar zo wat, gewoon wauw. De jongen had duidelijk een over fantastische gedachtengang. Ze had hem een soort van gevraagd dat hij het leuk vond om mensen te beledigen, maar ja ze begon dan ook sterk na te denken wat voor een 'type' hij was, kind kon niet anders dan bij Team Rocket horen of het was gewoon een rot kind dat kan ook. Ach, Layla vond het wel amuserend, is wat anders toch? De jongen sprak een simpele en vragende 'dus' uit, nou dat zei al genoeg wat haar betrof. De jongen wilde duidelijk nog een beter antwoord, maar dat kreeg hij niet. Ze had hem bij zijn kin vast gepakt en hem onschuldig aangekeken met zo'n zelfde glimlach. Ja, daar was mevrouw goed in. Onschuldig glimlachen, alsof ze er voor gestudeerd had. De Torchic maakte echter allerlei geluiden, maar het boeide haar maar al te weinig eerlijk gezegd. Ze had hem los gelaten en hem gezegd dat hij niet altijd de goede voor zich had, dat zou voor hem waarschijnlijk een keer goed fout gaan. Ach, het maakte haar niet veel uit een vijftienjarige deed haar niet zoveel op het moment, al hield de jongen wel duidelijk vol, alleen geen idee waarom. Ze was hem vervolgens voorbij gelopen met Yara die haar op de voet volgde, maar ze hoorde ineens dat kind weer achter haar iets roepen. Tijd voor hitte? Wat? Nee dankje... schoot er door haar hoofd. Overal om haar heen begon er ineens vuur te branden of te wel er werd van alles aangestoken. Ze fronste en draaide zich direct terug om naar de jongen. Ze keek even toe hoe de Torchic alles in brand stak en bleef de jongen fronsend aan kijken. Oké wat was dit? Mocht ze nou ineens niet meer weg of zo? De Plusle sprong op haar schouder en keek de twee een beetje raar aan. Oké, als hij niet van Team Rocket was dan wist ze het echt niet meer. De jongen zei op de meest onschuldige manier dat hij verderop dit pad los was gegaan en nu dus hier ook. Ze zuchtte eventjes "Oke, mag ik ook nog weg? Of wat?" vroeg ze wat geïrriteerd, oke, waarom vroeg ze dit überhaupt aan dat joch, ze bepaalde zelf wel of ze weg ging of niet. "Het boeit me niet als je dingen in brand steekt, maar val mij dan niet lastig" mompelde ze tegen hem terwijl ze haar hand in haar zij had geplaatst en hem vervolgens strak aan keek met haar blauwe ogen. Layla had van buiten een zeer 'onschuldig' uiterlijk, goed genoeg om mensen te verleiden, maar ja maar weinig mensen kende haar ware aard en dan nog het feit dat looks niet werkten op kleine jochies zoals hij. Ze zuchtte en keek even naar haar Plusle, op het moment wilde ze dat ze water type pokémon had. "Oké, wil je iets hebben of zo?" vroeg ze vervolgens maar, misschien wilde hij iets, dan was ze van hem af "Ik heb geen zin namelijk om hier nog lang te blijven" zei ze waarna ze haar hand door haar lange blonde haren liet glijden. Ze kon nog aardig pissig worden op deze manier.

_________________
-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Tawnee Aguna
Punten : 62
Gender : Female ♀
Age : 18
Type : Team Rocket
Rang : Agent
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t739-tawnee-aguna http://pokemon-journey.actieforum.com/t742-tawnee-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   za apr 18, 2015 12:13 am



You've encountered a horde Pokémon!
Wild Paras are blocking your path!


_________________





Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Ciro Raedmund
Punten : 212
Gender : Male ♂
Age : 17 Jaar
Type : Team Rocket
Rang : Elite Officer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Blaziken
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2579-ciro-raedmund http://pokemon-journey.actieforum.com/t2578-ciro-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   zo apr 19, 2015 10:40 pm


Top! Nu kon ze geen kant op én had hij haar toch iets te irriteren, dus was hij goed bezig voor zijn doen. Ze begon zelfs te beweren dat hij prima iets in de fik mocht steken – Hij zou het doen ongeacht of het mocht of niet, het was zijn hobby-, maar dat hij haar er niet bij moest lastig vallen. Ciro kon er wel om lachen. Misschien was het antwoord wel net te simpel. “Als ik jouw ook aansteek, wordt je wellicht ‘hot’, maar je sterft dan tegelijkertijd als een heks wat perfect bij je past,” Jammer, ze reageerde niet direct op zijn opmerking en wilde enkel vertrekken. Werd het dan net niet zo gezellig met hun plezierige conversatie over haar leven als oude dame? Wellicht had hij het zelfs voor een geschiedenisles kunnen gebruiken om meer erachter te komen over hoe de wereld er 2000 jaar geleden eruit zag. Ze zou een goede bron van informatie zijn. “Vertel mij-“ Direct werd hij onderbroken door een klein groepje Paras en een Parasect die in volle paniek op hen twee “afstormde” met hun gevaarlijke kleine pootjes des Darkrai. De Pokémon trilden elk en keken afwezig uit hun ogen, terwijl ze dichterbij kwamen. Met een grijns haalde hij al fluitend weer een aansteker uit zijn broekzak, terwijl Rifle klaar voor de strijd naast hem ging staan. Een gevecht tussen de vlammen? Heerlijk! Nou, moest hij enkel de oude dame niet vergeten. Wellicht kon ze ook ‘helpen’ door fel met haar schoudertas te gaan zwaaien of te vragen of “Poetsie”, de Plusle ze weg zou jagen. De jongen stapte opzij en Rifle ook, zodat ze vanuit twee zijden de groep Pokémon konden belagen. “Rifle, Growl en dan… Glas scherven deluxe!” Commandeerde Ciro al met een heerlijk voldaan gevoel. De Torchic gromde tegen de Pokémon die diverse sporen vrijlieten uit angst, waarop deze zand van zich weg schopte en deze aanstak. Simpel chemisch experiment, zand in combinatie met enorme hitte vormde glas. De vuuraanval van Rifle was echter nog niet sterk genoeg, maar er zaten net genoeg kleine glasscherven in om enkele Paras beschadigd te krijgen en twee kregen zelfs de scherven in hun ogen. Heerlijk! Nou was het wel zijn beurt, en al grijnzend en de giftige sporen ontwijkend, bewoog hij zijn aansteker langs hun paddenstoelen. De Parasect raakte hij net niet, helaas, maar de overige Paras hadden enkel nog een duwtje in de rug nodig. “Mep wat meer glas hun kant op en dan zijn we wel klaar met de Paras,” Wuifde Ciro het karwij af, waarop Rifle dezelfde tactiek gebruikte. Meer hoefde niet gedaan te worden; de oude dame mocht de Parasect aanpakken. Kijk, de Paras waren nog leuk, want nou zaten enkele exemplaren te vergaan van de pijn, wegens de vlammen die hun paddenstoelen aan het verschrompelen was. Bovendien waren ze geen zombies, zoals de Parasect. Als de zombie Pokémon iemand’s brein mocht hebben dan was het die van de oude dame wel.

_________________

Spoiler:
 

All this time spent in vain, wasted years, wasted gain.
All is lost, hope remains, and this war's not over.
There's a light, there's the sun, taking all shattered ones.
To the place we belong, and his love will conquer all.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Member
Layla Akiyo
Punten : 186
Gender : Female ♀
Age : -
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2167-layla-akiyo http://pokemon-journey.actieforum.com/t2170-layla-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   ma apr 20, 2015 7:56 pm

Ze wilde hier op het moment gewoon weg en alles en iedereen moest aan de kant, want eigenlijk begon ze zich aardig te irriteren aan dit hele gedoe, maar ze hield zich nog rustig. Echter sprak de jongen wat woorden waar ze zowat doorheen had gepraat, omdat ze weg wilde en tja deze drongen nu pas echt door. Wat? Hot? Ga weg man... Hoe oud was dat kind. Ze snoof even en een heks, wauw origineel hoor. "Ik heb geen vuur nodig" zei ze een tikkeltje arrogant. Het boeide haar op het moment niet wat de jongen van haar dacht, ze wilde hier weg, het feit dat ze 'opgesloten' zat maakte haar ongemakkelijk, soort van. De jongen trok zijn gezicht weer open, maar werd ineens onderbroken. Layla keek toe hoe er ineens allerlei Paras en een Parasect waren verschenen, fijn van die achterlijke pokémon. Het feit was wel dat het halve bos in brand stond en dat allerlei pokémon aan het vluchten waren, dus niet zo gek dat ze deze dingen tegen kwamen, maar op het moment had ze hier ook echt geen zin in. Echter was de jongen ineens zeer actief geworden, want hij zette het gevecht in met zijn Torchic. De blondine keek dan ook wat emotieloos toe hoe de jongen de Paras aan het verschroeien was. Ze voelde geen enkele medelijden met de dingen en gaapte een keer verveeld. De jongen deed echter een of andere aanval waar ze nog nooit van gehoord had, serieus dat kind had veel fantasie dat was duidelijk. De Paras waren uiteindelijk aan het weg schroeien en Layla keek naar de Parasect die nog over was. Ze had gehoopt dat ze haar handen niet uit de mouwen hoefde te steken, maar ach waarom ook niet? Ze klikte haar pokéball van haar Electric pokémon van haar riem en riep haar terug. Layla was zelf bezig om haar team drastisch te veranderen. En daarmee was ze goed op weg, dan maar haar twee nieuwe Fire Types erbij halen. Ze klikte twee andere pokéballs van haar riem af en gooide de twee in de lucht waarna haar Cyndaquil en haar Vulpix verschenen, ze had ze pas, maar wacht maar tot ze hun laatste evoluaties hadden. "Elias, Nyx use Ember~" mompelde ze simpeltjes met een glimlach. De twee Fire Types zette zichzelf schrap waarna ze beiden een Ember lieten zien. Gecombineerd kwam er een mooie vuurzee op de Parasect af. De pokémon was al verward door het hele gebeuren dus de Ember was duidelijk raak waardoor het ding nu dus ook lekker aan het branden was, fijn, nu kon ze hier weg of zo. Ze rekte zich een keer uit en gaapte een keer en keek toe hoe de Parasect langzaam weg brandde een iet wat sadistisch grijnsje verscheen op haar gezicht. Ze keek al snel weer naar haar pokémon waarna ze de twee pokéballs weer tevoorschijn haalde "Kom maar terug Nyx en Elias" mompelde ze waarna een lichte flits de twee pokémon opslokte. De pokéballs werden weer terug geklikt en ze keek weer naar de jongen, waarvan ze eigenlijk nog steeds zijn naam niet wist, ze vroeg zich af of dat wel van waarde was. Toen de Paras en Parasect uitgeroeid waren liep ze nonchalant langs de dingen heen, weg van dit gedoe. Ze wilde het bos gewoon uit, de uitgang vond ze zelf wel. Of zo, ze was toch al verdwaald, dus verdwaalder kon ze toch niet raken. Met die gedachte in haar achterhoofd keek ze nog even om naar de jongen. "Blijf je daar voor eeuwig of wat?" vroeg ze maar, niet latend hem te gebruiken om haar weg terug te vinden, hij zou ook nooit voor altijd in het bos blijven.

_________________
-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Ciro Raedmund
Punten : 212
Gender : Male ♂
Age : 17 Jaar
Type : Team Rocket
Rang : Elite Officer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Blaziken
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2579-ciro-raedmund http://pokemon-journey.actieforum.com/t2578-ciro-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   vr apr 24, 2015 7:34 pm


Eens zien hoe de oude dame het ervan af zou brengen met Poetsie de Plusle. Geamuseerde leunde Ciro tegen een warm aanvoelende boomstam met Rifle weer aan zijn zijde. Ging ze daadwerkelijk neutrale tot amper effectieve elektrische aanvallen gebruiken op een Grass type? Ach, het bleef een oudje en die kon alle Pokémon en hun types niet meer bijhouden. Straks dacht ze nog dat Psychic type de sterkste Pokémon type was en dat de enige Dragon type move “Dragon Rage” was. Tsk, en oude mensen zouden iets van “kennis” moeten hebben? Pff. Schijnbaar haalde ze twee Pokéball’s tevoorschijn waar twee Fire types uitkwamen; een aandoenlijke Poepietjoepie Vulpix en een Mimi Cyndaquil. Twee zeldzame Pokémon die Ciro ondanks hun evoluties amper serieus nam door hun te onschuldige uiterlijk. Wacht, ze hadden geen gestoorde namen. Plottwist! De een heette zo te horen Elias en de ander Nyx. Dat viel reuzemee, maar hij zou ze in zijn achterhoofd dezelfde naam geven als wat hij eerder verwacht had dat ze zouden hebben. Het was niet zijn Pokémon, dus mocht hij het noemen, zoals hij dat wilde. De twee vuurden een vlammenzee die helaas zwakker was dan die van de vlammen om hem heen, al kon Ciro dat verwachten. Het scheen echter genoeg te zijn om de Parasect uit te schakelen en spoedig omhulde een enorme vlam de Pokémon. Het geluid van het versnipperen van plantaardig materiaal werd sterk met deze nieuwe bijdrage. Nu de voorstelling voorbij was, nee, voorstelling was meer dan een beetje eer. Het was wel iets meer dan een voorbij kruipende Wurmple. Inmiddels had de oude dame de twee teruggekeerd en liep ze de verschroeiende zwerm Pokémon voorbij. “Wordt de hitte je niet teveel?” Kort erna reageerde ze nogal… interessant. Ze vroeg waar hij bleef. Mocht hij van de oude dame niet in de brandende bos blijven? Was het te gevaarlijk voor een snotaap, zoals hij dan? Hoewel… Waarom ook niet? Als het goed was, was hij al lekker gebruind en had hij toch zin om weg te trekken naar een beter gebied van het bos. Meer flora in de fik steken, graag! Ciro zette zich af en Rifle liep hem achterna. “Houd je niet van sauna’s, ik dacht dat het juist hielp bij oudjes. Tsja,” Afkeurend hief hij zijn schouders op, “Het werd te heet onder je voeten, zeker nadat je zelfs Poepietjoepie en Mimi moest gebruiken,”

_________________

Spoiler:
 

All this time spent in vain, wasted years, wasted gain.
All is lost, hope remains, and this war's not over.
There's a light, there's the sun, taking all shattered ones.
To the place we belong, and his love will conquer all.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Member
Layla Akiyo
Punten : 186
Gender : Female ♀
Age : -
Type : Team Rocket
Rang : Grunt
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Mudkip
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2167-layla-akiyo http://pokemon-journey.actieforum.com/t2170-layla-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   vr apr 24, 2015 9:01 pm

De jongen leek een beetje doelloos toe te kijken naar het hele gebeuren hoe ze die Parasect 'dood' maakte. Ach, wat kon het haar schelen wat dat kind van haar skills vond, ze had net een nieuwe team en ze liet zich niet de grond in praten door zo'n snotneus als hij. Eenmaal was ze langs de brandende beesten gelopen en had ze zijn eerdere woorden genegeerd over of de hitte haar teveel werd. Ze had met haar ogen gerold en ze was gewoon door gelopen. Ze had echter snel weer gevraagd of hij mee ging, want hij wist de weg wel uit dit stomme bos, echter was het misschien toch niet zo'n goed idee geweest om hem mee te vragen, want hij volgde haar uiteindelijk maar met zijn Torchic achter zich aan. Layla's pokémon zaten in ieder geval allemaal in hun pokéballs en daar bleven ze voor nu ook even. De jongen trok zijn mond weer open en zei meteen weer of ze niet van sauna's hield. Haar felblauwe ogen schoten naar de jongen en ze bleef hem dan ook aan kijken terwijl hij zijn woorden verder sprak. Hij dacht dat sauna's hielpen bij oudjes waarna hij afkeurend zijn schouders op haalde. Layla kon alleen maar grinniken waarna ze weer voor haar keek om te kijken waar ze liep. Maar hij was nog lang niet uitgesproken, het werd volgens hem wat te warm onder haar voeten nadat ze 'Poepietjoepie' en 'Mimi' moest gebruiken. Ze keek hem dan ook gelijk weer aan met een opgeheven wenkbrauw. "Aan de warmte lag het niet hoor, maak je maar geen zorgen" begon ze "Leuke bijnamen...." mompelde ze er droogjes achteraan "Maar je hebt duidelijk de verkeerde persoon voor je om te denken dat ik mijn pokémon zo zou noemen". Haar blauwe ogen scande haar omgeving weer wat af waarna haar passen groter werden, ze wilde het bos gewoon uit. "Mij schrik je niet af met wat hitte" zei ze waarna ze hem nog even scherp aan keek en er langzaam een grijns op haar gezicht verscheen waarna ze weer voor zich keek en door liep.

_________________
-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Moderator
Ciro Raedmund
Punten : 212
Gender : Male ♂
Age : 17 Jaar
Type : Team Rocket
Rang : Elite Officer
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Blaziken
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2579-ciro-raedmund http://pokemon-journey.actieforum.com/t2578-ciro-s-pokedex

BerichtOnderwerp: Re: A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)   di apr 28, 2015 7:05 pm


Schijnbaar raakten zijn twee bedachte bijnamen wél degelijk de oude dame. Interessant. Ze beweerde dat het niet aan de hitte lag, al kon het gemakkelijk een leugen zijn. Alsof een oude dame goed met hitte overweg kon, het was een wonder dat zijn eigen grootmoeder het overleefde in een dorp die pal naast een vulkaan stond. Vaak trok ze dan ook naar Slateport voor wat afkoeling. Het was dat hij geen Water type Pokémon had, anders had hij “vriendelijk” haar lijf nat gespoten met een Water Gun. Wellicht was het een remedie tegen rimpels. Oh! Direct erna kreeg hij zelfs een compliment voor de bijnamen. Ciro kon het niet laten dan een kleine buiging te maken. “Dank u, het is mijn talent,” De grijns op zijn gezicht werd breder. ‘Poepietjoepie’ en ‘Mimi’ waren inderdaad beeldige namen, evenals ‘Toepsie’ en ‘Puffy’. Elk hadden ze zo hun charme, maar helaas wilde de oude dame het gesprek voortzetten zonder hem zelfs een kopje thee aan te bieden. En weer werd hij herhaald aan het feit dat zij niet het type bleek te zijn, zoals Ciro dacht dat ze was. Een keer was al genoeg en waarom noemde ze haar Pokémon niet zo? Waren toch prima namen? Of, hadden ze wellicht twee persoonlijkheden en ontkende ze de tweede die diep verborgen in haar zat? Ciro besloot zijn schouders op te halen en niet erop te antwoorden. Straks kwam de oude oma-kant van haar écht naar boven en dan zat ze maar te vertellen over haar hele leven en zat hij hier nog, wanneer zij een skelet was en hij een oude man. Báh! Vervolgens liep ze met grotere passen weg, terwijl Ciro de tijd nam, evenals Rifle bij wie de hitte amper iets uitmaakte. Kort draaide ze zich naar hem op en beweerde dat hitte haar niet afschrikte, waarna ze doorliep met “Poetsie” naast zich. “Daar ben je misschien te cool voor en laat je het los? Gaan we nu dan naar je ijskoninkrijk?” De film “Glaceon” was momenteel een enorme hit bij vele leeftijden, terwijl het bedoeld was voor kinderen scheen de fanbase vooral uit tieners te bestaan. Persoonlijk vond Ciro er niets aan; enkel the Pyroar King en deel twee vond hij als kind geweldig. Geen reactie meer verwachtend hield Ciro zich gedeisd en liep met zijn armen gekruist achter zijn hoofd door met de nog vrij wantrouwende Torchic naast zich. De oude dame leed de weg, maar was juist verdwaald, dus was Ciro wel benieuwd waar ze zouden komen. Het brandende gedeelte verdween langzamerhand achter hen, maar de dame liep regelrecht op een plaatselijke open veld af, berucht om de Cottonee’s die voor een hooikoorts konden zorgen en natuurlijk de Zigzagoon’s. Niet heel bijzonder, maar het waren twee simpele prooien voor Flying type Pokémon die ze met hun scherpe zicht gemakkelijk konden opsporen. “Ik zie nog geen sneeuw, maar wel een veld verderop zitten. Het is iets,” Zou ze last van hooikoorts hebben?

_________________

Spoiler:
 

All this time spent in vain, wasted years, wasted gain.
All is lost, hope remains, and this war's not over.
There's a light, there's the sun, taking all shattered ones.
To the place we belong, and his love will conquer all.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
A new place... wait where am I?~ (Ciro Raedmund)
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Wild Smiles [+Ciro Raedmund]
» Myou.
» Double feelings about this place..
» Arctica's place
» Fight place

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Hoenn :: Petalburg City :: Petalburg Woods-
Ga naar: