Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]
Welkom op
Pokémon Journey!

Heb je altijd al een Pokémon trainer, coördinator of breeder willen zijn? Of bewandel jij liever het gevaarlijke pad van een Team Rocket Grunt? Samen met andere leden schrijf jij het verhaal van jouw geheel eigen personage. Doorkruis regio's, vang je favoriete Pokémon en maak nieuwe vrienden onderweg. Laat het avontuur beginnen!
WELCOME, GUEST!
PLEASE Login OR Register.

Deel | 
 

 Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 5:17 pm

Met over elkaar geslagen armen keek Kaito naar de grot. Het was bekend als de Reflection Cave en zou schijnbaar een heel mooie grot zijn volgens de meesten in Geosenge Town, het dorp van stenen. Hij zuchtte, keek naar Psycho en ging vervolgens naar binnen. Het felle licht van de grot deed pijn aan zijn ogen, maar na heel even te hebben gekeken wenden zijn ogen aan het licht. Het eerste wat hem opviel was dat hij zijn eigen spiegelbeeld zag. Het tweede wat hij zag was dat er een soort ijslaag over de grond lag. Aangezien er geen andere kant was om op te gaan dan over het ijs, besloot hij om het te wagen. Hij voelde voorzichtig met een voet op het ijs. Hij had nog wel sporten beoefend waarbij hij zijn evenwicht moest bewaren, zoals bijvoorbeeld surfen. Hij ging vier keer in de week naar de fitness om te sporten, maar hij deed ’s zomers vooral sporten waarvoor hij buiten moest zijn zoals dus surfen. Hij had zijn surfplank meegenomen naar de plek waar hij onderdak had gekregen, dus die kon hij nog wel eens tevoorschijn halen op een vrije dag. Terwijl hij zo aan surfen zat te denken lette hij niet echt op en gleed zijn voet naar voren. Kaito zette zijn andere voet er echter zo snel bij dat hij zichzelf nog kon redden en naar de andere kant gleed. Hij probeerde zich zo staande mogelijk te houden en dat was ook gelukt als zich verderop niet een persoon had bevonden. Kaito zuchtte. ‘Aan de kant!’ riep hij nog, maar hij bevond zich op zo’n dichte afstand dat hij dacht dat het weinig ging uithalen.


Laatst aangepast door Kaito Stone op vr apr 17, 2015 9:29 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 5:35 pm

Ondanks dat de roodharige het niet gepland had was ze aangekomen bij de Reflection cave. Vanaf buiten was er weinig aan; een doodnormale grot, maar ze wist van de verhalen die ze in de steden hoorde dat deze grot anders was. Of ze moest geloven wat ze had afgeluisterd was een ander verhaal maar aangezien ze toch niks anders te doen had. Why not? Aldrei, de glimmend gouden Ninetales naast haar gromde kort. Mevrouw was altijd sceptisch en keek nu star naar de ingang. Maar Ragya tikte de pokémon simpel aan en liep naar binnen, om meteen bijna onderuit te gaan. Gelukkig voor de jonge vrouw leefde ze zowat op de daken en was haar conditie noemingswaardig. Ze kon dus dankzij vooruit te leunen en haar hand kort op het ijs te zetten haar evenwicht bewaren en de omgeving in zich opnemen. Aldrei had het ook niet op de glibberige ondergrond en begon het, gehumeurd als altijd, te smelten. Maar de plasjes die de fire type maakte vroren zonder veel problemen al snel weer dicht en de normaal lenige pokémon moest maar accepteren dat ze nu wat minder soepel vooruit zou komen. Refur had ze in haar rugzak gestopt. De gitszwarte gestolen mannen rugzak zat vol met kleren, basisbehoeftes en middelen om vuur te maken. En aangezien haar Eevee nog jong was lag deze nu op haar kleren te snurken. De tas was dus ook niet helemaal dicht gerits en schonk de pluizebol ademruimte. Jammer genoeg bracht dit ook weer wat tegenwicht en met moeite glibberde ze verder. Nu pas vielen de bijna kristallen muren van de grot op. Al snel kwam ook Aldrei naast haar staan en gromde gefrustreerd om duidelijk te maken dat ze wel weer weg wou. Maar net toen ze zich omdraaide hoorde ze een schreeuw en voelde daarna iemand tegen haar opklappen. Natuurlijk had ze nergens om zich aan vast te zetten en het ijs duwde haar onderuit. Met haar zielige 1.60 was het niet meer dan logisch dat het gewicht van de ander te veel was geweest. Dankzij haar val leek het haar vreemd als de vreemde überhoud nog stond, of hij zou nog op of naast haar moeten vallen. In die enkele seconden kreunde ze kort door de smak en probeerde omhoog te komen, er maar op wagend dat meneer maar niet meer op haar moest vallen.

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 6:03 pm

Misschien had hij dat zuchten toch niet moeten doen en had hij eerder moeten roepen. Met de rotvaart waarmee hij haar naderde zou ze natuurlijk nooit meer kunnen uitwijken en dat was te merken ook. Kaito stak zijn hand uit en probeerde zijn hand tegen de muur te duwen zodat hij af zou remmen. Jammer genoeg voor hem bevond er zich geen muur vlakbij in zijn buurt. Het enige wat er was, was zijn spiegelbeeld en dat bestond uit glad ijs. En dat zorgde er dus voor dat hij niet kon afremmen en tegen haar botste. Uiteraard werd het hem niet makkelijk gemaakt. Hij probeerde te verhinderen dat hij op haar zou vallen, maar zelfs dat was onmogelijk en met een smak viel hij op haar. De klap werd enigszins nog wat verminderd omdat hij zijn handen uitstak. Hierdoor voelde hij pijn door zijn handpalmen schieten. Zijn ellebogen bevonden zich aan weerszijden van haar lichaam en de rest van zijn lichaam leunde op die van haar. Zijn gezicht was slechts een paar centimeter verwijderd van haar en als ze niet net zouden zijn gevallen, zou men eerder denken dat het een of andere scène was waarbij ze elkaar gingen kussen. Dit was echter niet Kaito’s plan. Het was niet dat hij de dame onder zich niet mooi vond, maar hij was niet echt van liefde op het eerste gezicht of meteen gaan met die banaan als hij een vrouwelijke schone zag. En dus duwde hij zichzelf van haar af en landde naast haar op zijn rug. ‘Sorry,’ mompelde hij. ‘Ik kon mezelf niet afremmen. Ik riep wel nog naar je om aan de kant te gaan.’ Hij kon het niet helpen dat hij even grinnikte. Hij moest eerlijk toegeven dat het hem geen zier boeide of ze zichzelf pijn had gedaan. Zijn excuses waren dan ook niet gemeend, maar dat kon zij niet weten omdat hij ze zo oprecht had aangeboden. Psycho kwam naar hun toe gegleden en keek zijn trainer bezorgd aan, waarna hij voor beide personen één hand uitstak. Hij wilde zowel Kaito als het meisje omhoog helpen. Ze moesten immers wel de act als vriendelijke personen ophouden, uiteraard.  

OOC: Sorry, maar het einde van je post vroeg er gewoon om ;D


Laatst aangepast door Kaito Stone op za apr 11, 2015 8:35 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 6:23 pm

Damn this. Als Aldrei had kunnen praten had deze waarschijnlijk ingewreven dat deze groot geen goed idee was geweest. Nu lag er dus een noemingswaardig gewicht op haar lichaam en ze stelde deze manier van begroeten niet op prijs. Aangezien hun gezichten maar nauwelijks van elkaar waren gescheiden gunde ze de ander het moment in haar redelijk felle blik te kijken. Gelukkig had deze ook nog het fatsoen van haar af te gaan zodat ze niet langer dan mogelijk van het uitzicht mocht genieten. De man was niet lelijk, maar verrekt zwaar. En aangezien Ragya hem een redelijke trap had gegeven als ze zich had kunnen bewegen mocht deze blij zijn met zijn gewicht. Naast haar stond Aldrei met een koude blik naar de vreemde te kijken, zoals altijd zacht grommend. Sceptisch keek ze opzij naar haar pokémon waarna ze naar de ander keek. Zijn woorden interesseerde haar niet, sorry of niet, ze was hier geplet en had een smak tegen haar hoofd aan gehad. Ze trok dus ook subtiel een wenkbrauw op. 'Ik waardeer het meer als je je voortaan eerst voorstelt voordat je op me gaat liggen, misschien ook een etentje ofzo?' stelde ze droog voor terwijl haar roodgetinte blik nu op de ander zijn pokémon viel. Koppig als altijd knikte ze beleefd maar nam de hand niet aan. Op eigen kracht duwde ze zichzelf weer omhoog en klopte haar kleren af. Hopend dat ze voor de rest van de dag stabiel kon blijven.

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 8:43 pm

Kaito kuchte. Hij had zich niet erg veel pijn gedaan. Hij had eigenlijk best een zachte landing gehad, maar dat kwam omdat zij de grootste klap had opgevangen. Dat vond hij eigenlijk wel goed zo. Het enige wat hem pijn deed waren zijn handpalmen waarmee hij de grootste klap had opgevangen. Als ze al pijn had, dan had ze nog erg veel geluk gehad. Zijn volledige gewicht was niet eens op haar gekomen, maar ze leek er wel last van te hebben. ‘Ik zei dan ook dat je aan de kant moest gaan. Maar wel goed van je dat je eerst om een etentje vraagt in plaats van dat je ze meteen op je laat liggen.’ Hij grinnikte even om zijn eigen grap, keek naar de uitgestoken hand van Psycho en nam deze, in tegenstelling tot het meisje, wel gewoon aan. Oké, misschien was het een beetje een dubbelzinnige grap geweest, maar ach. Zijn blik gleed naar haar Ninetales. Het was een prachtige Pokémon. Misschien ook wel leuk om te stelen. Hij moest zich echter koest houden. Eerst vertrouwen winnen, dan tot actie overgaan. Tenzij de Pokémon niet sterk leek en het een klein trainertje was. En hij zich in Lumiose City bevond uiteraard. Dan kon hij het wel wagen. Maar voor nu moest hij het maar gewoon bij de straten van Lumiose City patrouilleren houden. ‘Maar goed,’ sprak hij en hij klopte zijn kledij af alsof er niks was gebeurd – godzijdank waren ze niet vies! – en keek haar vervolgens aan. ‘Mijn naam is Kaito Stone. Aangenaam kennis te maken, mevrouw.’ Hij maakte een idiote buiging, kwam weer overeind en keek haar vervolgens glimlachend aan. Psycho sloeg zijn armen over elkaar heen en keek naar de Ninetales. Kaito liet kort zijn blik glijden naar de Ninetales. Die zouden ze wel aankunnen als ze besloot om irritant te gaan doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 9:25 pm

Ragya veegde haar rode haren naar achteren en liet haar blik kort naar haar spiegelbeeld glijden, die toch overal was, en kwam tot de conclusie dat ze er nog niet verschrikkelijk uit zag. Nou ja, als je naging dat ze toe net geraakt was door een man een klap tegen het ijs gehad. 'Ik ben blij dat je het eens met met mijn standaarden' Al was haar toon nog niet vrij humoristisch. Alles goed en wel maar haar sarcastische toon was ze nog lang niet kwijt. En de vreemde mocht er nu van volle mee genieten. Toen diens lichtte ogen naar haar pokémon keken grijnsde ze kort. Ze wist het zo goed. Aldrei keek dodelijk kil terug alsof deze man de oorzaak was van al haar problemen. Daarna liet deze koude ogen nog eens naar diens pokémon glijden waarna ze kort snoof en trots haar kop hief. Aldrei was geen knuffelbeest en het was algemeen bekend dat Ninetales intelligent waren, Aldrei was geen verschil. Toen de ander zich voorstelde met een verschrikkelijke buiging knikte ze kort terug. Meespelend in zij idiote gedrag reek ze haar hand uit, zoals een klassieke welopgevoede vrouw zou doen om een handkus te krijgen. 'Ragya Airon, aangenaam' Hierna zette ze haar handen weer op haar heupen. Ze had niet haar echte naam genoemd, al was het maar om de rede dat die enorm lang was. Toen de ogen van zowel Kaito als zijn pokémon naar Aldrei gleden kuchte ze kort, al maakte ze het punt duidelijk. Aldrei daar in tegen was een stuk directer en begon zacht te grommen terwijl haar amberen ogen wat opgloeide. Met een frons keek ze richting de gouden vos. 'Aldrei' stelde ze haar pokémon terecht, ze mocht de andere zo veel haten als ze wou maar doe het in ieder geval in stilte.

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   za apr 11, 2015 10:22 pm

Kaito had haar hand aangenomen en er een zachte kus op gedrukt. Daarna had hij haar hand zachtjes weer losgelaten, alsof het van porselein was. Allemaal opgezet spel natuurlijk. Als hij haar hand fijn moest knijpen dan deed hij dat gewoon. In tegenstelling tot de meesten van zijn leeftijd was hij niet iemand die het vreselijk vond om dames pijn te doen. Dat wilde trouwens niet zeggen dat hij niet bereid was om een dame in nood te helpen, maar dan moest ze niet van hem verwachten dat hij dat zou blijven doen. Soms was het ook gewoon eens leuk om in de problemen te komen. Hij had een gespierd postuur en dat zorgde er meestal wel voor dat hij zo veel kracht kon zetten dat hij zijn tegenstander fysiek wel aankon. En de Teleport van Pyscho, welke hij als vluchtmiddel kon gebruiken als hij het allemaal een beetje fout liep, hielp ook wel enorm veel. Hij kwam snel te weten dat de Ninetales van de dame Aldrei noemde. Geen idee waar de naam vandaan kwam en het lag ook ver buiten zijn interesse. Hij draaide zijn hoofd terwijl hij naar de rest van de grot keek. Verderop bevonden zich meer van die gladde ijslagen. ‘Gaan we verder door de tunnel of wil je liever terug? Hier blijven staan heeft ook geen zin,’ zei hij tegen haar. Hij zou haar handje wel vasthouden als ze bang was. Ha. Niet dus. Nou ja, als het echt moest om zijn doelen te bereiken – namelijk dat ze hem zou vertrouwen – dan zou hij dat wel doen. Die Ninetales van haar was misschien geen aanwinst voor zijn team, maar wel leuk om op de zwarte markt te verkopen. Misschien kon hij er wel een goed prijsje voor krijgen. Zijn blik gleed weer naar het meisje toe. ‘Oh ja, dat is trouwens Psycho,’ sprak hij. Afgeleid van psychopaat, wilde hij er nog bij voegen, maar dat zou niet echt goed helpen bij de act die hij al de hele tijd aan het opzetten was en dat zou niet goed zijn.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   zo apr 12, 2015 1:12 pm

Ragya was lichtelijk verrast dat de ander zijn act doorzette door haar hand te kussen. Niet dat ze dit liet merken, haar altijd vurige blik bleef onverbiddelijk hard op hem gericht. Ze was niet zo snel onder de indruk, ook al mochten de manieren van Kaito verfijnt zijn. Ze volgde diens blik naar de rest van grot die verrassend licht was. Normaal had ze een van haar toortsen of lucifers gepakt. Maar de spiegelende wanden liet het licht van de opening tot verre verspreiden. 'Laten we verder gaan' De nadruk in haar harde toon lag op de we, alsof ze hem kwalijk nam dat ze in meervoud moest praten. Aldrei gromde nogmaals en drukte haar oren in haar nek. Nadat ze nogmaas haar pels had uitgeschud rende/gleed ze vooruit om uiteindelijk sierlijk op een van de met ijs bedekte stenen te springen. Blij met de enigzins vaste grond bleef de Ninetales daar zitten en de andere in de gaten houden. Ragya volgde het voorbeeld en schaatste nog vrij soepel en handig naar een volgende minder gladde plek. Hier verlegde ze haar tas waardoor er een klein piepje uit kwam. Refur was wakker aan het worden.. Toen de man zijn pokémon voorstelde als Psycho knikte ze richting dien. Zelf knikte ze richting haar eigen pokémon. 'Wat toepasselijk, dit zijn Aldrei, en Refur' Bij het laatste klopte ze zachtjes op haar rugzak waardoor er kort een tweetal bruine slaperige oogjes rondkeken. De Eevee verdween echter al weer snel en rolde zich weer op. Op het eerste doelde ze op het type pokémon Psycho was. Kort keek ze weer vooruit, om te zien waar ze nu naar toe moest glijden.

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   di apr 14, 2015 3:03 pm

Kaito had kort met zijn wenkbrauwen gefronst toen ze een duidelijke nadruk legde op ‘we’. Alsof ze hem verweet dat zij gezamenlijk verder moesten gaan. Hé, van hem had ze ook mogen omkeren als ze wilde. Het was niet dat hij per se bij haar in de buurt wilde blijven of zo. Ze koos er zelf voor om ‘we’ te gebruiken en er dus voor te kiezen om samen door de grot te gaan. Zoals altijd lag het dus niet aan hem. De Ninetales was nog steeds wantrouwig naar hem toe en dat liet hem kort grinniken. Slimme Pokémon. Psycho vertoonde, zoals altijd, geen emoties naar de Pokémon of mensen toe om hem heen. Enkel bij Kaito in de buurt was hij wie hij wilde zijn, maar voor de rest zette hij, net als zijn trainer, een act op door emotieloos overal op te reageren. En behulpzaam. Net alsof hij het niet in zich had om een trainer genadeloos tegen de muur te drukken met zijn Confusion als hij dat zou moeten doen van Kaito. Psycho was zo afhankelijk van Kaito geraakt dat hij het gevoel had dat hij zelf geen persoonlijkheid meer had. Als hij Kaito niet kon dienen, zou hij zichzelf nogal hulpeloos voelen. Kaito deed misschien alsof hij wel zonder Psycho zou kunnen, maar voor hem zou het ook anders zijn. Maar goed, terug naar de grot met het meisje voor even. Ragya had haar Pokémon net voorgesteld en ondanks dat hij de namen van haar Pokémon had gemist – wat vond hij dat toch verschrikkelijk, boehoe – had hij wel de Eevee gezien die uit haar rugzak piepte. Hmm. Interessante Pokémon. Ook nog jong. Een makkelijk slachtoffer. De Ninetales leek ook wel een Pokémon te zijn die hij aankon. Zou hij…? En toen besefte hij het zich. Hij had helemaal geen Dark Ball’s bij zich. Hij moest er nog kopen. Hij knarste met zijn tanden. Dat was pech hebben. ‘Een jonge Eevee,’ bracht hij uit. ‘Leuk, hoor.’ Hij was zo goed in acteren dat Ragya zijn ergernis waarschijnlijk niet zou merken. Hij zag een stuk ijs en nadat hij gecontroleerd had of er niemand in de weg stond, deed hij net alsof hij op een surfboard stond en gleed soepel over het ijs. Vervolgens ging hij vlak voor het ijs staan en keek Ragya aan. ‘Moet ik je soms helpen, schat?’ vroeg hij plagend aan haar en hij grijnsde. 'Het zou me een eer zijn om u veilig over dit ijs te mogen helpen.' En weer maakte hij een gekke buiging.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   di apr 14, 2015 4:18 pm

Ragya was een type voor de kou, ze was erin opgegroeid en het deed haar goed. Haar haren leken er roder en haar huid was porselein wit. De koude ijle lucht lieten haar longen branden en maakte je alert, het was fijn. Aldrei was er echter minder van overtuigt, toen haar rode blik die van haar pokémon ontmoette bleef ze er kort in handen. Ninetales waren slimme beesten, slimmer dan de meeste mensen. In diens ogen lag een koude waarschuwing, maar nog voor ze de oorzaak hiervan had gevonden was de gouden pokémon al weer weg gesprongen. Ragya zuchtte en keek schuin naar de jongen. Ze was van nature wantrouwend maar er glom nu iets in haar ogen, alsof ze door Kaito heen probeerde te kijken. Natuurlijk kon dit niet en reageerde ze met dezelfde toon. 'Nee hoor, ik heb voor hetere vuren gestaan' Letterlijk, en haar grijns vulde dit aan. Om haar woorden kracht bij te zetten gleed ze behendig verder. Na een tijdje begon ze de smaak te pakken te krijgen en kwam ze met redelijk wat snelheid en handigheid van de ene plek naar de ander. Natuurlijk leefde ze zowat op de daken en was ze instabiliteit gewent. Toch had ijs wat anders met zich mee. Uiteindelijk had ze ergens haar oog op gekregen en probeerde ze hierheen te schaatsen. Plots schoot haar voet weg en kon ze zich nog maar nét tegenhouden door haar hand op het ijs te leggen. Wat vijandig begon ze te mompelen of ijs zou branden. Met moeite probeerde ze zich omhoog te duwen.

{ We moeten weer wat actie in het topic krijgen xD *Probeert wat te verzinnen*

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   di apr 14, 2015 4:36 pm

Een kleine grijns speelde zich om Kaito’s lippen. Hij wist dat het allemaal maar geacteerd was en dat hij nooit echte emoties kon ervaren voor mensen zoals anderen dat wel konden, maar dit begon hij eigenlijk best wel amusant te vinden. Wat raar was, want meestal vond hij het acteren enkel erg vervelend. Tenzij het was om iets vervelends, natuurlijk. Zoals de vorige keer toen hij iemand had laten vallen over glad ijs. Dat was gewoon leuk geweest om daarbij de onschuldige zelf te moeten acteren, maar het was minder leuk als je net alsof moest doen dat je vriendelijk was tegen iemand anders alleen maar om diens vertrouwen te winnen zodat een aanval later makkelijker gepland zou zijn. Maar dit… dit was anders. Dit was grappig. Hij haalde zijn schouders op toen ze het afwees en deed handig een stap opzij zodat ze niet tegen hem zou vliegen. De volgende minuten waren ze enkel bezig met ijs oversteken. Hij begon er erg handig in te worden. Omdat hij toch zo’n gentleman was – en omdat hij het eerlijk gezegd gewoon niet fijn vond om iemand achter zich in plaats van voor zich te hebben omdat het dan minder overzichtelijk was wat een persoon met je zou kunnen doen – liet hij haar eerst gaan. Als hij bovendien zou struikelen zou hij tegen haar komen en niet andersom. Dan zou hij een zachtere landing hebben. Hij zag voor zich dat het arme schaap haar evenwicht had verloren, maar zich wel nog overeind wist te houden. Droog trok hij een wenkbrauw op en gleden zijn ogen geïrriteerd naar het plafond met de bedoeling om met zijn ogen te rollen. Toen pas merkte hij de scherpe ijspegel op die aan het plafond hing en binnen de kortste keren naar beneden zou hangen. Het was overduidelijk het werk van één van de Pokémon die zich hier bevonden, hoewel hij geen idee had in hoeverre er ice types waren hier. Misschien met een Psychic of een Confusion aan het plafond gevestigd, wie weet. Terwijl Ragya aan het grommen was op het ijs, begon de ijspegel steeds losser te zitten en een innerlijke strijd woedde in hem. Als hij niks zou doen, zou ze er een levenslange verwonding aan kunnen oplopen. Zijn instinct nam het over toen hij zag dat de ijspegel naar beneden begon te gaan. Hij sprong naar voren, landde op het ijs en schoof een heel stuk door tot hij tegen haar botste. ‘Shit!’ riep hij uit toen hij voelde dat de ijspegel naar beneden was gekomen. Het was gebarsten in kleine splintertjes en enkelen daarvan hadden zich in zijn been geboord. Opnieuw lag hij half op haar. ‘Er hing een ijspegel boven je die naar beneden wilde komen en dat, zo te voelen, net ook gedaan heeft,’ probeerde hij droog te zeggen, maar een pijnlijke grimas hing om zijn gezicht. En waarom had hij haar ook precies weer gered? Om vertrouwen te winnen? Ja. Liet hij het daarop houden. Om vertrouwen te winnen.

OOC: Your wish is my command. Ik zal wel mee verzinnen, gnagna c: Oh, sorry, hij werd 'n beetje lang. Negeer de lengte maar en reageer maar zo kort mogelijk terug als je wilt, hoor c:

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   di apr 14, 2015 6:33 pm

Ragya was het helemaal zat. De kou gaf haar het gevoel van thuis, bracht haar terug naar een klein rot dorpje omringt door sneeuw. De jongen achter haar liet haar denken aan Gray, iets wat zeker niet aangenaam was als je je moest concentreren. Ondertussen begon het gewicht van haar tas zwaarder te worden en ze was zich maar al te bewust van de starre blik die haar pokémon gaf. Ze keek nu naar Aldrei, die kalm haar blik ontmoette op de steen die ze nu weer had gevonden. Bitter dacht ze aan de behendigheid die de pokémon bezat. Het tweetal leek veel op elkaar, een vurige en koude kant, maar hun lichaam verschilde als dag en nacht. Ze was dan wel klein, net zoals haar Ninetales kleiner was dan diens soortgenoten. Ragya was dun, zoals de gouden vos was. Maar ze had een tekort aan de sierlijkheid waarmee ze haar bewegingen uitvoerde, al daagde de Ninetales haar steeds uit om het toch te proberen. Waarom ze dat beest nog hielt wist ze niet. Ze was te slim naar Ragya’s zin. Maar goed, veel keuze had ze niet toen het dier haar oren spitste, naar boven keek, en naar de volgende steen sprong. Op dat moment probeerde ze omhoog te komen, ze rechtte haar rug en draaide zich om. Het geluid van schoenen op ijs kwam dichterbij dan haar lief was, ze was vandaag al geplet. En dat was zeker meer dan haar lief was. Maar op het moment dat ze om haar as was gedraaid voelde ze een klap die haar achteruit duwde. Het nu wel bekende gewicht van de jongen slingerde haar naar achteren. Een tijdje gleden ze door en de roodharige voelde haar arm en zij prikken. Verdoofd door de klap fronste ze, om hierna pijnzend haar ogen te openen. “Kaito, ik hoop dat je begrijpt dat ik niet het waardeer dat je wéér op me ligt?” Haar blik werd weer helder en ze zag nu de gebroken ijspegel op het gladde ijs liggen. Waarom? Waarom moest hij haar nu weer redden? Haar ogen glommen terwijl ze probeerde Kaito van zich af probeerde te duwen, iets wat natuurlijk niet lukte want meneer was zwaarder. Verslagen liet ze haar hoofd weer op het ijs vallen. “Bedankt voor je heldhaftige redding oké?” sprak ze met tegenzin, hoorbaar niet tevreden met het idee dat ze gered moest worden. Ze ging met haar hand langs haar heup, waar enkele fijne splinters in waren gegaan, gelukkig niks te diep. Hierna liet ze haar rode blik terug naar de jongen die boven haar lag. Lichtelijk onwillig.

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   di apr 14, 2015 7:18 pm

Kaito voelde vocht naar beneden stromen. Een beetje alsof hij in zijn broek had geplast, maar hij wist heus wel dat het geen plas was. Het waren de splintertjes die dieper in zijn huid waren gegaan en die nu pijnlijk staken in zijn been. Hij voelde het bloed naar beneden druipen en zuchten. Bah. Hij haatte elk vochtig gevoel op de wereld. Vooral dat gevoel nadat hij een warme douche had genomen en weer terug naar buiten moest. Dan moest hij met een handdoek alles afvegen en als hij het niet goed genoeg deed, kreeg hij er natte en plakkerige kleren van. Echt een vreselijk hatelijk gevoel, maar het overkwam hem dagelijks weer. Hij hield ook absoluut niet van regen of hagel. Hij hield wel van surfen en van de zee. Maar ook dat gevoel duurde maar kort, want als hij uit het water was, voelde hij zich weer vreselijk. Zijn blik gleed naar zijn been, maar hij kon natuurlijk niks zien omdat hij nog steeds op Ragya lag. ‘Daar ben ik op dit moment eerlijk gezegd niet zo mee bezig,’ antwoordde hij droog op haar woorden, maar zette zijn handpalmen vlak langs haar gezicht. Het leek er net op alsof hij haar wilde gaan kussen en even dwaalden zijn ogen terug af naar de hare. Haar ogen bleven in de zijne hangen. Vervolgens gaf de zilverharige man een duw en rolde hij van de roodharige schone af. Hij kreunde toen hij neerkwam en keek naar zijn been. Hij zag een stuk ijs uit de grond steken en leunde met zijn rug tegen dat gedeelte waarna hij zijn broekspijp naar boven trok. ‘Psycho, gebruik Confusion om ze eruit te krijgen,’ zei hij terwijl hij zijn tanden op elkaar klemde en zijn hand om het ijsblok sloot waar hij tegen leunde. Psycho deed met tegenzin wat er van hem werd verwacht en gebruikte zijn lepel. Telkens als er een scherf uit zijn been ging, klemde Kaito zijn kaken op elkaar om het niet uit te schreeuwen van de pijn. Zweet kwam op zijn voorhoofd terecht en zuchtend draaide hij zich opzij naar Ragya om niet naar de geconcentreerde Psycho en zijn been te hoeven kijken. ‘En hoe gaat het daar?’ vroeg hij. ‘Is mijn reddingspoging gelukt of is hij voor niets geweest?’ Hij informeerde duidelijk – op een wat terughoudende manier – of zij gewond was geraakt. Het kon hem niks schelen. De enige reden dat hij haar had gered was om haar vertrouwen te winnen zodat hij even later haar Pokémon met gemak kon stelen.

OOC: Ik vind die avatar met die roos waar zij met gesloten ogen op staat echt 'n prachtige avatar! c: (weet niet of het nu je vaste avatar is of niet, want ik zie ze nogal vaak verschillen elke dag xD)

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Ragya Airon
Punten : 429
Gender : Female ♀
Age : 20 years, born on may 4th
Type : Team Rocket
Rang : Capo
Regions : Hoenn en Kalos
Icon : Ninetales
http://pokemon-journey.actieforum.com/t2533-ragya-airon http://pokemon-journey.actieforum.com/t2534-ragya-s-pokedex#50737

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   di apr 14, 2015 9:08 pm

Ragya voelde zich heel ongemakkelijk onder het gewicht van de ander. Ze was genoeg belegen vandaag en ze vond het verschrikkelijk zich zo afhankelijk te voelen. Daarbij hielp het niet dat ze al veel te lang alleen had geleefd en Kaito verrekt veel op haar oude vriendje leek. Al was die dood, leuk om zo je dagdroom te verbreken. Maar goed, hun haar klopte al was die van Gray donkerder geweest en de ogen waren even diep. Daarbij was het niet normaal hoe goed het klopte. Zelfs het gefrustreerde gevoel wat ze ervan kreeg. Maar de roodharige kon het redelijk goed van zich af zetten, al hielp het niet toen hij zo boven haar gezicht bleef hangen. Haar hart maakte vaart en ze probeerde niet te denken aan de afstand tussen hun in. Kom op, een keer was genoeg geweest. Het verbaasde haar dat het kloppen van haar hart niet te horen was want in haar oren vulde het de kamer. Toen hij weg was duwde ze zich overeind en controleerde zichzelf. Ze had zeker enkele splinters maar deze waren dun geweest, op enkele druppeltjes bloed na was ze ongedeerd. Haar rode blik viel op Kaito die overduidelijk pijn leed, bij zijn woorden sprak ze enorm casual “Ik moet toegeven dat je redding best goed is gelukt” Hierna gleed ze naar dien toe en keek naar de wondjes. Hij had net haar knappe koppie gered en ze voelde zich lichtelijk verplicht om nu ook wat terug te doen. Ze pakte haar tas en pakte er een lapje stof uit, water en lucifers. Oplettend dat Refur niks had stuurde ze deze terug naar zijn pokébal. Hierna keek ze schuin naar Psycho, in haar ogen een redelijk bedreigende pokémon, en toen weer naar de wondjes. “Even niet aanstellen schat, oké? Het gaat alleen maar prikken” Zonder zich verder uit te leggen maakte ze de wond schoon en stak de lucifer aan. Na een korte blik op Aldrei te hebben gelegd duwde ze de vlam drie seconden op de grootste wond om het dicht te branden. Aldrei manipuleerde de vlam zo dat hij alleen het bedoelde gebied raakte. Hopelijk werd ze hierdoor niet gekilled maar het zou meer pijn doen om het zo open te laten.

{ Thx c: Ik heb een randomizer voor de ava's dus ze switchen steeds :'3

_________________
Once upon a time, an angel and a devil fell in love
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Member
Kaito Stone
Punten : 274
Age : -
Icon : Mudkip

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   wo apr 15, 2015 8:33 pm

Kaito inspecteerde kort haar wonden, maar zag op enkele bloedspettertjes na niks ernstigs. Dan was wat hem overkomen was wel wat erger. Ondanks dat de ijspegel niet direct contact had gemaakt met zijn huid, was hij in stukjes gebarsten vlak naast zijn been. Het ijs waar hij net nog op had gelegen was bezaaid met van die kleine stukjes. Dankzij Pyscho waren daar wat bijgekomen. Kaito voelde het overal branden aan zijn been en keek naar het plafond terwijl lichte zweetdruppeltjes zich vormden op zijn voorhoofd. Hij kreeg het warm van die pijn. Hij had sowieso niet veel met injectienaalden en andere dingen die er ook maar iets op leken. Zijn blik gleed naar Ragya. ‘Mooi zo,’ antwoordde hij droog. ‘Heb ik toch niet voor niets mijn been zo pijn gedaan.’ Hij keek haar echter wantrouwig aan toen ze met een lap stof, water en een lucifer aankwam zetten. Hij wilde zijn been terugtrekken, maar het leek haast wel verlamd te zijn. Hij zuchtte en keek haar gespannen aan. ‘Ik zweer dat Psycho je iets aandoet als je me voor mijn leven verwondt,’ sprak hij dreigend, maar Psycho vertoonde geen enkele poging om het meisje ook maar iets aan te doen en keek haar in plaats daarvan emotieloos aan. Als Psycho er al zo rustig bij stond, had hij niks te vrezen, toch? ‘Ragya, wat ben je van… aah!’ zei hij en hij kneep zijn ogen dicht van de pijn. Hij had heus wel in de gaten dat ze de wond dicht wilde branden, maar moest dat weer per se op zo’n manier gebeuren? ‘Mijn sexy beenhaar, wat doe je?’ bracht hij vervolgens dramatisch uit. Dat deed hij echter enkel om niet op de pijn te hoeven letten. Hij zakte wat meer onderuit en keek naar de wond die dicht gebrand was. Het deed ongelooflijk veel zeer. ‘Ja, geef maar hier,’ sprak hij, waarna hij het water van haar overnam en deze op zijn been gooide. Aaah. Dat verkoelde wel een beetje. Hij keek haar met samen geknepen ogen aan. ‘Ik denk dat we nu quitte staan,’ volgde er droog. Hij was te koppig om Psycho of haar om hulp te vragen, dus sloeg hij zijn arm om het ijs heen en probeerde overeind te komen. Hij zakte echter weer terug op zijn plaats en tilde zijn shirt op om zijn voorhoofd te ontdoen van het zweet. Voor enkele luttele seconden was zijn gespierde borstkas ontbloot, waarna hij het shirt weer liet zakken en haar aankeek. ‘En waar wilt mevrouw nu naartoe?’ vroeg hij terwijl hij opnieuw een poging deed om overeind te komen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]   

Terug naar boven Go down
 
Slippery. [&RAGYA AIRON] [FINISHED]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» A Lost White Rabbit (+ Ragya Airon)
» Come and Get It [+Ragya Airon]
» Stars shining bright [Draco] [FINISHED]
» Show me what it feels like now I’m on the outside. [&ROUTPAW] [FINISHED]
» (Fr)enemies? [&PANTHERPAW] [FINISHED]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon Journey :: ► WELCOME TO THE POKÉMON WORLD :: Kalos :: Geosenge Town :: Reflection Cave-
Ga naar: